અભ્યેત્ય તાડયામાસ માર્ગણૈઃ કાયદારણૈઃ
તે નજીક જઈ શરીર ચીરી નાખતા બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
દુષ્ટશ્ચ વેગાત્ પયસામધીશં મુહુર્મુહુઃ પાદતલૈર્મમર્દ
દુષ્ટ એ ઝડપથી વારંવાર જળના સ્વામીના પગ નીચે દબાવી દીધા.
પાદેષુ ભૂમિં કરયોઃ સ્પૃશંશ્ચ મૂર્દ્ધાનમુલ્લાલ્ય બલાન્મહાત્મા
મહાન આત્માએ પગથી જમીન અને હાથથી શિરો સ્પર્શી તેમને ઉછાળી દીધા.
ઉત્પાટ્ય ચિક્ષેપ વિરોચનં હિ સકુઞ્જરં ખે સનિયન્તૃવાહમ્
તે વિરોચનને હાથી, મહાવત અને વાહન સાથે ઉખાડી આકાશમાં ફેંકી દીધો.
સાટ્ટં સન્યત્રાર્ગલહર્મ્યભૂમિ પુરં સુકેશેરિવ ભસ્કરેણ
કિલ્લા, દરવાજા અને મહેલની જમિન સાથે એ શહેર સુંદર કિરણોથી સૂર્ય જેવું તેજસ્વી લાગતું હતું.
તતઃ સમાક્રન્દમનુત્તમં હિ મુક્તં તુ દૈત્યૈર્ઘનરાવતુલ્યમ્
પછી દૈત્યોએ મેઘના ગર્જનાસમાન ઉત્તમ રણઘોષ કર્યો.
પ્રહ્લાદ હે જમ્ભકુજમ્ભકાદ્યા રક્ષધ્વમભ્યેત્ય સહાન્ધકેન
પ્રહલાદ, તું અને જંભ, કુજંભ અને બીજા બધા, અંધક સાથે મળી પોતાનું રક્ષણ કરો.
પાશેન બદ્ધ્વા ગદયા નિહન્તિ યથા પશું વાજિમખે મહેન્દ્રઃ
તે પાશથી બાંધે છે અને ગદાથી મારે છે, જેમ મહેન્દ્ર અશ્વમેધ યજ્ઞમાં પશુને મારી નાખે છે.
સમભ્યધાવંસ્ત્વરિતા જલેશ્વરં યથા પતઙ્ગા જ્વલિતં હુતાશનમ્
તેઓ જલના સ્વામી પર ઝડપથી તૂટી પડ્યા, જેમ પતંગિયા જ્વલંત અગ્નિ તરફ દોડે છે.
ગદાં સમુદ્ભ્રામ્ય જલેશ્વરસ્તુ દુદ્રાવ તાન્ જમ્ભમુખાનરાતીન્
પણ જલના સ્વામી ગદા ફેરવીને જંભના નેતૃત્વવાળા દુશ્મનોને હાંકી કાઢ્યા.
પાદેન વૃત્રં તરસા કુજમ્ભં નિપાતયામાસ બલં ચ મુષ્ટ્યા
પગથી તેણે વૃત્ર અને કુજંભને જોરથી પટક્યા અને મુઠીથી બલાને માર્યો.
તતો ઽન્ધકઃ સત્વરિતો ઽભ્યુપેયાદ્ રણાય યોદ્ધું જલનાયકેન
પછી અંધક ઝડપથી યુદ્ધ માટે જલના નાયક પાસે આવ્યો.
તં પાશમાવિધ્ય ગદાં પ્રગૃહ્ય ચિક્ષેપ દૈત્યઃ સ ચ જલેશ્વરાય
તે પાશ ફેંકી અને ગદા પકડીને જલના સ્વામી પર ફેંકી.
વિવેશ વેગાત્ પયસાં નિધાનં તતો ઽન્ધકો દેવબલં મમર્દ
તે ઝડપથી સાગરના તળમાં ગયો અને પછી અંધકે દેવસેનાને ચકનાચૂર કરી નાખી.
તમભ્યયાદ્ દાનવવિશ્વકર્મા મયો મહાબાહુરુદગ્રવીર્યઃ
પછી મહાબળવાન અને મહાબાહુ દાનવ વિશ્વકર્મા માયા તેના પાસે આવ્યો.
