તતસ્તુ તત્યજુઃ સર્વે સદોષાસ્તાશ્ચ પત્નયઃ
પછી, તે તમામ પત્નીઓ દોષગ્રસ્ત થઈને, એ બધું ત્યજી દીધું.
તેષાં રુદિતશબ્દેન સર્વમાપૂરિતં જગત્
તેમના રડવાનો અવાજ આખું જગત ગૂંજી ઉઠ્યું.
સમભ્યેત્યાબ્રવીદ્ બાલાન્ મા રુદધ્વં મહાબલાઃ
તેમની પાસે જઈને કહ્યું: 'બાળકો, રડશો નહીં, તમે તો મહાબળવાન છો.'
ઇત્યેવમુક્ત્વા દેવેશો બ્રહ્મ લોકપિતામહઃ
આ રીતે કહીને, દેવોના સ્વામી, બ્રહ્મા, જગતના પિતામહે...
તે ત્વાસન્ મરુતસ્ત્વાદ્યા મનોઃ સ્વાયંભુવે ઽન્તરે
તેઓ મનુ સ્વાયંભુવના સમયગાળા દરમિયાન જન્મેલા મરુત બન્યા.
સ્વારોચિષસ્ય પુત્રસ્તુ શ્રીમાનાસીત્ ક્રતુધ્વજઃ
સ્વારોચિષનો પુત્ર, શ્રીમંત ક્રતુધ્વજ હતો.
તપોર્ઽથં તે ગતાઃ શૈલં મહામેરું નરેશ્વરાઃ
તપ માટે તે રાજાઓ મહા મેરુ પર્વત પર ગયા.
તતો વિપશ્ચિન્નામાથ સહસ્રાક્ષો ભયાતુરઃ
પછી સહસ્રનેત્ર ઇન્દ્ર, જેને વિપશ્ચિત કહે છે, ભયથી ગભરાઈ ગયા.
ગચ્છસ્વ પૂતને શૈલં મહામેરું વિશાલિનમ્
પૂતના, તું મહા મેરુ પર્વત પર જા.
યથા હિ તપસો વિઘ્નં તેષાં ભવતિ સુન્દરિ
જેથી Sundari, તેમના તપમાં અવરોધ ઊભો થાય.
ઇત્યેવમુક્તા શક્રેણ પૂતના રૂપશાલિની
આ રીતે શક્રે કહ્યું ત્યારે, રૂપવતી પૂતનાએ...
આશ્રમસ્યાવિદૂરે તુ નદી મન્દોદવાહિની
આશ્રમથી થોડું દૂર એક ધીમી વહેતી નદી વહેતી હતી.
સાપિ સ્નાતું સુચાર્વઙ્ગી ત્વવતીર્ણા મહાનદીમ્
સુંદર શરીરવાળી એ પણ સ્નાન કરવા માટે મહાનદીમાં ઉતરી.
તેષાં ચ પ્રાચ્યવચ્છુક્રં તત્પપૌ જલચારિણી
અને ત્યાં, જળચર એણે તેમના છોડાયેલું બીજ પીધું.
તે ઽપિ વિભ્રષ્ટતપસો જગ્મૂ રાજ્યં તુ ષૈતૃકમ્
તપ ગુમાવીને, તેઓ છ રાજાઓના રાજ્યમાં ગયા.
તતો બહુતિથે કાલે સા ગ્રાહી શઙ્ખરૂપિણી
પછી લાંબા સમય પછી, એ ગ્રાહી શંખનું રૂપ ધારણ કરી.
સ તાં દૃષ્ટ્વા મહાશઙ્ખી સ્થલાસ્થાં મત્સ્યજીવિકઃ
પછી, જમીન પર પડેલા એ મહાશંખને જોઈને એક માછીમાર આવ્યો.
તથાભ્યેત્ય મહાત્માનો યોગિનો યોગધારિણઃ
પછી મહાત્મા યોગીઓ, યોગધારી, ત્યાં આવ્યા.
તતઃ પ્રમાચ્છઙ્ખિની સી સુષુવે સપ્ત વૈ શિશૂન્
પછી એ શંખવતી સ્ત્રીએ સાત બાળકોને જન્મ આપ્યો.
અમાતૃપિતૃકા બાલા જલમધ્યવિહારિણઃ
માતા-પિતા વિના એ બાળકો જળમાં રમતા હતા.
મા રુદધ્વમિતીત્યાહ મરુતો નામ પુત્રકાઃ
"રડો નહીં," એમ તેમને કહ્યું; એ બાળકોને મારુત કહેવામાં આવ્યા.
ઇત્યેવમુક્ત્વાથાદાય સર્વાસ્તાન્ દૈવતાન્ પ્રતિ
આ રીતે કહીને, એ બધાને લઇને દેવતાઓ પાસે ગયો.
એવમાસંશ્ચ મરુતો મનોઃ સ્વારોચિષે ઽન્તરે
એ રીતે, મનુના સ્વારોચિષ મન્વંતરમાં મારુતો હતા.
ઉત્તમસ્યાન્વવાયે તુ રાજાસીન્નિષધાધિપઃ
ઉત્તમના વંશમાં નિષધના રાજા થયા.
તસ્ય પુત્રો ગુણશ્રેષ્ઠો જ્યોતિષ્માન્ ધાર્મિકો ઽભવત્
તેનો પુત્ર ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ અને ધર્મમાં સ્થિર, જ્યોતિષ્માન હતો.
તસ્ય ભાર્યા ચ સુશ્રોણી દેવાચાર્યાસુતા શુભા
તેની પત્ની, સુંદર કટિવાળી અને શુભ, દેવગુરુની પુત્રી હતી.
સા સ્વયં ફલપુષ્પામ્બુસમિત્કુશં સમાહરત્
તે પોતે જ ફળ, ફૂલ, પાણી, સમિધ અને કુશ એકઠાં કરતી.
પતિં શુશ્રૂષમાણા સા કૃશા ધમનિસંતતા
પતિની સેવા કરતી કરતી, તે દુર્બળ થઈ ગઈ અને તેની નસો દેખાતી હતી.
તાં તથા ચારુસર્વાઙ્ગીં દૃષ્ટ્વાથ તપસા કૃસામ્
જ્યારે તેણે તેને સર્વાંગી સુંદર પણ તપથી ક્ષીણ જોઈ,
સાબ્રવીત્ તનયાર્થાય આવાભ્યાં વૈ તપઃક્રિયા
ત્યારે તેણે કહ્યું: 'પુત્ર માટે આપણે બંનેએ તપ કરવું જોઈએ.'