അവൻ പരമോന്നതമായ രൂപവും അപൂർവമായ ഒരു ഐശ്വര്യവും പ്രാപിച്ചു. അവൻ ഉപമയില്ലാത്ത ആരോഗ്യവും അനന്തമായ സന്തതിയും നേടി. അവൻ ദോഷം വിട്ട് സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും കൂടി നേടി. മഹർഷേ, ഇത് ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സംഭവിച്ചതാണ്. അന്നേരം ശാകല എന്ന ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, അതി വിശിഷ്ടമായ സ്ഥലമായി പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. അവിടെ ധനികനും ധാർമികനുമായ, സുഖപ്രിയനും വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിപുണനുമായ ഒരാൾ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൻ വലിയൊരു ചരക്കു കൂട്ട് കൂട്ടരോടും, വിവിധ വിപണിവസ്തുക്കളോടും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു രാത്രിയിൽ, അത്യന്തം ക്രൂരനായ ഒരു കള്ളൻ അവനെ ആക്രമിച്ചു. അപ്രകാരം, ആ മരുഭൂമിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി, അവൻ നിയന്ത്രിതനായിട്ടും ഭ്രാന്തനായി അലയുകയായിരുന്നു. അവിടെ, തന്റെ തന്നെ പ്രതിരൂപംപോലെ, ഒരു ശമീ വൃക്ഷം, മംഗളകരമായത്, അവൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ അവൻ കണ്ടു—ഒരു പ്രേതം, നൂറുകണക്കിന് മറ്റു പ്രേതങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരികയായിരുന്നു. അവന്റെ മുമ്പിൽ ഭയങ്കരമായ രൂപങ്ങളുള്ള, ഭക്ഷണം മുറുക്കി തിന്നുന്ന പ്രേതങ്ങൾ ഓടിയെത്തി. ശമീ വൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ, അവൻ ഒരു വാണികപുത്രനെ കണ്ടു. ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ സുഖമായി ഇരുന്ന ആ വാണികപുത്രനോട് അവൻ സുഖം അന്വേഷിച്ചു, മറുപടി ലഭിച്ചു. "നീ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്, സദ്ഗുണശാലി?" എന്നിങ്ങനെ അവൻ ചോദിച്ചു. "നീ സുരക്ഷിതമായി എത്തി; നീ എല്ലാം എനിക്കു പറയണം," എന്നും അവൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ദേശവും സമ്പത്തും നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ കഥ മുഴുവൻ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, പ്രേതാധിപൻ ആ വാണികപുത്രനോട്, ആത്മബന്ധുവിനെപ്പോലെ, സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് വീണ്ടും സമ്പത്ത് ലഭിക്കും, യാദൃശ്ചികശക്തി നിന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടെങ്കിൽ. ശരീരം ക്ഷയിച്ചാൽ, ഉത്കണ്ഠയിൽ നിന്നു ഉയരാൻ കഴിയില്ല. ഇന്ന് ഈ അതിഥിയെ ആദരിക്കണം—അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ സ്വന്തം ബന്ധുവാണ്. അവൻ വന്നതിൽ, പ്രേതങ്ങളിൽ അതുല്യമായ സന്തോഷം ജനിച്ചു." അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, തയിരുചോറ് നിറച്ച ഒരു പാത്രം കൊണ്ടുവന്നു. വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശവും പ്രേതങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ വച്ചിരുന്നു. "എഴുന്നേറ്റു, വാണികപുത്രാ, നിന്റെ നിത്യകര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക," എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, വാണികനും പ്രേതാധിപനും അവരുടെ നിത്യകര്മ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു. അവൻ എല്ലാ പ്രേതങ്ങൾക്കും അന്നം വിതരണം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, പ്രേതാധിപൻ ആ ഉത്തമഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ബ്രാഹ്മണേ, അപ്പോൾ തന്നെ, വാണികപുത്രൻ അവന്റെ കൺമുന്നിൽ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. അതിനെക്കുറിച്ച് അത്യന്തം ആസ്വാദ്യത്തോടെ വശി, യമപാലനോടു ചോദിച്ചു: "ഈ ഉത്തമജലം നിറഞ്ഞ പാത്രം എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? നീയും ദീപ്തിയോടെ, പോഷിതമായും ശുഭമായും കാണപ്പെടുന്നു. എല്ലാം എനിക്കു പറയൂ: നീ ആരാണ്, ഈ ശമീ വൃക്ഷം ആരാണ്?" അവൻ അതിന്റെ ആരംഭം മുതൽ എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു: "ഇവൻ സോമശർമനാണ്, ബഹുലായുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചവൻ. എന്നാൽ അവന്റെ പേര് സോമശ്രവാ; വിഷ്ണുഭക്തനും പ്രശസ്തനും മഹത്വവാനുമാണ്. ഞാൻ ദ്വിജന്മാർക്കു ദാനം ചെയ്തില്ല, ഉത്തമഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് രാത്രിയിൽ എന്റെ ശരീരം ഭയങ്കരന്മാരായ പുരുഷന്മാർകൊണ്ട് തല്ലപ്പെടുന്നു. എന്റെ അടുത്ത് ഒരു ബന്ധുവും ശേഷിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ, പാപിയായ ഞാൻ ഇവിടെ അനുകമ്പയില്ലാതെ വാസം ചെയ്യുന്നു.