શક્ત્યા મયં શમ્બરમેત્ય કણ્ઠે સંતાડ્ય જગ્રાહ બલાન્મહર્ષે
શમ્બરે શક્તિથી માયાને ગળામાં માર્યો અને જોરથી પકડી લીધો, હે મહર્ષિ.
મયઃ પ્રજજ્વાલ ચ શમ્વરો ઽપિ કણ્ઠાવલગ્ને જ્વલને પ્રદીપ્તે
માયા ધધકી ઉઠ્યો અને શમ્બર પણ, કારણ કે શક્તિ ગળામાં ફસાઈ આગ જેવું પ્રગટ્યું.
સિંહાભિપન્નો વિપિને યથૈવ મત્તો ગજઃ ક્રન્દતિ વેદનાર્ત્તઃ
જેમ જંગલમાં સિંહે હુમલો કર્યો હોય એવો ઉગ્ર હાથી પીડામાં ગર્જના કરે છે,
આઃ કિં કિમેતન્નનુ કેન યુદ્ધે જિતો મયઃ શમ્બરદાનવશ્ચ
'આહ! આ શું છે? યુદ્ધમાં કોણે માયા અને દાનવ શમ્બરને હરાવ્યો?'
રક્ષસ્વ ચાભ્યેત્ય ન શક્યતે ઽન્યૈર્હુતાશનો વારયિતું રણાગ્રે
'પોતાનું રક્ષણ કર! યુદ્ધના મથાડે અગ્નિદેવને બીજું કોઈ રોકી શકતું નથી.'
ઉદ્યમ્ય વેગાત્ પરિઘં હુતાશં સમાદ્રવત્ તિષ્ઠ તિષ્ઠ બ્રુવન્ હિ
તે જોરથી લોખંડની ગદા ઉંચકી અગ્નિદેવ પર દોડી ગયો અને બોલ્યો, 'થેમ! થેમ!'
ઉત્પાટ્ય ભૂમ્યાં ચ વિનિષ્પિપેષ તતો ઽન્ધકઃ પાવકમાસસાદ
તે જમીનમાંથી ગદા ઉપાડી ભાંગી નાખી; પછી અંધક અગ્નિદેવ પાસે ગયો.
સમાહતો ઽગ્નિઃ પરિમુચ્ય શમ્બરં તથાન્ધકં સ ત્વરિતો ઽભ્યધાવત્
માર પડતાં અગ્નિએ શમ્બરને છોડી દીધો અને પછી ઝડપથી અંધક પર તૂટી પડ્યો.
સ તાડિતો ઽગ્નિર્દિતિજેશ્વરેણ ભયાત્ પ્રદુદ્રાવ રણાજિરાદ્વિ
દૈત્યપતિએ મારતાં, અગ્નિ ભયથી યુદ્ધભૂમિમાંથી ભાગી ગયો.
યાન્ યાઞ્શરેણ સ્પૃશતે પરાક્રમી પરાઙ્મુખાંસ્તાન્કૃતવાન્ રણાજિરાત્
વીર પુરુષે જે યોદ્ધાઓ યુદ્ધભૂમિમાંથી પીઠ ફેરવી ગયા, તેમને પોતાના બાણોથી ઘાયલ કર્યા.
સંપૂજ્યમાનો દનુપુઙ્ગવૈસ્તુ તદાન્ધકો ભૂમિમુપાજગામ
પછી અંધકને દૈત્યોમાં શ્રેષ્ઠ એવા દાનવો દ્વારા સન્માન મળ્યું અને તે ધરા પર આવ્યો.
સહાપ્સરોભિઃ પરિચારણાય પાતાલમભ્યેત્ય સમાવસન્ત
એમણે અપ્સરાઓ સાથે મળીને પાતાળમાં સેવા માટે ગયા અને ત્યાં જ રહેવા લાગ્યા.
પાતિતો ભુવિ સૂર્યોણ તત્કદા કુત્ર કુત્ર ચ
જ્યારે સૂર્યને ધરા પર ફેંકવામાં આવ્યો, ત્યારે એ કયાં અને કયા સ્થળે બન્યું હતું?
કિમર્થં પાતિતો ભૂમ્યામાકાશાદ્ ભાસ્કરેણ હિ
ભાસ્કરે આકાશમાંથી સૂર્યને ધરા પર શા માટે ફેંક્યો હતો?
યથોક્તવાન્ સ્વયંભૂર્માં કથ્યમાનાં મયાનઘ
સ્વયંભૂએ જે રીતે કહ્યું છે, હે નિર્દોષ, એ હું જેમ સાંભળ્યું તેમ કહું છું.