വേദാന്തമഹാപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ആ പുണ്യാത്മാവിന് വേദനയും ചിന്തയും ഇല്ലാതായി, ആകാശത്തിൽ നിലകൊണ്ടു, അവന്റെ ശരീരം നക്ഷത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനുശേഷം, അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങളും യഥാർത്ഥ രൂപങ്ങളും വിശദമായി വിവരിക്കണമെന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവരുടെ ചലനങ്ങൾ എങ്ങനെയാണെന്നും, അവർ എവിടെയാണ് വസിക്കുന്നതെന്നും അന്വേഷിച്ചു. അവരുടെ സഞ്ചാരസ്ഥലങ്ങൾ ധാന്യങ്ങളിലും, രത്നങ്ങളിലും തുടങ്ങിയവയിലാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അവൻ എപ്പോഴും പൂത്തുപുലരുന്ന പൂക്കളിലും, തടാകങ്ങളുടെ തീരങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലാണവന്റെ വാസസ്ഥലം, വയലുകളാണ് അവന്റെ ആശ്രയം. വീണയിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള ഒരു ദ്വയമെന്നു, ഗായകരും നർത്തകരും കലാകാരന്മാരും ഇടയിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു ദ്വയമെന്നു, ദ്വിത്വസ്വഭാവം ഉള്ള ചിഹ്നം സ്ഥാപിതമായ ദ്വയമെന്നു പറയുന്നു. വയലുകളിൽ, ജലാശയങ്ങളിൽ, ഒറ്റപ്പെട്ട നദീതീരങ്ങളിലും അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. വേട്ടക്കാർ താമസിക്കുന്ന ഗ്രാമങ്ങളിലും, മലകൂടുകളിലും, ഗുഹകളിലും അവൻ വസിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ ആനന്ദസ്ഥലങ്ങളിലും, നനഞ്ഞുള്ള reed thickets-ലും അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ റോഡുകളിലും, വിശ്രമസ്ഥലങ്ങളിലും അവൻ വസിക്കുന്നു. വിഷങ്ങളിൽ, പശുവിന്റെ ചാണത്തിൽ, കീടങ്ങളിൽ, കല്ലുകളിൽ അവൻ കാണപ്പെടുന്നു. കുതിരകളും ആയുധങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള വീരൻ, ആനകളിലും, രഥങ്ങളിലും, മറ്റു സമാനവസ്തുക്കളിലും ഉറച്ച നിലപാടുള്ളവനാണ്. മകരം നദികളിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും, മഹാസമുദ്രത്തിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കുഴി (pot) ചതിയിടങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും, മദ്യവ്യാപാരികളുടെ വീടുകളിൽ സ്ഥിരമായി വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും, ദേവതകളുടെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും വീടുകളിൽ വസിക്കുന്നു. ഈ പ്രാചീന രഹസ്യം, നാരായണാ, ആരോടും വെളിപ്പെടുത്തരുത്. പാപം നശിപ്പിക്കുകയും, ശുഭത്വം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രാചീന, ഉത്തമ, വിശുദ്ധ, പുണ്യകഥ ഞാൻ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, ദക്ഷായണി അവന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു, അവളിൽ നിന്ന് അവന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഹരി, കൃഷ്ണ എന്നീ ദ്വയവും യോഗാഭ്യാസത്തിൽ എപ്പോഴും നിഷ്ടരായിരുന്നവർ. അവർ, പുരാതന കാളകളുടെ സ്വഭാവം ഉള്ള, സ്നേഹമുള്ളവർ, തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. ഗംഗയുടെ വിശാലമായ തീരത്ത്, Supreme Brahman-നു സമർപ്പിതരായി, ഇരുവരും വീട്ടിൽ തന്നെ താമസിച്ചു. ബ്രഹ്മണേ, തപസ്സിന്റെ കഠിനത്വം കൊണ്ട് അവർ വേദനപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അതിൽ അലക്ഷ്യമായി. അപ്പോൾ, രംഭ തുടങ്ങിയ അപ്പസരസുകളെ അയച്ചു, ആ മഹാശ്രമത്തിലേക്ക്. വസന്തൻ എന്ന സുഹൃത്തിനെ കൂടെ കൂട്ടി, ഇന്ദ്രൻ ആ ശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. ബദരി ശ്രമത്തിൽ എത്തിയ അവർ, മനസ്സിലുണ്ടായ ആനന്ദം പോലെ കളിച്ചു. വൃക്ഷങ്ങൾ എപ്പോഴും ഇലയില്ലാതെ, ഭൂമിയെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട്, അവരുടെ ഭംഗിയിൽ പ്രകാശിച്ചു. വസന്തം, പലയാശപൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, പുഞ്ചിരിയോടെ എത്തി. ജാസ്മിൻ ക buds-ൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, വസന്തം ഉല്ലാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. രാജകുമാരന്മാരുടെ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ പോലെ, സേവകരും, തങ്ങളുടെ യജമാനന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, രാജകുമാരന്മാരെപ്പോലെയാണ്. യുദ്ധത്തിലെ രക്തം ധരിച്ച പോലെ, വസന്തത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ, ധീരന്മാർക്കു goosebumps വരുന്നു, സുഹൃത്ത് വരുമ്പോൾ. വിരൽകൊണ്ട് 'ഈ പർവ്വതം ഞങ്ങളോട് തുല്യമാണ്?' എന്ന് പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലെ. നീല അശോകയുടെ കേശം കൊണ്ട് ഇരുണ്ട, മുഖം താമരപൂക്കളുപോലെ വിരിയുന്നവർ. ജാസ്മിൻ പൂക്കളുപോലെ പല്ലുകൾ, പൂക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഭംഗി. ദിവ്യമായ, പുരുഷ കുയിലുകളുടെ ശബ്ദം ഉള്ളവർ, ankola പൂക്കളിൽ നിന്നുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവർ. കിഴക്കൻ bamboo-യുടെ കെട്ടുകൾ, മയങ്ങുന്ന ഹംസയുടെ നടപ്പിൽ, ബ്രഹ്മണേ, വസന്തത്തിന്റെ ഭാഗ്യം ബദരി ശ്രമത്തിൽ എത്തി. ഇങ്ങനെ ഈ ഭാഗങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, നക്ഷത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ പുണ്യാത്മാവിന്റെ കഥയും, ദ്വയത്തിന്റെ സഞ്ചാരവും, ദക്ഷായണിയുടെ പുത്രന്മാരും, ഹരിയും കൃഷ്ണനും, അവരുടെ തപസ്സും, ഇന്ദ്രൻ അയച്ച അപ്പസരസുകളും, വസന്തം കൊണ്ടുവന്ന ആനന്ദവും, പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗിയും, എല്ലാം സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു ദിവ്യകഥയായി ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.