વિષ્ણુઃ કુજમ્ભં નિજઘાન વેગાત્ સ સ્યન્દનાદ્ ગામગમદ્ ગતાસુઃ
વિષ્ણુએ ઝડપથી કુજંભને માર્યો; તે રથમાંથી જમીન પર નિર્વાણ થયો.
ક્રોધાન્વિતઃ શક્રમુપાદ્રવદ્ રણે સિંહં યતૈણો ઽતિવિપન્નબુદ્ધિઃ
ક્રોધથી ભરાયો, તે યુદ્ધમાં શક્ર સામે દોડી ગયો, જેમ સિંહ હાથી પર તૂટી પડે, તેમ તેનો બુદ્ધિ સંપૂર્ણ ભટકી ગયો હતો.
જગ્રાહ શક્તિં યમદણ્ડકલ્પાં તામગ્નિદત્તાં રિપવે સસર્જ
અગ્નિદત્ત યમદંડ જેવી શક્તિ પકડી, તેણે દુશ્મન પર ફેંકી.
ગદાં ચ કૃત્વા સહસૈવ ભસ્મસાદ્ બિભેદ જમ્ભં હૃદયે ચ તૂર્ણમ્
પછી તેણે ગદાને તરત જ ભસ્મ કરી નાખી અને ઝડપથી જંભાના હૃદયમાં ઘા કર્યો.
તં વીક્ષ્ય ભૂમૌ પતિતં વિસંજ્ઞં દૈત્યાસ્તુ ભીતા વિમુખા બભૂવુઃ
તેને જમીન પર બેભાન પડેલો જોઈ, દૈત્યોએ ડરાઈને પીઠ ફેરી લીધી.
વીર્યં પ્રશંસન્તિ શતક્રતોશ્ચ સ ગોત્રભિચ્છર્વમુપેત્ય તસ્થૌ
તેઓએ ઇન્દ્રની શક્તિની પ્રશંસા કરી, અને ગોત્રભિતનો પુત્ર શિવજી પાસે ઊભો રહ્યો.
એહ્યેહિ વીરાદ્ય ગૃહં મહાસુર યોત્સ્યામ ભૂયો હરમેત્ય શૈલમ્
આવો, વીર, મહાસુર, ઘેર ચાલો; ચાલો, ફરીથી પર્વત પર જઈને યુદ્ધ કરીએ.
રણાન્નૈવાપયાસ્યામિ કુલં વ્યપદિશન્ સ્વયમ્
હું કદી યુદ્ધભૂમિ છોડતો નથી, પોતે જ પોતાનું વંશ જણાવું છું.
દેવદાનવગન્ધર્વાન્ જેષ્યે સેન્દ્રમહેશ્વરમ્
હું દેવો, દાનવો, ગંધર્વો અને સાથે ઇન્દ્ર-મહેશ્વરને પણ જીતી લઈશ.
સમાશ્વાસ્યાબ્રવીચ્છંભું સારિથં સારિથિં મધુરાક્ષરમ્
તેણે શંભુને, પોતાના રથચાલકને, મીઠાં શબ્દોમાં આશ્વાસન આપ્યું.
યાવન્નિહન્મિ બાણૈઘૈઃ પ્રમથામરવાહિનીમ્
જ્યાં સુધી હું બાણવર્ષાથી પ્રમથો અને દેવોની સેના નાશ ન કરી દઉં,
કૃષ્મવર્ણાન્ મહાવેગાન્ કશયાભ્યાહનન્મુને
તેણે કાળી અને તીવ્ર દોડતી ઘોડાઓને કશાથી માર્યા, હે મુનિ.
જઘનેષ્વવસીદન્તઃ કૃચ્છ્રે ણોહુશ્ચ તં રથમ્
પીઠ પાસે દુઃખી થઈ, એ ઘોડાઓએ એ રથને મોટાં પ્રયત્ને ખેંચ્યો.
