തസ്മാദ് ഭജസ്വേഹ ജഗത്പതിം മാം പതിസ്തവാര്ഹേ ഽസ്മി വിഭുഃ പ്രഭുശ്ച
അതിനാൽ, ഈ ലോകത്തിന്റെ അധിപനായ എന്നെ സ്വീകരിക്കണം; ഞാൻ നിനക്ക് യോഗ്യനായ ഭർത്താവാണ്, ശക്തനും പ്രഭുവുമാണ്.
സത്യം പ്രഭുര്ദാനവരാട് പൃഥിവ്യാം സത്യം ച യുദ്ധേ വിജിതാമരാശ്ച
ഇത് സത്യം, ഭൂമിയിൽ ദാനവാധിപൻ പരമാധിപനാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാർ ജയിക്കപ്പെട്ടതും സത്യമാണ്.
തം ചേത് പ്രദദ്യാന്മഹിഷോ മമാദ്യ ഭജാമി സത്യേന പതിം ഹയാരിമ്
ഇന്ന് ഈ മഹിഷനെ എനിക്ക് സമർപ്പിച്ചാൽ, ഞാൻ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവനെ എന്റെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിക്കും.
ദദ്യാത്സ്വമൂര്ധാനമപി ത്വദര്ഥേ കിം നാമ ശുല്കം യദിഹൈവ തഭ്യമ്
നിന്റെ خاطرക്കായി അവൻ തന്റെ തല പോലും തരും; ഇപ്പൊൾ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് നൽകേണ്ട വരൻവില എന്താണ് വേണമെന്നു ചോദിക്കാനുണ്ടോ?
വിഹസ്യ ചൈതദ്വചനം ബഭാഷേ ഹിതായ സര്വസ്യ ചരാചരസ്യ
അവളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൾ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
യോ ജേഷ്യതേ ഽസ്മത്കുലജാം രണാഗ്രേ തസ്യാഃ സ ഭര്ത്താപി ഭവിഷ്യതീതി
യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഞങ്ങളുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച എന്നെ ജയിക്കുന്നവനാണ് അവളുടെ ഭർത്താവാകാൻ യോഗ്യം.
ഗത്വാ നിവേദയാമാസ മഹിഷായ യഥാതഥമ്
അവൻ പോയി സംഭവിച്ചതെല്ലാം മഹിഷനോട് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയിച്ചു.
ആഗത്യ വിന്ധ്യശിഖരം യോദ്ധധുകാമഃ സരസ്വതീമ്
യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിന്റെ ചൂഡിയിൽ എത്തി, സരസ്വതിയെ സമീപിച്ചു.
സേനാഗ്രഗാമിനം ചക്രേ നമരം നാമ ദാനവമ്
സേനയുടെ മുന്നിൽ നയിക്കാൻ നമരൻ എന്ന ദാനവനെ അവൻ നിയോഗിച്ചു.
ബലേകദേശമാദായ ദുര്ഗാ ദുദ്രാവ വേഗിതഃ
സേനയുടെ ഒരു ഭാഗം എടുത്ത്, ദുർഗ്ഗാ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ട് പോയി.
ഊചുര്വാക്യം മഹാദേവീം വര്മ ഹ്യാബന്ധ ചാമ്ബികേ
അവർ മഹാദേവിയോട് പറഞ്ഞു: 'അമ്പികേ, കാവചം ധരിക്കൂ!'
കവചം കോ ഽത്ര സംതിഷ്ഠേത് മമാഗ്രേ ദാനവാധമഃ
എന്റെ മുന്നിൽ കാവചം ധരിച്ച് നിൽക്കാൻ ഈ ദാനവന്മാരിൽ ആരാണ് ധൈര്യം കാണിക്കുക?
തദാ രക്ഷാര്ഥമസ്യാസ്തു വിഷ്ണുപഞ്ജരമുക്തവാന്
അവളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി അപ്പോൾ വിഷ്ണുപഞ്ചരം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു.
