ശ്രദ്ധിക്കണം, രാക്ഷസരാത്രിചാരിനേ, വർഗ്ഗങ്ങളുടെ മറ്റു കര്ത്തവ്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഇനി ഞാൻ പറയാം. ക്ഷത്രിയർക്കായി നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ആചാരങ്ങൾ, രണ്ടാമതും ജനിച്ചവർക്കും ബാധകമാണ്. എന്നാൽ, ശൂദ്രർക്കു മാത്രം, ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിലെ ഒരു പരമോന്നത വ്രതം മാത്രം ഉണ്ട്—അത് രാത്രിയിൽ ആചരിക്കേണ്ടതാണ്. ആരെങ്കിലും ഈ കര്ത്തവ്യം അവഗണിച്ചാൽ, സൂര്യൻ അവനോട് ക്രുദ്ധനാകും. എന്നാൽ, അർഹമായ വ്രതം രാത്രി ആചരിക്കുന്നവന്റെ വേണ്ടി സൂര്യൻ പരിശ്രമിക്കും. തനിക്കു വിധിക്കപ്പെട്ട കര്ത്തവ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനോട് സൂര്യൻ വീണ്ടും ദോഷം കാണിക്കും. അവൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങി, ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും വിളിച്ചു ചേർത്ത്, ധാർമികമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ദാനം, കാരുണ്യം, ക്ഷമ, ബ്രഹ്മചര്യം, വിനയം—ഈ സദാചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ പരലോകം ലഭിക്കും. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലാതെ ഇതു പാലിക്കണം," എന്നു അവൻ അടിയന്തിരമായി നിർദേശിച്ചു. അങ്ങനെ, അവർ പതിമൂന്നരൂപത്തിലുള്ള ധർമ്മം ആചരിച്ചു; അവരുടെ മനസ്സുകൾ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു. പുത്രന്മാരും മുമുഖന്മാരും, ഭാര്യമാർ എന്നും കൂടെ നിന്നു. അപ്പോൾ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും ചന്ദ്രനും പുറത്ത് വരാൻ കഴിയാതെപോയി. പകലിൽ അവൻ ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, രാത്രിയിൽ സൂര്യനെപ്പോലെയും തിളങ്ങി. അവർക്ക് ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലമായത് ചന്ദ്രനാണെന്ന് തോന്നി. ബ്രാഹ്മണനേ, രാത്രിയിൽ, തങ്ങളുടെ മഹത്വം പകർന്നു നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവർ പ്രഭയിൽ വിരിഞ്ഞു. അപ്പോൾ, കാക്കകൾക്ക് ഇതറിയാമായിരുന്നു; അങ്ങനെ പകൽ കൌശികരെ കൊല്ലാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു. രാത്രിയിൽ, പകലാണെന്നു കരുതി, അവർ കഴുത്തുവരെ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കഴിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ മനസ്സുകൾ എനിക്ക് സമർപ്പിതമായിരുന്നതിനാൽ, അവർ പകൽ മുഴുവൻ ഇതു മുഴങ്ങി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ജീവൻ ശൂന്യത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; നദീതീരത്ത് ഒരു നിലവിളിയോടെ ജീവൻ വിട്ടു. അതിന്റെ ആഘാതം മുഴുവൻ ലോകത്തെയും ബാധിച്ചു; അതു ഒരിക്കലും അസ്തമിക്കാതിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ വിയോഗവേദനകൊണ്ട് ദുഃഖിതയായ അവൾ കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു. അതിന്റെ ഫലമായി, ചന്ദ്രൻ സൂര്യനെ ജയിച്ചു; സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാതിരിക്കുന്നു. മഹാമുനിയേ, അവർ രാത്രിയിലും കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു; ചിലർ സൂര്യനുവേണ്ടി, ചിലർ ചന്ദ്രനുവേണ്ടി, മറ്റൊരുവിഭാഗം ബ്രഹ്മാവിനുവേണ്ടി, മറ്റു ചിലർ ഹരനുവേണ്ടിയും. ഈ രാത്രി, ചന്ദ്രപ്രഭയാൽ എപ്പോഴും പ്രകാശമുള്ളതും ആഹ്ലാദകരവുമാണെങ്കിൽ, അവനു വിശുദ്ധപുഷ്പങ്ങളും ഉത്തമഗന്ധങ്ങളും അർപ്പിച്ചു ആരാധിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് "ശൂന്യശയ്യ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അതു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർണ്ണമാക്കുന്നു. വലിയ ആസ്വാദനങ്ങളോടും, ക്ഷയം ഇല്ലാത്ത കിരീടത്തോടും കൂടിയാണ് ഈ ശൂന്യശയ്യ. രുദ്രനെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൾ നിർവഹിച്ചു കഠിനമായ തപസ്സു കണ്ടശേഷം, സംതൃപ്തനായ ശംഭു അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു. ഈ വ്രതത്തിന്റെ ഫലമായി, അവളുടെ ചർമ്മം തകർന്നുപോയില്ല; അതുപോലെ, ആകാശത്തിലെ ചന്ദ്രനും തകർന്നുപോകാതെ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനുശേഷം, അതുല്യപ്രഭയുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ ഇരുകാലുകളും ആരാധിച്ചവൻ, പകൽ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി, എല്ലാവർക്കും ആനന്ദം പകർന്നു. ചന്ദ്രനാൽ പരാജയപ്പെട്ട സൂര്യൻ, മുമ്പത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കാതെപോയി. കമലങ്ങൾ വിരിഞ്ഞു; അതിനാൽ സൂര്യോദയം സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഉറപ്പായി. ഇങ്ങനെ, ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചു, പ്രകാശിച്ചു എന്നു എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെട്ടു. "ഇത് എന്താണ്? ലോകം ശുഭവും അശുഭവും സംസാരിക്കുന്നു," എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. അങ്ങനെ, ലോകം മുഴുവൻ—മൂന്നു ലോകരും—രാത്രിചാരികളാൽ ആഹരിക്കപ്പെട്ടുപോയി.