પ્રાહ યોત્સ્યે કથં યુદ્ધે સંયમિષ્યે કથં હયાન્
તે કહે છે: "હું યુદ્ધમાં કેવી રીતે લડીશ? ઘોડાઓને કેવી રીતે રોકીશ?"
તતો ઽહં ઘાતયે શત્રૂન્ નાન્યથેતિ કથઞ્ચન
"પછી તો હું શત્રુઓનો નાશ કરીશ—બીજો કોઈ રસ્તો નથી."
વિદ્યતે સ્વયમેવાશ્વાંસ્ત્વં સંયન્તુમિહાર્હસિ
"અહીં તો ઘોડાઓ હાજર છે; તું પોતે જ તેમને સંભાળજે."
ક્ષમાતલં નિપપાતૈવ પરિભ્રષ્ટસ્રગમ્બરઃ
તે જમીન પર પડી ગયો, તેની વણમાલા અને વસ્ત્રો છૂટી પડ્યા.
પતમાનં સહસ્રાક્ષં દૃષ્ટ્વા ભૂઃ સમકમ્પત
ઇન્દ્રને પડતો જોઈ પૃથ્વી કંપી ઉઠી.
ભાર્યાબ્રવીત્ પ્રભો બાલં બહિઃ કુરુ યથાસુખમ્
પત્નીએ કહ્યું: "પ્રભુ, બાળકને બહાર લઈ જાવ, જેમ તમારે અનુકૂળ લાગે તેમ."
સા ચાહ શ્રૂયતાં નાથ દૈવજ્ઞપરિભાષિતમ્
તે પણ બોલી: "પ્રભુ, જ્યોતિષીએ જે કહ્યું છે, તે સાંભળો."
યદ્બાહ્યતો મુનિશ્રેષ્ઠ તદ્ ભવેદ્ દ્વિગુણં મુને
"મુનિશ્રેષ્ઠ, બહાર જે કંઈ હશે, તે બમણું થશે, મુનિ."
નિરાશઙ્કો બહિઃ શીઘ્રં પ્રાક્ષિપત્ ક્ષ્માતલે દ્વિજઃ
કોઈ સંકોચ કર્યા વિના, બ્રાહ્મણે બાળકને ઝડપથી બહાર જમીન પર નાખી દીધું.
નિવારિતો ગતા વેલા અર્દ્ધૂહાનિર્ભવિષ્યતિ
નક્કી કરેલી વેળા વીતી ગઈ; હવે અડધી જ હાનિ થશે.
દદર્શ બાલદ્વિતયં સમરૂપમવસ્થિતમ્
તેને બે બાળક એકસરખા દેખાયા.
પ્રાહ તત્ત્વં ન વિન્દામિ યત્ પૃચ્છામિ વદસ્વ તત્
તે કહે છે: "હું જે પૂછું છું તેનું સાચું કારણ જાણતો નથી; તું મને એ જ કહેજે."
ભાગ્યાનિ ચાસ્ય યચ્ચોક્તં કર્મતત્ કથયાધુના
"અને હવે એના ભાગ્ય અને જે કર્મો કહેવામાં આવ્યા છે, એ પણ મને કહો."
સો ઽબ્રવીદ્ વદ મે ઽદ્યૈવ નોચેન્નાશ્નામિ ભોજનમ્
તે બોલ્યો: "મને આજે જ કહેજે, નહિ તો હું ભોજન નહિ કરું."
કાતરેણાદ્ય યત્પૃષ્ટં ભાવ્યઃ કારુરયં કિ
"તમે આજે ચિંતાથી જે પૂછ્યું છે—આ બાળક શું બનશે?"
જગામ સાહ્યં શક્રસ્ય કર્તું સૌત્યવિશારદઃ
રથ ચલાવનાર નિપુણ ઇન્દ્રને મદદ કરવા ગયો.
જ્ઞાત્વેન્દ્રસ્યૈવ સાહાય્યે તેજસા સમવર્ધયન્
ઇન્દ્રને મદદ કરી રહ્યો છું એ જાણીને, તેણે પોતાનું તેજ વધાર્યું.
પ્રોવાચૈહ્યેહિ દેવેશ પ્રિયો યન્તા ભવામિ તે
તે બોલ્યો: 'આવો દેવોના સ્વામી, હું આનંદથી તમારો રથચાલક બનીશ.'
સંયન્તાસિ કથં ચાશ્વાન્ સંશયઃ પ્રતિભાતિ મે
'તમે ઘોડાં કેવી રીતે સંભાળશો?' તેણે પૂછ્યું, 'મને શંકા થાય છે.'
ગન્ધર્વતેજસા યુક્તં વાજિયાનવનિશારદમ્
ગંધર્વો જેટલું તેજ ધરાવતો, તે ઘોડાં ચલાવવામાં પારંગત હતો.
સ ચાપિ વિપ્રતનયો માતલિર્નામવિશ્રુતઃ
અને એ વિખ્યાત બ્રાહ્મણપુત્રનું નામ માતલિ હતું.
રશ્મીન્ શમીકતનયો માતલિઃ પ્રગૃહીતવાન્
શમીકપુત્ર માતલિએ ઘોડાંની લગામ પકડી.
પ્રવિશન્ દદૃશે શ્રીમાન્ પતિતં કાર્સુકં મહત્
પ્રવેશ કરતાં, તે તેજસ્વીએ એક મોટો પડેલો હળવાળો જોયો.
પાણ્ડુચ્છાયં સુરશ્રેષ્ઠસ્તં જગ્રાહ સમાર્ગણમ્
સુરશ્રેષ્ઠના હાથમાંથી, ચાંદની જેવું ફિક્કું સીધું બાણ તેણે ઉઠાવ્યું.
નમસ્કૃત્ય શરં ચાપે સાધિજ્યે વિનિયોજયત્
નમસ્કાર કરીને, તેણે ધનુષ પર તાંતડાવાળો બાણ ચડાવ્યો.
બ્રહ્મેશથવિષ્ણુનામાઙ્કાઃ સૂદયન્તો ઽસુરાન્ રણે
બ્રહ્મા, શિવ અને વિષ્ણુનાં નામ ધરાવતા તે બાણોએ યુદ્ધમાં અસુરોને સંહાર્યા.
સહસ્રાક્ષો ઽતિપટુભિશ્છાદયામાસ નારદ
નારદ, હજારો આંખો ધરાવનારો દેવ, અત્યંત તીખા શસ્ત્રોથી તેમને ઢાંકી દીધા.
મહામાત્રો ધરાં પ્રાપ્તઃ સદ્યઃ સીદઞ્છરાતુરઃ
મહાબળવાન, બાણ વાગતાં જ ધરા પર પડી ગયો અને દુઃખથી કાંપતો રહ્યો.
હતપ્રધાનભૂયિષ્ઠં બલં તદભવદ્ રિપોઃ
શત્રુનું સેના, હવે મોટા ભાગે નેતાઓ વિના રહી, હારી ગઈ.
જમ્ભાસુરશ્ચાપિ સુરેશમવ્યયં પ્રજગમતુર્ગૃહ્ય ગદે સુઘોરે
જંભાસુરે પોતાની ભયાનક ગદા પકડી અને અવિનાશી દેવરાજ સામે ચઢાઈ કર્યો.