મા રુદધ્વમિતીત્યાહ મરુતો નામ પુત્રકાઃ
"રડો નહીં," એમ તેમને કહ્યું; એ બાળકોને મારુત કહેવામાં આવ્યા.
ઇત્યેવમુક્ત્વાથાદાય સર્વાસ્તાન્ દૈવતાન્ પ્રતિ
આ રીતે કહીને, એ બધાને લઇને દેવતાઓ પાસે ગયો.
એવમાસંશ્ચ મરુતો મનોઃ સ્વારોચિષે ઽન્તરે
એ રીતે, મનુના સ્વારોચિષ મન્વંતરમાં મારુતો હતા.
ઉત્તમસ્યાન્વવાયે તુ રાજાસીન્નિષધાધિપઃ
ઉત્તમના વંશમાં નિષધના રાજા થયા.
તસ્ય પુત્રો ગુણશ્રેષ્ઠો જ્યોતિષ્માન્ ધાર્મિકો ઽભવત્
તેનો પુત્ર ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ અને ધર્મમાં સ્થિર, જ્યોતિષ્માન હતો.
તસ્ય ભાર્યા ચ સુશ્રોણી દેવાચાર્યાસુતા શુભા
તેની પત્ની, સુંદર કટિવાળી અને શુભ, દેવગુરુની પુત્રી હતી.
સા સ્વયં ફલપુષ્પામ્બુસમિત્કુશં સમાહરત્
તે પોતે જ ફળ, ફૂલ, પાણી, સમિધ અને કુશ એકઠાં કરતી.
પતિં શુશ્રૂષમાણા સા કૃશા ધમનિસંતતા
પતિની સેવા કરતી કરતી, તે દુર્બળ થઈ ગઈ અને તેની નસો દેખાતી હતી.
તાં તથા ચારુસર્વાઙ્ગીં દૃષ્ટ્વાથ તપસા કૃસામ્
જ્યારે તેણે તેને સર્વાંગી સુંદર પણ તપથી ક્ષીણ જોઈ,
સાબ્રવીત્ તનયાર્થાય આવાભ્યાં વૈ તપઃક્રિયા
ત્યારે તેણે કહ્યું: 'પુત્ર માટે આપણે બંનેએ તપ કરવું જોઈએ.'
વ્રજધ્વં તનયાઃ સપ્ત ભવિષ્યન્તિ ન સશં યઃ
'તમે જાઓ, સાત પુત્રો જન્મશે, પણ એક પણ શુભ નહીં હોય.'
ઇત્યેવમુક્ત્વા જગ્મુસ્તે સર્વ એવ મહર્ષયઃ
આ રીતે કહીને બધા મહર્ષિઓ ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા.
તતો બહુતિથે કાલે સા રાજ્ઞો મહિષી પ્રિયા
પછી લાંબા સમય પછી, તે રાજાની પ્રિય રાણી,
ગુર્વિણ્યામથ ભાર્યાયાં મમારાસૌ નરાધિપઃ
પત્ની ગર્ભવતી હતી ત્યારે એ નરાધિપનું અવસાન થયું.
નિવારિતા તદામાત્યૈર્ન તથાપિ વ્યતિષ્ઠતા
ત્યારે અમાત્યોએ રોક્યા છતાં, તે અટક્યો નહીં.
તતો ઽગ્નિમધ્યાત્ સલિલે માંસપેશ્યપતન્મુને
પછી, મુનિ, અગ્નિમાંથી માંસનો ટુકડો પાણીમાં પડ્યો.
તે ઽજાયન્તાથ મરુત ઉત્તમસ્યાન્તરે મનોઃ
પછી, મારુત, તેઓ ઉત્તમ અને મનુની વચ્ચે જન્મ્યા.
તાનહં કીર્તયિષ્યામિ ગીતનૃત્યકલિપ્રિય
હું એ બધાનો ઉલ્લેખ કરીશ, જેમને ગીત, નૃત્ય અને રમતમાં આનંદ હતો.
સ પુત્રર્થો જુહાવાગ્નૌ સ્વમાંસં રુધિરં તથા
પુત્રની ઈચ્છાથી તેણે પોતાનું માંસ અને લોહી અગ્નિમાં અર્પણ કર્યું.
શુક્રં ચ ચિત્રગૌ રાજા સુતાર્થો ઇતિ નઃ શ્રુતમ્
અને રાજાએ પુત્ર માટે શુક્ર અને રંગબેરંગી ગાયો પણ અર્પણ કર્યા, જેમ આપણે સાંભળ્યું છે.
મા મા ક્ષિપસ્વેત્યભવચ્છબ્દઃ સો ઽપિ મૃતો નૃપઃ
'મને ન ફેંકો' એવો અવાજ આવ્યો, છતાં રાજાનું મૃત્યુ થયું.
શિશવઃ સમજાયન્ત તે રુદન્તો ઽભવન્ મુને
મુનિ, તે બાળકો જન્મ્યા અને રડવા લાગ્યા.
સમાગમ્ય નિવાર્ય્યાથ સ ચક્રે મરુતઃ સુતાન્
બધા ભેગા થયા પછી, તેણે મરુતોના પુત્રોને રોક્યા અને પછી કાર્ય કર્યું.
યે ઽભવન્ રૈવતે તાંશ્ચ શૃણુષ્વ ત્વં તપોધનઃ
હે તપસ્વી, હવે તું સાંભળ કે રૈવત યુગમાં કોણ જન્મ્યા હતા.
રિપુજિન્નામતઃ ખ્યાતો ન તસ્યાસીત્ સુતઃ કિલ
તે Ripujit તરીકે પ્રસિદ્ધ થયો, પણ ખરેખર તેને કોઈ પુત્ર હતો નહીં.
અવાપ કન્યાં સુરતિં તાં પ્રગૃહ્ય ગૃહં યયૌ
તે યુવતી સુરતીને લઈ, તેને પકડીને પોતાના ઘેર ગયો.
સાપિ દુઃખપરીતાઙ્ગીં સ્વાં તનું ત્યક્તુમુદ્યતા
સુરતી દુઃખથી પીડાયેલી હતી અને પોતાનું શરીર છોડવાની તૈયારીમાં હતી.
તસ્યામાસક્તચિત્તાસ્તુ સર્વ એવ તપોધનાઃ
બધા તપસ્વીઓનું મન તેના પર આકર્ષાય ગયું.
તે ચાપશ્યન્ત ઋષયસ્તચ્ચિત્તા ભાવિતાસ્તથા
અને એ ઋષિઓ, જેમનું મન એમાં લીન હતું, તેને જોયા.
પ્રજગ્મુર્જ્વલનાચ્ચાપિ સપ્તાજાયન્ત દારકાઃ
તેઓ ત્યાંથી ગયા અને અગ્નિમાંથી સાત પુત્રો જન્મ્યા.