ತಸ್ಯಾಂ ಗತಾಯಾಂ ಶೈಲೇಯೀ ಮಲಾಚ್ಚಕ್ರೇ ಗಜಾನನಮ್
ಅವಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯು ಆ ಮಲದಿಂದ ಗಜಮುಖನನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಳು.
ಕೃತ್ವೋತ್ಸಸರ್ಜ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಚ ಸ್ಥಿತಾ ಭದ್ರಾಸನೇ ಪುನಃ
ಅವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಪುನಃ ಶುಭಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು.
ಈಷದ್ಧಾಸಾಮುಮಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಲಿನೀಂ ಪ್ರಾಹ ನಾರದ
ಉಮೆಯು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುವಿನಿಂದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಸಾಥೋವಾಚ ಹಸಾಮ್ಯೇವಂ ಭವತ್ಯಾಸ್ತನಯಃ ಕಿಲ
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನಗುತ್ತಿರುವುದು, ಭವತಿಗೆ ಮಗನಾಗುವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ.'
ತಚ್ಛುತ್ವಾ ಮಮ ಹಾಸೋ ಽಯಂ ಸಂಜಾತೋ ಽದ್ಯ ಕೃಶೋದರಿ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಒ ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಯವಳೆ, ಈ ನಗು ನನಗೆ ಇಂದು ಉಂಟಾಯಿತು.
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ದೇವೀ ಸಸ್ನೌ ತತ್ರ ವಿಧಾನತಃ
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದಳು.
ತತಃ ಶಂಭುಃ ಸಮಾಗತ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ ಭದ್ರಾಸನೇ ತ್ವಪಿ
ಆಮೇಲೆ ಶಂಭು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಆ ಶುಭಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂತನು.
ಉಮಾಸ್ವೇದಂ ಭವಸ್ವೇದಂ ಜಲಭೂತಿಸಮನ್ವಿತಮ್
ಉಮೆಯ ಸ್ವೇತವೂ ಭವನ ಸ್ವೇತವೂ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿತು.
ಅಪತ್ಯಂ ಹಿ ವಿದಿತ್ವಾ ಚ ಪ್ರೀತಿಮಾನ್ ಭುವನೇಶ್ವರಃ
ಅದು ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಲೋಕನಾಥನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ರುದ್ರಃ ಸ್ನಾತ್ವರ್ಚ್ಯ ದೇವಾದೀನ್ ವಾಗ್ಭಿರದ್ಭಿಃ ಪಿತೃನಪಿ
ರುದ್ರನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
ಸಮೇತ್ಯ ದೇವೀಂ ವಿಹಸನ್ ಶಙ್ಕರಃ ಶೂಲಧೃಗ್ ವಃ
ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಂಕರನು ನಗುತ್ತಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಪರ್ವತಸುತಾ ಸಮೇತ್ಯಾಪಸ್ಯದದ್ಭುತಮ್
ಹೀಗಾಗಿ ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡಳು.
ತತಃ ಪ್ರೀತಿ ಗಿರಿಸುತಾ ತಂ ಪುತ್ರಂ ಪರಿಷಷ್ವಜೇ
ನಂತರ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯು ಆ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.
ನಾಯಕೇನ ವಿನಾ ದೇವಿ ತವ ಭೂತೋ ಽಪಿ ಪುತ್ರಕಃ
ದೇವಿಯೆ, ನಾಯಕನಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಮಗನಿದ್ದರೂ ಅವನು ನಿರ್ಗತಿಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಏಷ ವಿಘ್ನಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸುರಾದೀನಾಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವನು.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ದೇವ್ಯಾಸ್ತು ದತ್ತವಾಂಸ್ತನಯಾಯ ಹಿ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನನ್ನು ದೇವಿಗೆ ಮಗನಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.
ತಥಾ ಮಾತೃಗಣಾ ಘೋರಾ ಭೂತಾ ವಿಘ್ನಕರಾಶ್ಚ ಯೇ
ಹಾಗೆಯೇ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಾತೃಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಭೂತರೂ ಇದ್ದರು.
ದೇವೀ ಚ ಸ್ವಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಾಂ ಮುದಮವಾಪ ಚ
ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು.
ಯಾ ಜಘಾನ ಮಹಾದೈತ್ಯೈ ಪುರಾ ಶುಮ್ಭನಿಶುಮ್ಭಕೌ
ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಶುಂಬ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಬ ಎಂಬ ಮಹಾದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದಳು.
ಸ್ವರ್ಗ್ಯಂ ಯಶಸ್ಯಂ ಚ ತಥಾಘಹಾರಿ ಆಖ್ಯನಮೂರ್ಜಸ್ಕರಮದ್ರಿಪುತ್ರ್ಯಾಃ
ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯ ಕಥೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರತ್ರಯಂ ಚಾಸೀತ್ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಾದ್ ಬಲಾಧಿಕಮ್
ಆಕೆಗೆ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರು, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
ತೃತೀಯೋ ನಮುಚಿರ್ನಾಮ ಮಹಾಬಲಸಮನ್ವಿತಃ
ಮೂರನೆಯವನಿಗೆ ನಮುಚಿ ಎಂದು ಹೆಸರು, ಅವನು ಅಪಾರ ಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ತಂ ಹನ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ ಹರಿಃ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಕುಲಿಶಂ ಕರೇ
ಹರಿ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ರಥಂ ಭಾನೋಸ್ತತೋ ನಾಶಕದಚ್ಯುತಃ
ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ರಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅಚ್ಯುತನು ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅವಧ್ಯತ್ವಂ ವರಂ ಪ್ರಾದಾಚ್ಛಸ್ತ್ರೈರಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ನಾರದ
ನಾರದ, ಅವನು ಆಯುಧಗಳಿಗೂ, ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾಗಿರುವ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದನು.
ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಭಾಸ್ಕರರಥಂ ಪಾತಾಲಮುಪಯಾದಥ
ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪಾತಾಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ದದೃಶೇ ದಾನವಪತಿಸ್ತಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯೇದಮಬ್ರವೀತ್
ದಾನವರಾಧಿಪತಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿಡಿದು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಅಯಂ ಸ್ಪೃಶತು ಮಾಂ ಫೇನಃ ಪರಾಭ್ಯಾಂ ಗೃಹ್ಯ ದಾನವಃ
ದಾನವನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ನೊರೆ ಹಿಡಿದು, 'ಈ ನೊರೆ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತಸ್ಮಿಞ್ಛಕ್ರೋ ಽಜದ್ ವಜ್ರಮನ್ತರ್ಹಿತಮಪೀಶ್ವರಃ
ಆಗ ಶಕ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ದೇವರು ಒಳಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.
ಸಮಯೇ ಚ ತಥಾ ನಷ್ಟೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಸ್ಪೃಶದ್ಧರಿಮ್
ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಹರಿಯನ್ನು ತಟ್ಟಿತು.