അവധ്യം ദൈവതൈഃ സര്വേര്മഹിഷം പ്രത്യപീയത്
മഹിഷൻ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അജേയനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രോക്തം തയാ ചാപി ഹി പാദഘാതൈര്നിഷൂദിതോ ഽസൌ മഹിഷാസുരേന്ദ്രഃ
എന്നാൽ അവൾ തന്റെ കാലടി കൊണ്ട് ആ മഹിഷാസുരരാജാവിനെ തകർത്തു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കസ്തസ്യ കുര്യാദ് യുധി ദര്ഫഹാനിം യസ്യ സ്ഥിതശ്ചേതസി ചക്രപാണിഃ
യുദ്ധത്തിൽ, മനസ്സിൽ ചക്രധാരിയായവൻ നിലകൊള്ളുന്നവന്റെ അഭിമാനം ആരാണ് കുറയ്ക്കാൻ കഴിയുക?
സവാഹനം ഹതവതീ തഥാ വിസ്തരതോ വാദ
അവൾ അവനെയും അവന്റെ വാഹനത്തെയും സംഹരിച്ചു; അങ്ങനെ ആ തർക്കം വിശദമായി അവസാനിച്ചു.
വിദ്യാമാനേഷു ശസ്ത്രേഷു യത്പദ്ഭ്യാം തമമര്ദയത്
അവിടെ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവൾ തന്റെ കാലുകൾകൊണ്ട് അവനെ ചതച്ചു.
വൃത്താം ദേവയുഗസ്യാദൌ പുണ്യാം പാപഭയാപഹാമ്
ദേവയുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ നടന്ന ഈ സംഭവം പുണ്യമുള്ളതും പാപഭയത്തെ അകറ്റുന്നതുമാണ്.
സഗജാശ്വരഥോ ബ്രഹ്മന് ദൃഷ്ടോ ദേവ്യാ യഥേച്ഛയാ
ബ്രഹ്മനേ, ആ ദേവിയെ ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും കൂടെ അവൾ ഇച്ഛിച്ചപോലെ കണ്ടു.
വവര്ഷ ശൈലം ധാരൌഘൈര്ദ്യൈരിവാമ്ബുദവൃഷ്ടിഭിഃ
അവൻ ആ പർവതത്തിന് മേൽ ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങൾ മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ ഉരുള്കൊണ്ടു മഴപെയ്തു.
ക്രുദ്ധാ ഭഗവതീ വേഗാദാചകര്ഷ ധനുര്വരമ്
കോപത്തോടെ ഭഗവതി ശക്തിയോടെ തന്റെ ഉത്തമമായ വില്ല് പിടിച്ചു.
സുവര്ണപൃഷ്ഠം വിബഭൌ വിദ്യുദമ്ബുധരേഷ്വിവ
അത് പൊന്നുപുറം മേഘങ്ങളിൽ മിന്നൽ പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ഗദയാ മുസലേനാന്യാംശ്ചര്മണാന്യാനപാതയത്
തൻ്റെ ഗദയും മുഷലവും കൊണ്ട് ചിലരെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി, ചിലരെ തൻ്റെ കവചം കൊണ്ട് തകർത്തു.
വിധുന്വന് കേസരസടാം നിഷൂദയതി ദാനവാന്
സിംഹത്തിന്റെ കേശരശലഭം ആടിച്ചു, അവൾ ദാനവരെ തകർത്തു.
ലാങ്ഗലൈര്ദാരിതഗ്രീവാ വിനികൃത്താഃ പരശ്വധൈഃ
ചിലരുടെ കഴുത്ത് നങ്ങലാൽ കീറപ്പെട്ടു, ചിലർ കത്തിയാൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
ചേലുഃ പേതുശ്ച മമ്ലുശ് ച തത്യജുശ്ചാപരേ രണമ്
ചിലർ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു, ചിലർ വീണു, ചിലർ ക്ഷീണിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ചു.
കാലരാത്രിം മന്യമാനാ ദുദ്രുവുര്ഭയപീഡിതാഃ
അവളെ കലരാത്രി എന്നു കരുതി ഭയത്തോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാജഗാമ നമരോ മത്തകുഞ്ജരസംസ്ഥിതഃ
ഇത് കണ്ടു, നമരോ മദംപിടിച്ചാനയിലിരുത്തി സമീപിച്ചു.
ത്രിശുലമപി സിംഹായ പ്രാഹിണോദ് ദാനവോ രണേ
യുദ്ധത്തിൽ ദാനവൻ ത്രിശൂലം സിംഹത്തേക്കു എറിഞ്ഞു.