પ્રોવાચ મા ભૈષ્ટચ મયિ સ્થિતે કો ઽયં સુરાધમઃ
તે બોલ્યો: 'ડરશો નહીં, હું અહીં છું તો આ દેવોનો દુશ્મન કોણ છે?'
જગર્જ ચ મહાનાદં યથા પ્રાવૃષિ તોયદઃ
તે મેઘધ્વનિ જેવો ભયાનક ગર્જના કરી.
સાધુવાદં દદુર્હૃષ્ટા દૈત્યદાનવયૂથપાઃ
દૈત્ય અને દાનવોના મુખ્યોએ આનંદથી 'શાબાશ' કહી પ્રસન્નતા વ્યક્ત કરી.
દુઃસહં દુર્ધરં મત્વા અન્તર્ધાનમગાદ્ યમઃ
આ દુઃસહ્ય અને અપરાજેય જાણીને યમરાજ અદૃશ્ય થઈ ગયો.
દારયામાસ બલવાન્ દેવસૈન્યં સમન્તતઃ
શક્તિશાળી એ ચારેય બાજુથી દેવસેનાને ચીરવા લાગ્યો.
ગદયા દારયામાસ તમભ્યાગાદ્ વિરોચનઃ
તે ગદા વડે પ્રહાર કર્યો અને વિરોચન તેની સામે આવ્યો.
જલેશં તાડયામાસ મુદ્ગરૈઃ કણપૈરપિ
તે જળના સ્વામી પર મુગદર અને પથ્થરો વડે પ્રહાર કર્યો.
અભિદ્રુત્ય બબન્ધાથ પાશૈર્મત્તગજં બલી
જોરથી દોડી જઈ શક્તિશાળી એ પાગલ હાથીને પાશ વડે બાંધી દીધો.
વરુણં ચ સમભ્યેત્ય મધ્યે જગ્રાહ નારદ
નારદે મધ્યમાં જઈને વરુણને પકડી લીધો.
મમર્દ ચ તથા પદ્ભ્યાં સવાહં સલિલેશ્વરામ્
તે જળના દેવતાઓ અને તેમના વાહનોને પગથી દબાવી નાખ્યા.
અભ્યેત્ય તાડયામાસ માર્ગણૈઃ કાયદારણૈઃ
તે નજીક જઈ શરીર ચીરી નાખતા બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
દુષ્ટશ્ચ વેગાત્ પયસામધીશં મુહુર્મુહુઃ પાદતલૈર્મમર્દ
દુષ્ટ એ ઝડપથી વારંવાર જળના સ્વામીના પગ નીચે દબાવી દીધા.
પાદેષુ ભૂમિં કરયોઃ સ્પૃશંશ્ચ મૂર્દ્ધાનમુલ્લાલ્ય બલાન્મહાત્મા
મહાન આત્માએ પગથી જમીન અને હાથથી શિરો સ્પર્શી તેમને ઉછાળી દીધા.
ઉત્પાટ્ય ચિક્ષેપ વિરોચનં હિ સકુઞ્જરં ખે સનિયન્તૃવાહમ્
તે વિરોચનને હાથી, મહાવત અને વાહન સાથે ઉખાડી આકાશમાં ફેંકી દીધો.
સાટ્ટં સન્યત્રાર્ગલહર્મ્યભૂમિ પુરં સુકેશેરિવ ભસ્કરેણ
કિલ્લા, દરવાજા અને મહેલની જમિન સાથે એ શહેર સુંદર કિરણોથી સૂર્ય જેવું તેજસ્વી લાગતું હતું.
તતઃ સમાક્રન્દમનુત્તમં હિ મુક્તં તુ દૈત્યૈર્ઘનરાવતુલ્યમ્
પછી દૈત્યોએ મેઘના ગર્જનાસમાન ઉત્તમ રણઘોષ કર્યો.
પ્રહ્લાદ હે જમ્ભકુજમ્ભકાદ્યા રક્ષધ્વમભ્યેત્ય સહાન્ધકેન
પ્રહલાદ, તું અને જંભ, કુજંભ અને બીજા બધા, અંધક સાથે મળી પોતાનું રક્ષણ કરો.
