ഛേത്തുകാമോ നിജം ശീര്ഷം വഹ്നിനാ പ്രതിഷേധിതഃ
തന്റെ തല വെട്ടി അർപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അഗ്നി അതിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു.
ദുസ്തരാ പരവധ്യാപി സ്വവധ്യാപ്യതിദുസ്തരാ
മറ്റൊരാളാൽ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതാണെങ്കിൽ അതു കടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്; എന്നാൽ താനേ താനെ നശിപ്പിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവനെ അതിൽക്കാൾ കടക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
മാ മ്രിയസ്വ മൃതസ്യേഹ നഷ്ടാ ഭവതി വൈ കഥാ
നീ മരിക്കരുത്; ഒരാൾ മരിച്ചാൽ അവനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളും ഇവിടെ ഇല്ലാതാവും.
ത്രൈലോക്യവിജയീ പുത്രഃ സ്യാന്മേ ത്വത്തേജസാധികഃ
നിന്റെ അതിശയമായ ശക്തിയാൽ എന്റെ മകൻ മൂന്നുലോകവും ജയിക്കുന്നവനാകട്ടെ.
മഹാബലോ വായുരിവ കാമരൂപീ കൃതാസ്ത്രവിത്
അവൻ വാതുവിനെപ്പോലെ വലിയ ശക്തിയുള്ളവനും, ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നവനും, ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ നിപുണനുമാകും.
യസ്യാം ചിത്തം സമാലമ്ബി കരിഷ്യസി തതഃ സുതഃ
നിന്റെ മനസ്സിൽ നീ തീരുമാനിക്കുന്നതെന്തും, മകനേ, അതെല്ലാം നീ സാധിക്കും.
ദ്രഷ്ടും മാലവടം യക്ഷം യക്ഷൈശ്ച പരിവാരിതമ്
മാലവടയെന്ന യക്ഷനെ മറ്റു യക്ഷന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കാണാൻ,
ഗജശ്ച മഹിഷാശ്ചാശ്വാ ഗാവോ ഽജാവിപരിപ്ലുതാഃ
അവിടെ ആനകൾ, കാളകൾ, കുതിരകൾ, പശുക്കൾ, ആടുകളും ചെമ്മരികളും കൂട്ടങ്ങളായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
മഹിഷ്യാം രൂപയുക്തായാം ത്രിഹായണ്യാം തപോധന
സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞ രാജ്ഞിയായ ത്രിഹായണി എന്നവളിൽ, വ്രതശക്തിയുള്ളവനേ,
സ ചാപി ഗമനം ചക്രേ ഭവിതവ്യപ്രചോദിതഃ
ഭാഗ്യത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ അവൻ യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
പാതാലം പ്രവിവേശാഥ തതഃ സ്വഭവനം ഗതഃ
അവൻ പാതാളത്തിലേക്ക് കടന്ന് തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
അകാര്യകാരകേത്യേവം ഭൃയോ മാലവടം ഗതഃ
അനുചിതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനെന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട് അവൻ മാലവടയിലേക്ക് പോയി.
സമം ജഗാമ തത് പുണ്യം യക്ഷമണ്ഡലമുത്തമമ്
അവൻ ആ പുണ്യമുള്ള ഉത്തമമായ യക്ഷമണ്ഡലത്തിലേക്ക് കൂട്ടത്തോടെ പോയി.
അജീജനത് സുതം ശുഭ്രം മഹിഷം കാമരൂപിണമ്
അവൻ ഒരു വിശുദ്ധനായ മകനായ, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാൻ കഴിയുന്ന കാളയെ ജനിപ്പിച്ചു.
സാ ചാഭ്യഗാദ് ദിതിവരം രക്ഷന്തീ ശീലമാത്മനഃ
അവൾ തന്റെ സദാചാരം കാത്തുകൊണ്ട് മഹത്തായ ദിതിയിലേക്കു സമീപിച്ചു.
ഖങ്ഗ നിഷ്കൃഷ്യ തരസാ മഹിഷം സമുപാദ്രവത്
അവൻ വാളെടുത്ത് വേഗത്തിൽ കാളയിലേക്ക് ഓടി.
