ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವಚ್ಚಕ್ರಮಿದಂ ಸ್ತೋತ್ರಮುದೀರಯತ್
ಅವಳು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿತು.
ಸಹಸ್ರಾಂಶುಂ ಸಹಸ್ರಾಭಂ ಸಹಸ್ರಾರಂ ಸುನಿರ್ಮಲಮ್
ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳಿರುವ, ಸಾವಿರ ಹೊಳಪಿನ, ಸಾವಿರ ಚಕ್ರಗಳಿರುವ, ತುಂಬಾ ಪವಿತ್ರನಾದವನಿಗೆ—
ತುಣ್ಡೇ ತ್ರಿಶೂಲಧೃಕ್ ಶರ್ವ ಆರಾಮೂಲೇ ಮಹಾದ್ರಯಃ
ಮೂಗಿನಲ್ಲೇ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಶರ್ವನು, ಅರಣ್ಯದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತನು—
ಜವೇ ಯಸ್ಯ ಸ್ಥಿತೋ ವಾಯುರಾಪೋಗ್ನಿಃ ಪೃಥಿವೀ ನಭಃ
ಅವನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೆಲೆಸಿವೆ—
ಬಾಹ್ಮತೋ ಮುನಯೋ ಯಸ್ಯ ಬಾಲಖಿಲ್ಯಾದಯಸ್ತಥಾ
ಅವನಿಂದ ಮುನಿಗಳು, ಬಾಲಖಿಲ್ಯರು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ—
ಯನ್ಮೇ ಪಾಪಂ ಶರೀರೋತ್ಥಂ ವಾಗ್ಜಂ ಮಾನಸಮೇವ ಚ
ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವೇನು ಇದ್ದರೂ—
ಯನ್ಮೇ ಕುಲೋದ್ಭವಂ ಪಾಪಂ ಪೈತೃಕಂ ಮಾತೃಕಂ ತಥಾ
ನನ್ನ ವಂಶದಿಂದ, ತಂದೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯಿಂದ ಬಂದ ಪಾಪವೇನು ಇದ್ದರೂ—
ತ್ವನ್ನಾಮಕೀರ್ತನಾಚ್ ಚಕ್ರ ದುರಿತಂ ಯಾತು ಸಂಕ್ಷಯಮ್
ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ, ಚಕ್ರ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ.
ಸಂಸ್ಮರನ್ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಸನಮ್
ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ—
ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮಾಥ ಪಾತಾಲಾದ್ ವಿಷುವೇ ದಕ್ಷಿಮೇ ಮುನೇ
ಮುನಿಯೇ, ನಂತರ ಅವನು ದಕ್ಷಿಣಾಯನದಲ್ಲಿ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
ಪರಮಾಮಾಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಸ್ಮಾರ ಸ್ವಪಿತಾಮಹಮ್
ಅತಿಯಾದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಥೌ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸಾರ್ಘಪಾತ್ರೋ ಬಲಿಸ್ತದಾ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬಲಿ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
ತರಣೇ ಯೋ ಭವೇತ್ ಪೋತಸ್ತನ್ಮೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ
ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದಾಟಲು ದೋಣಿಯಂತೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವದು ಯಾವುದು ಎಂದು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು.
ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ಪ್ರಾಹ ವಚನಂ ಸಂಸಾರೇ ಯದ್ವಿತಂ ಪರಮ್
ಆತನನು ಯೋಚಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ—'
ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಹಿತಂ ತೇ ಽದ್ಯ ತಥಾನೇಯೇಷಾಂ ಹಿತಂ ಬಲೇ
ಈ ದಿನ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಬಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವಿಷಮವಿಷಯತೋಯೇ ಮಜ್ಜತಾಮಪ್ಲಾವಾನಾಂ ಭವತಿ ಶರಣಮೇಕೋ ವಿಷ್ಣುಪೋತೋ ನರಾಣಾಮ್
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅಪಾಯಕರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಮಾನವರಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ನೌಕೆಯೇ ಒಬ್ಬೇ ಆಶ್ರಯ.
