ಅವನು ಎರಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡಾ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು." ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನು ಕೇಳಿದನು: "ಈ ಮಗುವಿನ ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಇದುವರೆಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು." ಅವನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: "ಇವತ್ತೇ ನನಗೆ ಹೇಳ，否则 ನಾನು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ." ಆಗ ಅವನ ಆತುರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, "ಈ ಮಗು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಆಗುವುದು?" ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪರಿಣತ ಚಾರಿಯೊಟಿಯರ್ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ನೆರವಿಗೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನದೇ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿರಿ; ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಾರಥಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ." ಇಂದ್ರನು ಕೇಳಿದನು: "ನೀನು ಹೇಗೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವೆ? ನನಗೆ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ." ಗಂಧರ್ವರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಚಾಲನೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪುತ್ರನ ಹೆಸರು ಮಾತಲಿ. ಶಮಿಕನ ಮಗನಾಗಿದ್ದ ಮಾತಲಿ ಕುದುರೆಗಳ ಪಗ್ಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮಹಾ ಹಾಲುಗಾರನನ್ನು ಕಂಡನು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ನೀಡಿದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನೇರ ಬಾಣವನ್ನು ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ವಿನಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಎಂಬ ನಾಮಧೇಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವು. ನಾರದಾ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಇಂದ್ರನು ಅವರೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಸುರಿದನು. ಬಲಶಾಲಿಯೊಬ್ಬನು ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆತವನ್ನಪ್ಪಿ, ಕೂಡಲೇ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಅಚೇತನನಾದನು. ಶತ್ರು ಸೇನೆಯು ಈಗ ತನ್ನ ನಾಯಕನಿಂದ ಬಹುಪಾಲು ವಂಚಿತವಾಗಿತ್ತು; ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಸೋತುಹೋಯಿತು. ಜಂಭಾಸುರನು ಭಯಾನಕವಾದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕ್ಷಯರಹಿತ ದೇವಾಧಿಪತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಮುಂದಾಗಿದ್ದನು. ವಿಷ್ಣುವು ಕುಜಂಭನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವನು ರಥದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿದನು. ಜಂಭಾಸುರನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಶಕ್ರನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಸಿಂಹವು ಆನೆ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಬೀಳುವಂತೆ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದೊರೆತ ಯಮಧಂಡದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಭಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಅವನು ಗದೆಯನ್ನು ಭಸ್ಮವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಜಂಭನ ಹೃದಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ಜಂಭನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಅಚೇತನನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯರು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ಅವರು ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಗೋತ್ರಭಿತ್ ಪುತ್ರನು ಶಿವನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತನು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರೋ ಮಹಾನ್ ಅಸುರನಿಗೆ, "ಬಾ, ಬಾ, ವೀರ, ಮನೆಗೆ ಬಾ; ನಾವು ಮತ್ತೆ ಪರ್ವತದ ಬಳಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ," ಎಂದು ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಘೋಷಿಸಿ, "ನಾನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುನೀಡುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಜೊತೆಗೆ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರನ್ನು ಜಯಿಸುವೆನು." ಅವನು ಶಂಭು ಎಂಬ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. "ನಾನು ಪ್ರಮಥರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾಶಮಾಡುವವರೆಗೆ," ಎಂದು ಅವನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ, ವೇಗವಾದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಚುಟುಕಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಆ ಕುದುರೆಗಳು ತೀವ್ರವಾದ ದುಃಖದಿಂದ, ಕೇವಲ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ಆ ರಥವನ್ನು ಎಳೆದವು. ಗಾಳಿಯ ವೇಗವಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಆ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಒಂದು ವರ್ಷವೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದವರನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚಕ್ರಧಾರಿ ಶ್ರೀಮನ್ ಜನಾರ್ದನನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಆದುದರಿಂದ, ವಿಜಯವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರಿ." "ರಥವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಶತ್ರುವನ್ನು ರಥರಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ದೇವತೆಗಳ ಗುರುವಿನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಶತ್ರುವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು," ಎಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಅವರು ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಚಕ್ರಧಾರಿಯೊಡನೆ ವೇಗವಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು.