സോമരാജന് എന്ന മഹാനായവന് ചക്രങ്ങളുടെ ഹാരമണിഞ്ഞ് പ്രശസ്തനായിരുന്നു. അതിന് ശേഷം സ്വച്ഛന്ദരാജന് എന്ന ഭയങ്കരനായി, ഇന്ദ്രന്റെ ആയുധംപോലെയുള്ള തേജസ്സോടെ പ്രശസ്തനായി. ലളിതരാജന് എന്നവന് സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പാത്രംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനായി അറിയപ്പെട്ടു. എട്ടാമത്തേതായി വിഘ്നരാജന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു; ഇവരെയാണ് ഭൈരവ എട്ട് എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മനേ, ഈ ഭൈരവന്—ത്രിശൂലധാരിയായ ഭഗവാന്—പാരസോളുപോലെ ഇവരെ ഉയര്ത്തി നിലനിര്ത്തുന്നു. ഈ ഭൈരവന് മഹാദേവന്, ഏഴു രൂപങ്ങളുള്ളവന്, വലിയ കഷ്ടത്തിലാക്കി. അവന്റെ നെറ്റിയില്നിന്ന് രക്തത്തില് മുക്കിയ ഒരു കന്യക ഉദിച്ചുവന്നു. ആ കന്യകയിലുനിന്ന്, അവളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളുടെ കൂട്ടംപോലെയുള്ള ഒരു ബാലന് ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ കന്യകയെ മുറിച്ചപ്പോള്, അവള് അത്ഭുതകരമായി പുറത്തുവന്ന രക്തം മുഴുവന് നക്കിമാറ്റി. ലോകത്തിന് അനുഗ്രഹം നല്കുന്ന ശങ്കരന് അപ്പോള് മഹത്തായ വാക്കുകള് പ്രസംഗിച്ചു. യക്ഷന്മാര്, വിദ്യാധരന്മാര്, മനുഷ്യര്—എല്ലാവരും ആ മഹാകന്യകയെ, രക്തം പുളിഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ചര്ചിക എന്ന പേരില് വിളിച്ചു. ആ രക്തപുളിഞ്ഞ സുന്ദരിയായ അവള് ഭൂമിയിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചു, അത്ഭുതകരമായ ഹൈംഗുലതാ പര്വ്വതത്തിലെത്തിയതും അവിടെ വസിച്ചുതുടങ്ങി. "നിന്റെ അനുഗ്രഹംകൊണ്ട്, മഹാത്മാവേ, ഗ്രഹങ്ങളുടെയും ലോകത്തിന്റെയും, ശുഭവും അശുഭവുമായ കാര്യങ്ങളിലെ ഭരണാധികാരം ലഭിക്കും," എന്ന് ഭഗവാന് അവളോട് പറഞ്ഞു. ഭൈരവന് ആ ബാലന്റെ ശരീരം ഉണക്കി, രക്തമില്ലാതെ, ത്വക്ക്, അസ്ഥി മാത്രമാക്കി മാറ്റി. പിന്നെ, സകല ചലന അചലജന്മങ്ങളുടെ അധിപതിയായ, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ള ഈശ്വരന്, ദേവന്മാരും മറ്റു എല്ലാ ജീവികളും ആരാധിച്ച ആ ആദിദേവന്, അപ്പോള് അന്ധകന്റെ സ്തുതിയെ സ്വീകരിച്ചു. "വീശുന്ന ഇരുപത് കൈകളുള്ളവളേ, പാമ്പിന്റെ അധിപതിയെ ധരിച്ചവളേ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവളേ, മനസ്സു ദുഃഖിതനായ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ," എന്ന് അന്ധകന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. "വൃഷഭവാഹിനിയായ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ മാതാവായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവളേ, ഭയപ്പെട്ട് ഞാന് നിന്നെ ആശ്രയിച്ചു. യക്ഷന്മാരും, മനുഷ്യരും, മഹാസ്വാമിയും, സകലഭൂതങ്ങളും, ഈ ഭവനാഥനെ മഹേശ്വരന് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഹരനേ, ഞാന് നിന്റെ ഭൃത്യന്; എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയായോ, എന്റെ പാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കണം. ത്രയീവേദസ്വരൂപിയായ, ദീപ്തിമാനായോ, എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം; ഞാന് നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയായ ശംഭോ, എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം; ഞാന് നിന്നെ ഭയത്തോടെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. കാമശത്രുവിനെ ജയിച്ച മനസ്സോടെ, ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു, തലവാഴ്ത്തുന്നു. ഈശാനനേ, പാപങ്ങള് നീക്കം ചെയ്യുന്നവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം, ദയവു കാണിക്കണം. എന്റെ ആചാരങ്ങള് പാപപൂര്ണമായിരുന്നാലും, സത്യസ്വരൂപനായ ഭവനാഥനേ, ദയവു കാണിക്കണം. നീ തന്നെ മംഗളമായവളാണ്, നീ തന്നെ ഓംകാരമാണ്, നീ തന്നെ ഈശാനനാണ്, ശാശ്വതനും അക്ഷയനും. നീ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രന്, വഷട്കാരമാണ്, നീ തന്നെയാണ് ധര്മ്മം, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനാണ്. ഈ സകല ജഗത്തും, ചലനവും അചലനവുമായതും, നിന്നാല് നിറനില്ക്കുന്നു. നീ തന്നെയാണ് വിജയം, ആയിരം കണ്ണുള്ളവന്, വിരൂപാക്ഷന്, മഹാബാഹു. നീ ദേവാധിപതിയാണ്, അചഞ്ചലനാണ്, രുദ്രനാണ്, ഭൂതനാഥനാണ്, ശിവനാണ്. ജയിച്ചവനാണ്, ത്രിശൂലധാരിയാണ്; ഞാന് ശരണം പ്രാപിച്ചവനെ രക്ഷിക്കണം." ഇങ്ങനെ അന്ധകന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചപ്പോള്, സ്നേഹപൂര്വ്വം താമ്രലോചനനായ ഭഗവാന് സ്വര്ണ്ണലോചനയോട് സംസാരിച്ചു: "മംഗളമായവളേ, അംബികയെ ഒഴികെ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതു വരവും തെരഞ്ഞെടുക്കൂ." അപ്പോള് അന്ധകന് പറഞ്ഞു: "അമ്മയായ അംബികയുടെ പാദങ്ങള്ക്ക് ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു; ശരീര, മനസ്സ്, വാക്ക്, പാപം, ദുഷ്പ്രവര്ത്തി എന്നിങ്ങനെയുള്ള എല്ലാ ദോഷങ്ങളും മാറട്ടെ. എന്നില് അചഞ്ചലമായ ഭക്തി ലഭിക്കട്ടെ എന്നതാണ് എന്റെ വരമാശംസ." ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: "നീ ഇനി അസുരസ്വഭാവത്തില്നിന്ന് മോചിതനാണ്; ഭൃംഗി, നീ ഗണപതിയാവുക." അങ്ങനെ ഭഗവാന് തന്റെ തന്നെ കൈകൊണ്ട് അന്ധകനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു, അവന് മുഴുവന് മുറിവുകള് മാറ്റി. പിന്നെ ആ മഹാത്മാക്കളെല്ലാം, മൂന്നു കണ്ണുള്ള ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ച് അവിടത്തുനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.