അവിടുത്തെ ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായ, അചഞ്ചലനായ, പശുപതിയായ, ശിവനായ രുദ്രനേ, വിജയിയായ, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനേ, അഭയം തേടി വന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കണമെന്നു ഭക്തിപൂര്വം പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. അപ്പോള് സ്നേഹപൂര്വം, താമ്രലോചനനായ ഭഗവാന് സ്വര്ണ്ണലോചനിയായ ഭഗവതിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ശുഭേ, അംബികയെ ഒഴികെ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഒരു വരം തെരഞ്ഞെടുക്കൂ." അവിടെ, ഞാൻ അംബികയായ മാതാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിപൂര്വം നമസ്കരിച്ചു. ശരീരത്തിലും, മനസ്സിലും, വാക്കുകളിലുമുള്ള പാപങ്ങളും ദുഷ്പ്രേരിതമായ പ്രവൃത്തികളും എല്ലാം ക്ഷമിക്കണമെന്നു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. അതിനുപരി, എനിക്കു ശിവനും അംബികയോടും അചഞ്ചലമായ ഭക്തി എന്ന വരം ലഭിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിച്ചു. ശിവന്റെ കൃപാലുക്കളാൽ, ഭൃംഗി അസുരസ്വഭാവത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഗണങ്ങളുടെ നേതാവായി നിയമിതനായി. ശിവന് തന്റെ കൈകൊണ്ട് തന്നെ അന്ധകനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു, അവന്റെ മുറിവുകൾ മാറി. ആ മഹാത്മാക്കൾ മൂന്നുകണ്ണനായ ഭഗവാന്റെ മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ച് വിട്ടുപോയി. ഭഗവാൻ ഭൃംഗിയെ കാണിച്ചു, "ഇവൻ അന്ധകൻ അല്ല" എന്ന് വ്യക്തമാക്കി. അപ്പോൾ എല്ലാവരും വൃഷഭധ്വജനായ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു; ഭൃംഗി ഗണനാഥത്വം ലഭിച്ചു. ശിവൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി സ്വർഗത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ. അവിടെ നിങ്ങളുടെ കര്ത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ച്, പിന്നീട് പരമമായ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാം." മഹേശ്വരനാൽ മോചിതരായ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടേതായ ദൈവലോകങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇന്ദ്രൻ അടക്കമുള്ള ദേവന്മാർ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, പുണ്യശ്ലോകനായ ശിവനും, ശിവഗണങ്ങളും തങ്ങളുടേതായ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി, ആഗ്രഹിച്ചിടങ്ങളിലേക്കു പോയി. ആശാപാലന കാളകളും, എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും ഉള്ള ആ ലോകത്ത്, ശിവഗണങ്ങൾ തങ്ങളുടേതായ ദിശകളിൽ പോയി. അതിനുശേഷം മഹേശ്വരൻ അവിടെ തങ്ങിയിരുന്നു. രണ്ടായിരം വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വരദാനപ്രാപ്തനായ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവിടെ തിരിച്ചെത്തി. ആ മഹാപുരുഷനെ, അവന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടി എത്തിയതിനെ കണ്ടു, ദേവിയുടേയും ജയയുടേയും മറ്റ് ഗണന്മാരുടേയും ആഹ്വാനപ്രകാരം അവർ വേഗത്തിൽ അവിടേക്ക് എത്തി. അപ്പോൾ, മൂന്നുകണ്ണനായ ശിവൻ, ഗിരിജയെയും, അന്ധകാസുരനെയും കണ്ടു; ശിവൻ ദേവിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ദേവി, ഈ അന്ധകനെ ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാക്കി." പിന്നെ, "മകനേ, അന്ധകനെ വേഗത്തിൽ സംഹരിക്കൂ" എന്ന് ഭഗവാൻ കല്പിച്ചു. അങ്ങനെ, ഭഗവാന്റെ കല്പനപ്രകാരം, നന്ദിയും ഗണനാഥനായ അന്ധകനും, ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ള, പാപനാശിനിയായ, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു. ശിവൻ പറഞ്ഞു: "മകനേ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്. ഉന്നതമായ വരം ചോദിക്കൂ." അപ്പോൾ അന്ധകൻ അപേക്ഷിച്ചു: "ഭഗവാനേ, അംബികേ, എനിക്ക് എന്നും ഭക്തി ലഭിക്കട്ടെ." അങ്ങനെ, അന്ധകൻ ശിവനെ ആരാധിച്ചു, ഗണനാഥത്വം പ്രാപിച്ചു. ഭയാനകമായ രൂപം ധരിച്ച് ഭൈരവൻ, സ്വന്തം ഭക്തിയാൽ അതിനെ സിദ്ധീകരിച്ചു. ഈ കഥ, ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാരും, ധർമ്മം, ദീർഘായുസ്, ആരോഗ്യം, ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും എന്നും പാരായണം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് ഭഗവാൻ പ്രസ്താവിച്ചു. "എന്റെ കര്മ്മം പൂർത്തിയായി. നീ അതിന്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം," എന്ന് ഭഗവാനോട് ചോദിച്ചു. ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: "ഭഗവാനേ, ലോകക്ഷേമത്തിനും, തനിക്കു തന്നെ ഉപകാരത്തിനുമായി ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചു." ദേവഗണങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങൾ അവരെ തോൽപ്പിച്ച്, അവർ പാതാളത്തിലേക്കു പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. കുരുക്കളാൽ മൂടപ്പെട്ടതും, മദവശരായ ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു മലയിൽ, മാധവീപുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം പരക്കുന്ന, ഋഷിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന, ഹരനു പ്രിയമായ ആ പ്രദേശം, മായയും താരയും വാസസ്ഥലമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. തെക്കേ കാറ്റ് സാന്ത്വനമായി, തണുപ്പും സുഗന്ധവും കലർന്നതായിരുന്നു. അവിടെ ദേവഗണങ്ങൾക്കിടയിൽ ലോകമാന്യമായ കർമ്മങ്ങൾ അവർ നിർവഹിച്ചു.