രക്ഷിതാ ഗുഹ്യകൈഃ സാധ്വീ നിവാര്യ മഹിഷം തതഃ
ആ സദ്വൃത്തയുള്ള സ്ത്രീയെ ഗുഹ്യകർ രക്ഷിച്ചു; പിന്നെ അവർ കാളയെ തടഞ്ഞു.
നിപപാത സരോ ദിവ്യം തതോ ദൈത്യൈഽഭവന്മൃതഃ
അവൻ ദിവ്യമായ ഒരു തടാകത്തിലേക്ക് വീണു; അങ്ങനെ ആ ദൈത്യൻ മരിച്ചു.
യക്ഷാനാശ്രിത്യ തസ്ഥൌ സ കാലയന് ശ്വാപദാന് മുന്
യക്ഷന്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ അവൻ കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ അകറ്റിക്കൊണ്ട് നിന്നു, മുനിവേ.
ചിതാമാരോപിതഃ സാ ച ശ്യാമാ തം ചാരുഹത് പതിമ്
കറുത്ത നിറമുള്ള അവൾ ചിതയിൽ കയറി, ഭർത്താവിനൊപ്പം അതിൽ ഇരുന്നു.
വ്യദ്രാവയത് സ താന് യക്ഷാന് ഖങ്ഗപാണിര്ഭയങ്കരഃ
അവൻ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനായി വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് ആ യക്ഷന്മാരെ ഓടിച്ചു കളഞ്ഞു.
ഋതേ സംരക്ഷിതാരം ഹി മഹിഷം രമ്ഭനന്ദനമ്
രക്ഷകനായ രംഭയുടെ മകനായ മഹിഷനെ മാത്രം ഒഴികെ.
യോ ഽജയത് സര്വതോ ദേവാന് സേന്ദ്രരുദ്രാര്കമാരുതാന്
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും, ഇന്ദ്രനും രുദ്രനും സൂര്യനും വായുവും ഉൾപ്പെടെ, എല്ലാടും ജയിച്ചു.
രാജ്യേ ഽഭിഷിക്തശ്ച മഹാസുരേന്ദ്രൈര്വിനിര്ജിതൈഃ ശമ്ബരതാരകാദ്യൈഃ
ശംഭരനും തരകനും മറ്റുള്ളവരെയും തോൽപ്പിച്ച മഹാസുരന്മാർ രാജ്യം അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
സ്ഥാനാനി ത്യക്താനി ശശീന്ദ്രഭാസ്കരൈര്ധര്മശ്ച ദൂരേ പ്രതിയോജിതശ്ച
ചന്ദ്രനും ഇന്ദ്രനും സൂര്യനും അവരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു, ധർമ്മം ദൂരെയാക്കി നിരസിക്കപ്പെട്ടു.
ജഗ്മുഃ പുരസ്കൃത്യ രിചാമഹം തേ ദ്രഷ്ടും തദാ ചക്രധരം ശ്രിയഃ പതിമ്
അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സ്തോത്രം പാടി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവർ ശ്രീപതിയായ ചക്രധാരിയെ കാണാൻ പോയി.
ദൃഷ്ടാവാ പ്രണമ്യൈവ ച സിദ്ദിസാധകൌ ന്യവേദയംസ്തന്മഹിഷാദിചേഷ്ടിതമ്
അവനെ കണ്ടു നമസ്കരിച്ച ശേഷം, വിജയത്തിന് കാരണമായ ഇരുവരും മഹിഷാസുരന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ആക്രമ്യ നാകാത്തു നിരാകൃതാ വയം കൃതാവനിസ്ഥാ മഹിഷാസുരേണ
മഹിഷാസുരൻ ഞങ്ങളെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി ഭൂമിയിൽ പാർപ്പിച്ചു.
ന ചേദ് വ്രജാമോ ഽദ്യ രസാതലം ഹി സംകാല്യമാനാ യുധി ദാനവേന
ഇന്ന് നാം പാതാളത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആ ദാനവൻ യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ നശിപ്പിക്കും.
ദൃഷ്ട്വാഥ ചക്രേ സഹസൈവ കോപം കാലാഗ്നികല്പോ ഹരിരവ്യയാത്മാ
അത് കണ്ടപ്പോൾ, അക്ഷരനായ ഹരി അപ്രത്യക്ഷമായി കോപംകൊണ്ടു, കാലാഗ്നിപോലെ.