തന്റെ തല താനാണ് വെട്ടി മാറ്റേണ്ടതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, അഗ്നി അതിനെ തടഞ്ഞു. മറ്റൊരാൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതായ ഒരാളുടെ വിധി കടക്കാൻ വളരെ കഷ്ടമാണ്, എന്നാൽ സ്വയം നാശം വരുത്താൻ തീരുമാനിച്ചവനെ അതിലേറെ കടക്കാൻ അസാധ്യമാണ്. “മരിക്കരുത്; ഒരാൾ മരിച്ചാൽ, ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ കഥകളും അപ്രത്യക്ഷമാകും,” എന്നുമാണ് ഉപദേശം. “നിന്റെ അതിശയകരമായ ശക്തിയാൽ, എന്റെ മകൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ജയിക്കാൻ കഴിയട്ടെ,” എന്നായിരുന്നു ആശംസ. ആ മകൻ വायुപോലെ ശക്തനും, ഇഷ്ടമെന്നപോലെ രൂപം മാറ്റാൻ കഴിവുള്ളവനും ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാകും. “നിന്റെ മനസ്സ് ഏത് കാര്യത്തിലേക്കും ആകർഷിച്ചാൽ, അതിനെയാണ് നീ നേടുക,” എന്നായിരുന്നു പിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനം. യക്ഷന്മാർക്കിടയിലുള്ള മലവതയെ കാണാൻ, യക്ഷന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ആ പ്രദേശത്ത് ആനകൾ, കാളകൾ, കുതിരകൾ, പശുക്കൾ, ആടുകൾ, ചെമ്മരികൾ തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സൗന്ദര്യമുള്ള റാണി, ത്രിഹായണി, ആ ഋഷി austerity-യിൽ സമ്പന്നനായിരുന്നു. അതിനുശേഷം, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ, അവൻ യാത്ര ആരംഭിച്ചു. അവൻ പാതാളലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പോയി. തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനെന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടതോടെ, അവൻ മലവതയിലേക്ക് പോയി. യക്ഷന്മാരുടെ പവിത്രവും ഉത്തമവുമായ പ്രദേശത്തേക്ക് ചേർന്ന് പോയി. അവൻ ഒരു ശുദ്ധമായ മകനെ ജനിപ്പിച്ചു, അതൊരു കാളയായിരുന്നു; ആ കാളക്ക് ഇഷ്ടമെന്നപോലെ രൂപം മാറ്റാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ, തന്റെ സദാചാരം സംരക്ഷിച്ച്, മഹത്വമുള്ള ദിതി അടുത്തു വന്നു. വാളെടുത്ത്, അതിവേഗം കാളയെ നേരെ ചുമന്നു. ആ സദാചാരവതിയായ സ്ത്രീയെ ഗുഹ്യകന്മാർ സംരക്ഷിച്ചു, അവർ കാളയെ തടഞ്ഞു. കാള divine lake-ൽ വീണു, അതിനാൽ ദൈത്യൻ മരിച്ചു. കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ ഒഴിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, യക്ഷന്മാരുടെ ഇടയിൽ അഭയം തേടി. അവൾ, ഇരുണ്ട നിറമുള്ളവൾ, ശ്മശാനത്തിൽ ഭർത്താവിനൊപ്പം ചിതയിൽ കയറി. അവൻ, ഭയാനകമായ യക്ഷന്മാരെ വാൾ കൈവശം എടുത്ത് ഭയപ്പെടുത്തി, അകറ്റി. അതിൽ രക്ഷകനായിരുന്ന കാള, രംഭയുടെ മകനായിരുന്നു. ഈ കാള, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും, ഇന്ദ്ര, രുദ്ര, അർക്ക, മരുത് എന്നിവരോടൊപ്പം, ജയിച്ചു. അസുരമഹാരാജന്മാർ ശംബരൻ, താരകൻ എന്നിവരെ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം, അവനെ രാജ്യം ഭിഷേകിച്ചു. ചന്ദ്രൻ, ഇന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ എന്നിവ realm-കൾ ഉപേക്ഷിച്ചു; ധർമ്മം അകറ്റപ്പെട്ടു, എതിർപ്പുചെയ്യപ്പെട്ടു. അവരിൽ ഒരാളായ ഞാൻ, ഒരു സ്തുതിയുമായി, ശ്രീയുടെ ഭർത്താവായ ചക്രധാരിയെ കാണാൻ അവരെ നയിച്ചു. അവനെ കണ്ടു, നമസ്കരിച്ച്, വിജയകരമായ രണ്ട് പേർ കാളയുടെ ജനനം സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ അവനോട് പറഞ്ഞു. “കാള അസുരൻ നമ്മെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, ഭൂമിയിൽ താമസിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു,” എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പരാതി. “ഇന്ന് പാതാളലോകത്തേക്ക് പോകാതെ പോവുകയാണെങ്കിൽ, ദാനവൻ യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ നശിപ്പിക്കും,” എന്നായിരുന്നു ഭയം. ഇതെല്ലാം കണ്ട ഹരി, അക്ഷരമായ ആത്മാവ്, അപ്രത്യക്ഷമായ കാലാഗ്നിപോലെ ക്രുദ്ധനായി. അങ്ങനെ, ശക്രൻ തുടങ്ങി ദേവതകളുടെ മുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മഹാ തേജസ്സും ശക്തിയും പുറത്ത് വന്നു. അതു മഹാ ഋഷി കാത്യായനൻ, സമാനതയില്ലാത്തവൻ, അതിശയകരമായി ഒന്നിച്ചുചേർത്തു. അതിൽ നിന്നാണ് കാത്യായനി ജനിച്ചത്; വിശാലവും ചലനമുള്ള കണ്ണുകളും, യോഗംകൊണ്ട് ശുദ്ധമായ ശരീരവും. അവളുടെ മുടി യമന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്നു, കൈകൾ ഹരിയുടെ ശക്തിയിൽ നിന്നു; അങ്ങനെ പതിനെട്ട് കൈകൾ ഉണ്ടായി. അവളുടെ തുണ്ടുകളും കാലുകളും ജലാധിപന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്നു, വിരലുകൾ സൂര്യന്റെ ശക്തിയിൽ, കൈവിരലുകൾ ഭൂമിയുടെ ശക്തിയിൽ നിന്നു. കാമന്റെ വില്ലുപോലെ തിളങ്ങുന്ന, സധ്യന്മാരുടെ ശക്തിയിൽ നിന്നു, അതിമനോഹരമായ ഭ്രൂകൾ. അങ്ങനെ, കാത്യായനി എന്ന പേരിൽ, അവൾ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തയായി. അഗ്നി അവളുടെ ശക്തി നൽകി, വായു ബഹുമാനമായ വില്ലും, സൂര്യൻ അനന്തമായ ക്വിവറും അമ്പുകളും നൽകി. ബ്രഹ്മാവ് ജപമാലയും കമണ്ഡലവും നൽകി; കാലൻ ഭയാനകമായ വാളും കവചവും നൽകി.