સંવત્સરેણ સાગ્રેણ વાયુવેગસમા અપિ
પવન જેટલી ઝડપ હોવા છતાં, ત્યાં પહોંચવામાં પૂરું એક વર્ષ લાગી ગયું.
સુરાન્ સંછાદયામાસ સેન્દ્રોપેન્દ્રમહેશ્વરાન્
તેણે દેવો, ઇન્દ્ર, ઉપેન્દ્ર અને મહેશ્વર સહિત બધાને ઢાંકી લીધા.
સુરાન્ પ્રોવાચ ભગવાંશ્ચક્રપિણિર્જનાર્દનઃ
ચક્રધારી, ભગવાન જનાર્દને દેવોને કહ્યું.
તસમાન્મદ્વચનં શીઘ્રં ક્રિયતાં વૈ જયેપ્સવઃ
મારે જે કહેલું છે, તે જલદી કરો, વિજય ઈચ્છતા હો તો.
ભજ્યતાં સ્યન્દનશ્ચાપિ વિરથઃ ક્રિયતાં રિપુઃ
રથ તોડી નાખો અને દુશ્મનને રથવિહોણો કરો.
નોપેક્ષ્યઃ શત્રુરુદ્દિષ્ટો દેવાચાર્યેણ દેવતાઃ
દેવાચાર્યે જે શત્રુ બતાવ્યો છે, તેને અવગણવો નહીં, હે દેવો.
ચક્રુર્વેગં સહેન્દ્રેણ સમં ચક્રધરેણ ચ
તેઓએ ઇન્દ્ર અને ચક્રધારી સાથે જોરથી ધાવ્યા.
નિમિષાન્તરમાત્રેણ ગદયા વિનિપોથયત્
એક પળમાં જ ગદાથી પ્રહાર કર્યો.
શક્ત્યા વિભિન્નહૃદયં ગતાસું વ્યસૃજદ્ ભુવિ
શક્તિથી હૃદય ભેદાતા, તેનું પ્રાણ છૂટી ગયું અને તે જમીન પર પડી ગયો.
સધ્વજાક્ષં રથં તૂર્ણમભઞ્જન્ત તપોધનાઃ
તપસ્વીઓએ સારી ધ્વજ અને મજબૂત ધુરાવાળો રથ ઝડપથી તોડી નાખ્યો.
ગદામાદાય બલવાનભિદુદ્રાવ દૈવતાન્
મજબૂત અસુરે ગદા હાથમાં લઈ દેવીદેવતાઓ પર દોડ કર્યો.
સ્થિત્વા પ્રોવાચ દૈત્યેન્દ્રો મહાદેવં સ હેતુમત્
દૈત્યોના રાજાએ સ્થિર રહીને મહાદેવને સમજાવતાં શબ્દોમાં કહ્યું.
તથાપિ ત્વાં વિજેષ્યામિ પશ્ય મે ઽદ્ય પરાક્રમમ્
છતાં પણ, હું તને હરાવીશ—આજે મારું શૌર્ય જોઈ લે.
બ્રહ્મણા સહિતાન્ સર્વાન્ સ્વશરીરે ન્યવેશયત્
તેને બ્રહ્મા સાથે રહેલા બધાને પોતાના શરીરમાં સ્થાન આપ્યા.
પ્રાહ એહ્યેહિ તુષ્ટાત્મન્ અહમેકો ઽપિ સંશ્થિતઃ
તે બોલ્યો, 'આવો, આવો, સંતોષી મનાવાળા; હું એકલો ઊભો છું, છતાં તૈયાર છું.'
દૈત્યઃ શઙ્કરમભ્યાગાદ્ ગદામાદાય વેગવાન્
ઝડપથી દૈત્યે ગદા લઈને શંકરજી પાસે ગયો.
શૂલપાણિર્ગિરિપ્રસ્થે પદાતિઃ પ્રત્યતિષ્ઠત
ત્રિશૂલધારી પર્વતની ઢાળ પર પગપાળા સામે ઊભા રહ્યા.