નેત્રાભ્યામપતદ્ વારિ વહ્નિવર્ષનિભં ભુવિ
એના આંખોમાંથી પાણી જમીન પર પડ્યું, જે અગ્નિવર્ષા જેવું લાગતું હતું.
જગામ શતધા બ્રહ્મઞ્શૈલશૃઙ્ગે યથાશનિઃ
હે બ્રહ્મન, એ વીજળી પડેલા પર્વત શિખર જેવો સો ટુકડામાં વિખૂટી ગયો.
આદાય કાર્મુકં વીરસ્તૂણદ્ બાણં સમાદદે
વીરએ પોતાનું ધનુષ્ય ઉઠાવ્યું અને તૂણામાંથી બાણ કાઢ્યો.
મુમોચ સાધ્યાય તદા ક્રોધન્ધકારિતાનનઃ
પછી, ગુસ્સાથી તેનું ચહેરું અંધારું થઈ ગયું અને એણે એ બાણ સાધ્ય તરફ છોડ્યો.
ચિચ્છેદ બાણૈરપરૈર્નિર્બિભેદ ચ દાનવમ્
બીજા બાણોથી એણે દાનવને કાપ્યો અને ભેદી નાખ્યો.
આવિધ્યેતાં તદાન્યોન્યં મર્મભિદ્ભિરજિહ્યગૈઃ
પછી બંનેએ સાપ જેવા બાણોથી એકબીજાના મુખ્ય અંગો ભેદી નાખ્યા.
દિદૃક્ષૂણાં તદા યુદ્ધં લઘુ ચિત્રં ચ સુષ્ઠુ ચ
જેને જોવા ઉત્સુક હતા, તેમણે એ યુદ્ધને ઝડપી, અદ્ભુત અને આશ્ચર્યજનક જોયું.
પુષ્પવર્ષમનૌપમ્યં મુમુચુઃ સાધ્યદૈત્યયૌઃ
સાધ્ય અને દૈત્ય વીરોએ અનન્ય ફૂલવર્ષા વરસાવી.
અયુધ્યેતાં મહેષ્વાસૌ પ્રેક્ષકપ્રીતિવર્દ્ધનમ્
મહાન ધનુર્ધરોએ એવી રીતે યુદ્ધ કર્યું કે દર્શકોની ખુશી વધી ગઈ.
દિશશ્ચ વિદિશશ્ચૈવ છાદયેતાં શરોત્કરૈઃ
શરવૃષ્ટિથી બંનેએ દિશાઓ અને વચ્ચેના ખૂણાં બધાં ઢાંકી દીધાં.
બિભેદ માર્ગણૈસ્તીક્ષ્ણૈઃ પ્રહ્લાદં સર્વમર્મસુ
તીક્ષ્ણ બાણોથી એણે પ્રહલાદના બધા મુખ્ય અંગોમાં ઘા કર્યો.
બિભેદ હૃદયે બાહ્વોર્વદને ચ નરોત્તમમ્
એણે શ્રેષ્ઠ પુરુષના હૃદય, બાંય અને ચહેરામાં ઘા કર્યો.
ચિચ્છેદૈકેન બાણેન ચન્દ્રાર્ધાકારવર્ચસા
એક જ તીરમાં, જે અર્ધચંદ્ર જેવું તેજ ધરાવતું હતું, તેણે તેને બે ભાગમાં કાપી નાખ્યું.
અધિજ્યં લાઘવાત્ કૃત્વા વવર્ષ નિશિતાઞ્શરાન્
જલદીથી ધનુષ્ય ચઢાવી, તેણે તીખા તીરોની વરસાદ વરસાવી.
કાર્મુકં ચ ક્ષુરપ્રેણ ચિચ્છેદ પુરુષોત્તમઃ
પરમ પુરુષે કાપવાના ધારદાર તીરે ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
સમાદત્તં તદા સાધ્યો મુને ચિચ્છેદ લાઘવાત્
ત્યારે, મુનિ, જેThing ઉઠાવ્યું હતું, તેને પણ તેણે ઝડપથી કાપી નાખ્યું.
પરિઘં દારુણાં દીર્ઘં સર્વલોહમયં દૃઢમ્
એક ભયાનક, લાંબી અને મજબૂત ગદા, જે આખી લોખંડની બનાવેલી હતી,
ભ્રામ્યમાણં સ ચિચ્છેદ નારાચેન મહામુનિઃ
જ્યારે એ ગદા ફરતી હતી, ત્યારે મહાન મુનિએ તેને પહોળા તીરે કાપી નાખી.
મુદ્ગરં ભ્રામ્ય વેગેન પ્રચિક્ષેપ નરાગ્રજે
માણસોમાં શ્રેષ્ઠ એ ગદાને જોરથી ફેરવીને ફેંકી.
ચિચ્છેદ દશધા સાધ્યઃ સ છિન્નો ન્યપતદ્ ભુવિ
પારંગત યોદ્ધાએ તેને દસ ભાગમાં કાપી નાખ્યું, અને એ તૂટીને જમીન પર પડી ગઈ.
પ્રચિક્ષેપ નરાગ્ર્યાય તં ચ ચિચ્છેદ ધર્મજઃ
તેને શ્રેષ્ઠ પુરુષ તરફ ફેંકવામાં આવી, પણ ધર્મી એ તેને કાપી નાખ્યું.
તાં ચ ચિચ્છેદ બલવાન્ ક્ષુરપ્રેણ મહાતપાઃ
મહાન તપસ્વીએ, જે બલવાન અને કઠોર હતો, તેણે તેને ધારદાર તીરે કાપી નાખ્યું.
સમાદાય તતો બાણૈરવતસ્તાર નારદ
પછી, બાણો લઈને, તેણે પોતાનું રક્ષણ કર્યું, હે નારદ.
નારાચેન જઘાનાથ હૃદયે સુરતાપસઃ
પહોળા તીરે, પ્રભુએ સુરતાના તપસ્વીને હૃદયમાં ઘાયલ કર્યો.
નિપપાત રથોપસ્થે તમપોવાહ સારથિઃ
તે રથની પાટીએ પડી ગયો, અને સારથીએ તેને લઇ ગયો.
સુદૃઢં ચાપમાદાય ભૂયો યોદ્ધમુપાગતઃ
મજબૂત ધનુષ્ય લઈને, તે ફરીથી યુદ્ધ માટે આગળ આવ્યો.
ગચ્છ દૈત્યેન્દ્ર યોત્સ્યામઃ પ્રાતસ્ત્વાહ્નિકમાચર
દૈત્યરાજ, હવે જા; આપણે સવારે યુદ્ધ કરીશું—તારે રોજની ક્રિયા કર.
જગામ નૈમિષારણ્યં ક્રિયાં ચક્રે તદાઽહ્નિકીમ્
તે નૈમિષારણ્ય ગયો અને ત્યાં પોતાની રોજની વિધિ કરી.
રાત્રૌ ચિન્તયતે યુદ્ધે કથં જેષ્યામિ દામ્ભિકમ્
રાત્રે તે વિચારે છે કે યુદ્ધમાં હું એ કપટીને કેવી રીતે હરાવું.
દિવ્યં વર્ષસસ્રં તુ દૈત્યો દેવં ન ચાજયત્
દૈત્યે હજારો દેવવર્ષ સુધી પ્રયત્ન કર્યો, પણ દેવને જીત્યો નહીં.