પાશેન બદ્ધ્વા ગદયા નિહન્તિ યથા પશું વાજિમખે મહેન્દ્રઃ
તે પાશથી બાંધે છે અને ગદાથી મારે છે, જેમ મહેન્દ્ર અશ્વમેધ યજ્ઞમાં પશુને મારી નાખે છે.
સમભ્યધાવંસ્ત્વરિતા જલેશ્વરં યથા પતઙ્ગા જ્વલિતં હુતાશનમ્
તેઓ જલના સ્વામી પર ઝડપથી તૂટી પડ્યા, જેમ પતંગિયા જ્વલંત અગ્નિ તરફ દોડે છે.
ગદાં સમુદ્ભ્રામ્ય જલેશ્વરસ્તુ દુદ્રાવ તાન્ જમ્ભમુખાનરાતીન્
પણ જલના સ્વામી ગદા ફેરવીને જંભના નેતૃત્વવાળા દુશ્મનોને હાંકી કાઢ્યા.
પાદેન વૃત્રં તરસા કુજમ્ભં નિપાતયામાસ બલં ચ મુષ્ટ્યા
પગથી તેણે વૃત્ર અને કુજંભને જોરથી પટક્યા અને મુઠીથી બલાને માર્યો.
તતો ઽન્ધકઃ સત્વરિતો ઽભ્યુપેયાદ્ રણાય યોદ્ધું જલનાયકેન
પછી અંધક ઝડપથી યુદ્ધ માટે જલના નાયક પાસે આવ્યો.
તં પાશમાવિધ્ય ગદાં પ્રગૃહ્ય ચિક્ષેપ દૈત્યઃ સ ચ જલેશ્વરાય
તે પાશ ફેંકી અને ગદા પકડીને જલના સ્વામી પર ફેંકી.
વિવેશ વેગાત્ પયસાં નિધાનં તતો ઽન્ધકો દેવબલં મમર્દ
તે ઝડપથી સાગરના તળમાં ગયો અને પછી અંધકે દેવસેનાને ચકનાચૂર કરી નાખી.
તમભ્યયાદ્ દાનવવિશ્વકર્મા મયો મહાબાહુરુદગ્રવીર્યઃ
પછી મહાબળવાન અને મહાબાહુ દાનવ વિશ્વકર્મા માયા તેના પાસે આવ્યો.
શક્ત્યા મયં શમ્બરમેત્ય કણ્ઠે સંતાડ્ય જગ્રાહ બલાન્મહર્ષે
શમ્બરે શક્તિથી માયાને ગળામાં માર્યો અને જોરથી પકડી લીધો, હે મહર્ષિ.
મયઃ પ્રજજ્વાલ ચ શમ્વરો ઽપિ કણ્ઠાવલગ્ને જ્વલને પ્રદીપ્તે
માયા ધધકી ઉઠ્યો અને શમ્બર પણ, કારણ કે શક્તિ ગળામાં ફસાઈ આગ જેવું પ્રગટ્યું.
સિંહાભિપન્નો વિપિને યથૈવ મત્તો ગજઃ ક્રન્દતિ વેદનાર્ત્તઃ
જેમ જંગલમાં સિંહે હુમલો કર્યો હોય એવો ઉગ્ર હાથી પીડામાં ગર્જના કરે છે,
આઃ કિં કિમેતન્નનુ કેન યુદ્ધે જિતો મયઃ શમ્બરદાનવશ્ચ
'આહ! આ શું છે? યુદ્ધમાં કોણે માયા અને દાનવ શમ્બરને હરાવ્યો?'
રક્ષસ્વ ચાભ્યેત્ય ન શક્યતે ઽન્યૈર્હુતાશનો વારયિતું રણાગ્રે
'પોતાનું રક્ષણ કર! યુદ્ધના મથાડે અગ્નિદેવને બીજું કોઈ રોકી શકતું નથી.'