પ્રચિક્ષેપ નરાગ્ર્યાય તં ચ ચિચ્છેદ ધર્મજઃ
તેને શ્રેષ્ઠ પુરુષ તરફ ફેંકવામાં આવી, પણ ધર્મી એ તેને કાપી નાખ્યું.
તાં ચ ચિચ્છેદ બલવાન્ ક્ષુરપ્રેણ મહાતપાઃ
મહાન તપસ્વીએ, જે બલવાન અને કઠોર હતો, તેણે તેને ધારદાર તીરે કાપી નાખ્યું.
સમાદાય તતો બાણૈરવતસ્તાર નારદ
પછી, બાણો લઈને, તેણે પોતાનું રક્ષણ કર્યું, હે નારદ.
નારાચેન જઘાનાથ હૃદયે સુરતાપસઃ
પહોળા તીરે, પ્રભુએ સુરતાના તપસ્વીને હૃદયમાં ઘાયલ કર્યો.
નિપપાત રથોપસ્થે તમપોવાહ સારથિઃ
તે રથની પાટીએ પડી ગયો, અને સારથીએ તેને લઇ ગયો.
સુદૃઢં ચાપમાદાય ભૂયો યોદ્ધમુપાગતઃ
મજબૂત ધનુષ્ય લઈને, તે ફરીથી યુદ્ધ માટે આગળ આવ્યો.
ગચ્છ દૈત્યેન્દ્ર યોત્સ્યામઃ પ્રાતસ્ત્વાહ્નિકમાચર
દૈત્યરાજ, હવે જા; આપણે સવારે યુદ્ધ કરીશું—તારે રોજની ક્રિયા કર.
જગામ નૈમિષારણ્યં ક્રિયાં ચક્રે તદાઽહ્નિકીમ્
તે નૈમિષારણ્ય ગયો અને ત્યાં પોતાની રોજની વિધિ કરી.
રાત્રૌ ચિન્તયતે યુદ્ધે કથં જેષ્યામિ દામ્ભિકમ્
રાત્રે તે વિચારે છે કે યુદ્ધમાં હું એ કપટીને કેવી રીતે હરાવું.
દિવ્યં વર્ષસસ્રં તુ દૈત્યો દેવં ન ચાજયત્
દૈત્યે હજારો દેવવર્ષ સુધી પ્રયત્ન કર્યો, પણ દેવને જીત્યો નહીં.
પીતવાસસમભ્યેત્ય દાનવો વાક્યમબ્રવીત્
પીળા વસ્ત્ર પહેરીને દાનવ પાસે આવ્યો અને કહ્યું:
વિજેતું નાદ્ય શક્નોમિ એતન્મે કારણં વદ
આજે હું જીતવા સક્ષમ નથી, એનું કારણ મને કહો.
સાધ્યો વિપ્રવરો ધીમાન્ મૃધે દેવાસુરૈરપિ
એ વિદ્વાન અને શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણને તો દેવો અને દાનવો પણ યુદ્ધમાં માન આપે છે.
તત્કથં યત્પ્રતિજ્ઞાતં તદસત્યં ભવિષ્યતિ
પછી જે પ્રતિજ્ઞા લેવાઈ છે, એ કેવી રીતે ખોટી સાબિત થશે?
તસ્માત્તવાગ્રતો વિષ્ણો કરિષ્યે કાયશોધનમ્
એથી, હે વિષ્ણુ, હું તારા સમક્ષ શરીરની શુદ્ધિ કરું છું.
શિરઃસ્નાતસ્તદા તસ્થૌ ગૃણન્ બ્રહ્મ સનાતનમ્
માથું ધોઈને, તેણે ત્યાં ઊભા રહીને શાશ્વત બ્રહ્મનું સ્તુતિ કરી.
ગચ્છ જેષ્યસિ ભક્ત્યા તં ન યુદ્ધેન કથઞ્ચન
જા, તું તેને ભક્તિથી જીતશે, યુદ્ધથી ક્યારેય નહીં.
જિતો ઽયં ત્વત્પ્રસાદેન શક્રઃ કિમુત ધર્મજઃ
તારી કૃપાથી ઈન્દ્ર પણ જીતાઈ ગયો છે, તો ધર્મજનો શું કહેવું?
ન સ્થાતું ત્વત્પ્રસાદેવ શક્યં કિમુ કરોમ્યજ
તારી કૃપા સામે ઊભા રહી શકાય નહીં, હે અજન્મા, હું શું કરી શકું?
ધર્મં પ્રવર્ત્તાપયિતું તપશ્ચર્યાં સમાસ્થિતઃ
ધર્મ સ્થાપવા માટે તેણે તપ કરવાનું આરંભ્યું છે.
તં પરાજેષ્યસે ભક્ત્યા તસ્માચ્છુશ્રૂષ ધર્મજમ્
તને તેને ભક્તિથી હરાવવાનો છે, તેથી ધર્મજનની સેવા કર.
અબ્રવીદ્વચનં હૃષ્ટઃ સમાહૂયાન્ધકં મુનેષ
આનંદિત થઈ, તેણે અંધકને બોલાવીને કહ્યું, હે મુનિશ્રેષ્ઠ:
મયોત્સૃષ્ટમિદં રાજ્યં પ્રતીચ્છસ્વ મહાભુજ
હું જે રાજ્ય છોડું છું, એ તું સ્વીકાર, હે બલવાન.
પ્રહ્લાદો ઽપિ તદાગચ્છત્ પુણ્યં બદરિકાશ્રમમ્
પ્રહલાદ પણ ત્યારે પવિત્ર બદરિકાશ્રમમાં આવ્યો.
કૃતાઞ્જલિપુટો ભૂત્વા વવન્દે ચરણૌ તયોઃ
હાથ જોડીને, તેણે બંનેના પગે વંદન કર્યું.
કિમર્થં પ્રણતો ઽસીહ મામજિત્વા મહાસુર
હે મહાદાનવ, તું મને જીત્યા વિના અહીં શા માટે વંદન કરવા આવ્યો છે?
ત્વં હિ નારાયણો ઽનન્તઃ પીતવાસા જનાર્દનઃ
કારણ કે તું તો નારાયણ, અનંત, પીળા વસ્ત્રધારી અને જનાર્દન છે.
ત્વમવ્યયો મહેશાનઃ શાશ્વતઃ પુરુષોત્તમઃ
તું અવિનાશી, મહેશાન, શાશ્વત અને સર્વોત્તમ પુરુષ છે.
જપન્તિ સ્નાતકાસ્ત્વાં ચ યજન્તિ ત્વાં ચ યાજ્ઞિકાઃ
શિક્ષણ પૂર્ણ કરેલા વિદ્વાનો તમારું નામ જપે છે અને યજ્ઞમાં લાગેલા લોકો તમારું પૂજન કરે છે.
મહામીનો હયશિરાસ્ત્વમેવ વરકચ્છપઃ
તમે મહામાછ, ઘોડાના માથાવાળો અને ઉત્તમ કચ્છપ છો.