નિવારયિત્વા કૃતવાંલ્લોકનાથો મરુદ્ગણાન્
મરુદગણોને રોકીને, લોકનાથે તેમ પર કાર્ય કર્યું.
શૃણુષ્વ કીર્તયિષ્યામિ ચાક્ષુષસ્યાન્તરે મનોઃ
હવે સાંભળ, હું તને ચાક્ષુષ મનુના સમય વચ્ચે જે થયું તે કહું છું.
સપ્તસારસ્વતે તીર્થે સો ઽતપ્યત મહત્ તપઃ
સાત સરસ્વતીના તીર્થે, તેણે મહાન તપ કર્યું.
સા ચાભ્યેત્ય નદીતીરે ક્ષોભયામાસ ભામિની
એ સુંદર સ્ત્રી પણ નદીના કાંઠે આવી અને તેને વ્યાકુલ કરવા લાગી.
તાં ચૈવાપ્યશપન્મૂઢાં મુનિર્મઙ્કણકો વપુમ્
અને મંકણક મુનિએ, એ ભટકી ગયેલી સ્ત્રીને શાપ આપ્યો.
વિધ્વંસયિષ્યતિ હયો ભવતીં યજ્ઞસંસદિ
યજ્ઞમાં ઘોડો તને વિનાશ કરશે.
સરસ્વતીભ્યઃ સપ્તભયઃ સપ્ત વૈ મરુતો ઽભવન્
સાત સરસ્વતીમાંથી સાત મરુતો જન્મ્યા.
યેષાં શ્રુતે જન્મનિ પાપહાનિર્ભવેચ્ચ ધર્માભ્યુદયો મહાન્ વૈ
જેનાં જન્મની વાર્તા સાંભળવાથી પાપ નાશ પામે છે અને મહાન ધર્મ વધે છે.
મન્ત્રપ્રદાતા પ્રહ્લાદઃ શુક્રશ્ચાસીત્ પુરોહિતઃ
મંત્ર આપનાર પ્રહલાદ હતો અને કુળપુરૂહિત શુક્ર હતો.
દિદૃક્ષવઃ સમાયાતાઃ સમયાઃ સર્વ એવ હિ
બધા સભ્યો, જોવા માટે ઇચ્છા રાખી, એકત્ર થયા.
પપ્રચ્છ કુલજાન્ સર્વાન્ કિંનુ શ્રેયસ્કરં મમ
તે બધા કુળના વડીલોને પૂછ્યું: 'મારા માટે સાચું કલ્યાણકારક શું છે?'
યત્ તે શ્રેયસ્કરં કર્મ યદસ્માકં હિતં તથા
તમારા માટે જે કાર્ય શ્રેયસ્કર છે અને અમારું પણ હિત થાય એવું—
હિરણ્યકશિપુર્વીરઃ સ શક્રો ઽભૂજ્જગત્ત્રયે
હિરણ્યકશિપુ એ મહાવીર ત્રણેય લોકમાં ઇન્દ્ર બની ગયો હતો.
પ્રત્યક્ષં દાનવેન્દ્રાણાં નખૈસ્તં હિ વ્યદારયત્
દૈત્યરાજાઓની સામે, તેને નખોથી ફાડી નાખવામાં આવ્યો હતો.
તેષામર્થે મહાબાહો શઙ્કરેમ ત્રિશૂલિના
મહાબાહુ, તેમના હિત માટે અમે ત્રિશૂળધારી શંકરજીની પૂજા કરીએ છીએ.
કુજમ્ભો વિષ્ણુના ચાપિ પ્રત્યક્ષં પશુવત્ તવ
કુજંભ પણ, તારા સામે, વિષ્ણુએ પશુની જેમ સંહાર્યો હતો.
વિરોચનસ્તવ પિતા નિહતઃ કથયામિ તે
વિરોચન, તારો પિતા, મારાયો હતો—હું તને આ વાત કહું છું.
ઉદ્યોગં કારયામાસ સહ સર્વૈર્મહાસુરૈઃ
તે બધા મહાસુરો સાથે મળીને તૈયારી કરવા લાગ્યો.
પદાતયસ્તથૈવાન્યે જગ્મુર્યુદ્ધાય દૈવતૈઃ
પદાતી અને બીજા પણ દેવતાઓ સાથે યુદ્ધ કરવા નીકળી પડ્યા.
સૈન્યસ્ય મધ્યે ચ બલિઃ કાલનેમિશ્ચ ષૃષ્ઠતઃ
સૈન્યના વચમાં બલી અને કાલનેમિ આગળ ઊભા રહ્યા.
પ્રયાતિ દક્ષિણં ઘોરં તારકાખ્યો ભયઙ્કરઃ
તારક નામનો ભયાનક દૈત્ય દક્ષિણ તરફ ધસી ગયો.
ઉવાચ યામ દૈત્યાંસ્તાન્ યોદ્ધું સબલસંયુતાન્
તે દૈત્યોએ પોતાની સેના સાથે યુદ્ધ કરવા જાઓ એવી આજ્ઞા આપી.
સમારુરોહ ભગવાન્ યતમાતલિવાજિનમ્
ભગવાને સદા તૈયાર રહેતા માતલિનું રથ ચઢ્યું.
સ્વં સ્વં વાહનમારુહ્ય નિશ્ચેરુર્યુદ્ધકાઙ્ક્ષિમઃ
દરેકે પોતપોતાનું વાહન ચઢીને યુદ્ધ માટે ઉત્સુક થઈ નીકળી પડ્યા.
વિદ્યાધરા ગુહ્યકાશ્ચ યક્ષરાક્ષસપન્નગાઃ
વિધ્યાધર, ગુહ્યક, યક્ષ, રાક્ષસ અને સાપો—
ગજાનન્યે રથાનન્યે હયાનન્યે સમારુહન્
કેટલાંક હાથી, કેટલાંક રથ અને કેટલાંક ઘોડા ચઢ્યા.
સમારુહ્યાદ્રવન્ સર્વે યતો દૈત્યબલં સ્થિતમ્
વાહન ચઢીને, બધા દૈત્યસેનાનું સ્થાન હતું ત્યાં દોડી ગયા.
એતસ્મિન્ વિષ્ણુઃ સુરશ્રેષ્ઠ અધિરુહ્ય સમભ્યગાત્
એ સમયે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ વિષ્ણુ પણ પોતાનું વાહન ચઢીને આગળ વધ્યા.
વવન્દ મૂર્ધ્નાવનતઃ સહ સર્વૈઃ સુરોત્તમૈઃ
તેના માથું નમાવી, બધા ઉત્તમ દેવતાઓ સાથે તેણે વંદન કર્યું.
પાલયઞ્જઘનં વિષ્ણુર્યાતિ મધ્યે સહસ્રદૃક્
સહસ્ર નેત્રો ધરાવતો વિષ્ણુ વચ્ચે ચાલતો હતો અને પાછળથી રક્ષા કરતો હતો.