ഒരു ഭക്തന് വിശുദ്ധമായ ആചാരങ്ങള് അനുസരിച്ച് പാല്ചോറും, தயിര്ചോറും, പയറും, പലഹാരങ്ങളും സമര്പ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ജ്ഞാനികള് 'ഗംഗാധരന്' എന്ന നാമവും ശംഭു എന്ന നാമവും ഉച്ചരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താല് മഹേശ്വരന്റെ വാക്കുകള് പ്രകാരം അനന്തമായ ആഗ്രഹങ്ങള് ലഭിക്കും. ഈ ഉപദേശം രുദ്രന് തന്നെ ദേവന്മാരില് പ്രധാനമായ ഒരു സന്യാസിയ്ക്ക് പറഞ്ഞതാണെന്നും, ഇതാണ് സത്യം എന്നും പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഭിയില് നിന്നു ദേവതകള് ഉദയം ചെയ്തു. അതിനാല് കദംബവൃക്ഷത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരമാനന്ദം വര്ധിക്കുന്നു. അതില് നിന്ന് ഒരു വടവൃക്ഷം ഉദയം ചെയ്തു, അതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്യാസാസനമായി എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നത്. അതും ശര്വനായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കര്ത്താവായ ദേവന് തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. കാടിരവൃക്ഷം വിഷ്വകര്മ്മന്റെ കൃതികളിലേക്കാളും ഉത്തമമായതായി മാറി. സിന്ദുവാരവൃക്ഷം ഒരു കലശത്തില് വെച്ച്, ഭഗവാന് ഗണങ്ങളുടെ അധിപതിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു. കറുത്ത ഉദുംബരവൃക്ഷം രുദ്രനില് നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; വസ്ത്രങ്ങള് കൊണ്ടുവരുന്ന കാളയും അങ്ങനെ. കാത്യായനിയില് നിന്നു ശമിവൃക്ഷം ഉദയം ചെയ്തു; ലക്ഷ്മിയുടെ കൈയില് നിന്നു ബില്വവൃക്ഷം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വാസുകിയുടെ നീളമുള്ള വാലിലും പുറിലും വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ ദര്ഭകളും വളര്ന്നു. ഈ എല്ലാം ഉദയം ചെയ്തതോടെ ഭക്തി അവയിലൂടെ ഉദയിക്കുന്നു. ഇവയില് വിഷ്ണുവിനെ ഉപാസിക്കണം; അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഗം പൂര്ണ്ണമാകും. പ്രധാന ഔഷധികള് ഉപയോഗിച്ച്, ശരദ് കാലം മുഴുവന് പൂജ നടത്തണം. രത്നങ്ങള്, മുത്തുകള്, പൊന്നും, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങളും സമര്പ്പിക്കണം. കയ്പ്പുള്ള, പൂര്ണ്ണവും ഒറ്റതും ആയ നിവേദ്യങ്ങളും അര്പ്പിക്കണം. ഒരു വര്ഷം മുഴുവന് വീട്ടില് എല്ലാം ഒറ്റതായും പൂര്ണ്ണമായും നിലനില്ക്കുമ്പോള്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ സ്നാനം ചെയ്യണം. യാഗത്തില് അതേ വസ്തുവാണ് പറയപ്പെട്ടത്; ദാനത്തില് സ്വയം കഴിയുന്നത്രം, ദ്വിജന്മാരേ. വര്ഷം ഉത്തമമാകാന് വിവിധ ധൂപങ്ങള് സമര്പ്പിക്കണം. നിറമുള്ളതും, പൂര്ണ്ണമായതും, ഉണക്കാനും കഴിക്കാനുമുള്ള ഭക്ഷ്യങ്ങള് സമര്പ്പിക്കണം. മഹര്ഷിമാരോട് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അറിയിക്കണം: "എന്റെ പൂര്ണ്ണവസ്തുക്കള് ധര്മത്തിനും, ധനത്തിനും, ആനന്ദത്തിനും, മോക്ഷത്തിനും ആയിരിക്കും." അതിന്റെ സത്യത്താല്, കേശവനേ, ധര്മം, ധനം, ആനന്ദം, മോക്ഷം പൂര്ണ്ണമായും നിലനില്ക്കട്ടെ. ബ്രാഹ്മണന്, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പൂര്ണ്ണത്വവ്രതം പാലിക്കണം. ഈ നാലു ലക്ഷ്യങ്ങള് — ധര്മം, ധനം, ആനന്ദം, മോക്ഷം — ചെറുതാകാതെ നിലനില്ക്കും. ഇനി ഈ ശുഭമായ വൈഷ്ണവ കവചം ഉച്ചരിക്കുന്നു. കിഴക്കില് വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അഭയം തേടി ഞാന് എത്തിയിരിക്കുന്നു. തെക്കില് വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അഭയം തേടി ഞാന് എത്തിയിരിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറ് വിഷ്ണു എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അഭയം തേടി ഞാന് എത്തിയിരിക്കുന്നു. വടക്കില് ലോകനാഥനേ, അഭയം തേടി ഞാന് എത്തിയിരിക്കുന്നു. വടക്കുകിഴക്കില് ഹാനി നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, രക്ഷിക്കട്ടെ; അഭയം തേടി ഞാന് എത്തിയിരിക്കുന്നു. വടക്കുതെക്കില് യജ്ഞത്തിന്റെ വരാഹരൂപനായ വിഷ്ണുവേ, എന്നെ പിടിച്ച് രക്ഷിക്കണം. തെക്കുപടിഞ്ഞാറില് ദിവ്യരൂപനായ നരസിംഹനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം. വടക്കുപടിഞ്ഞാറില് അശ്വശിരസ്സായ ദേവനേ, നമസ്കാരം; എന്നെ രക്ഷിക്കണം. എപ്പോഴും ജയിക്കാനാവാത്തവനേ, നമസ്കാരം; എന്നെ രക്ഷിക്കണം. അതിരില്ലാത്തവനേ, മഹാമായാവനേ, നമസ്കാരം; എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം, ദേവനേ, പരമപുരുഷനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം; നമസ്കാരം.