ಪರಿಹರ ಮಧುಸೂದನಪ್ರನ್ನಾನ್ ಪ್ರಭುರಹಮನ್ಯನೃಣಾಂ ನ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್
ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರನ್ನು ದೂರವಿಡು; ನಾನು ಇತರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭು, ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.
ಯೇ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಾಃ ಪುರುಷಾಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯಮಸ್ಯ ತೇ ನಿರ್ವಿಷಯಾ ಭವನ್ತಿ
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತರಾದ ಪುರುಷರು ಯಮನ ಅಧೀನದಿಂದ ಹೊರಗಾಗುತ್ತಾರೆ.
ತಾವೇವ ಕೇವಲಂ ಶಲಾಘ್ಯೌ ಯೌ ತತ್ಪೂಜಾಕರೌ ಕರೌ
ಯಾವ ಕೈಗಳು ಆತನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವೆಯೋ, ಆ ಎರಡು ಕೈಗಳೇ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.
ನ ಯೌ ಪೂಜಿತುಂ ಶಕ್ತೌ ಹರಿಪಾದಾಮ್ಬುಜದ್ವಯಮ್
ಹರಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕೈಗಳು ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲ.
ರೋಗೋವಾನ್ಯೋ ನ ಸಾ ಜಿಹ್ವಾ ಯಾ ನ ವಕ್ತಿ ಹರೇರ್ಗುಣಾನ್
ಹರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳದ ನಾಲಿಗೆ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಕಾಯಿಲೆಯಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಸ್ತು.
ಯಃ ಪಾದಪಙ್ಕಜಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ನ ಪೂಜಯತಿ ಭಕ್ತಿತಃ
ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ—
ಮೃತಾ ಅಪಿ ನ ಶೋಚ್ಯಾಸ್ತೇ ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್
ಅವರು ಸತ್ತರೂ ಕೂಡ ಶೋಕಪಡುವದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು ಅಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ದೃಶ್ಯಂ ಸ್ಪೃಸ್ಯಮದೃಶ್ಯಞ್ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕೇಶವಾತ್ಮಕಮ್
ನೋಡಬಹುದಾದವು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದಾದವು, ಕಾಣದಿರುವವು—ಎಲ್ಲವೂ ಕೇಶವನ ಸ್ವರೂಪವೇ.
ತೇನಾರ್ಚಿತಾ ನ ಸಂದೇಹೋ ಲೋಕಾಃ ಸಾಮರದಾನವಾಃ
ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ತಥಾ ಗುಣಾ ಹಿ ದೇವಸ್ಯ ತ್ವಸಂಖ್ಯಾತಾಸ್ತು ಚಕ್ರಿಣಃ
ಹಾಗೆಯೇ ಚಕ್ರಧಾರಿ ದೇವರ ಗುಣಗಳು ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅನೇಕ.
ಸಮಾಶ್ರಯನ್ತೇ ಭವಭೀತಿನಾಶನಂ ಸಂಸಾರಗರ್ತೇ ನ ಪತನ್ತಿ ತೇ ಪುನಃ
ಯಾರು ಭವಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಸಂಸಾರದ ಅಗುಳಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ತೇ ಪರಿಭವಂ ಯಾನ್ತಿ ನ ಮೃತ್ಯೋರುದ್ವಿಜನ್ತಿ ಚ
ಅವರು ಅವಮಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮರಣವನ್ನು ಭಯಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ತೇಷಾಂ ಯಮಸಾಲೋಕ್ಯಂ ನ ಚ ತೇ ನರಕೌಕಸಃ
ಅವರಿಗೆ ಯಮಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ನರಕವಾಸವೂ ಇಲ್ಲ.
ವಿಪ್ರಾ ದಾನವಶಾರ್ದೂಲ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಾ ವ್ರಜನ್ತಿ ಯಾಮ್
ದಾನವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರು ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.