તદ્વદામ્યદ્ય યદ્વાક્યં તચ્છ્રુત્વા યત્ક્ષમં કુરુ
હવે હું જે કહેવાનું છે, તે કહું છું; સાંભળ અને યોગ્ય લાગે તે કર.
સમાસતે હિ હૃદયે પદ્માક્ષી શૈલનન્દિની
પર્વતકન્યા, કમળની આંખોવાળી પાર્વતી મારા હૃદયમાં વસે છે.
તત્રૈનાં મોહયિષ્યામિ હરરૂપેણ દાનવ
હે દૈત્ય, ત્યાં હું હરાનું રૂપ ધારણ કરીને તેને મોહિત કરીશ.
તતો ગત્વાથ ભુક્ત્વા તાં જેષ્યામિ પ્રમથાન્ સુરાન્
પછી ત્યાં જઈને અને તેનો આનંદ માણીને, હું પ્રમથગણ અને દેવતાઓને હરાવીશ.
સમજાયત શૈલાદિરન્ધકઃ શઙ્કરો ઽપ્યભૂત્
આ રીતે પર્વતપુત્ર અંધકનો જન્મ થયો અને શંકર પણ પ્રગટ થયા.
સંપ્રાપ્તૌ મન્દરગિરિં પ્રહારૈઃ ક્ષતવિગ્રહૌ
મારા પર ઘા વાગી શરીર ઘાયલ થતાં, બંને મંદર પર્વત પર પહોંચ્યા.
વિવેશ નિર્વિશઙ્કેન ચિત્તેનાસુરસત્તમઃ
અસુરોમાં શ્રેષ્ઠ એ નિર્ભય મનથી અંદર પ્રવેશ્યો.
મહેશ્વરવપુશ્છ્ન્નં પ્રહારૈર્જર્જરચ્છવિમ્
તેને મહેશ્વરનું સ્વરૂપ દેખાયું, જે ઘા વાગવાથી કાંઈકમારું અને ઘાયલ હતું.
તં દૃષ્ટ્વા માલિનીં પ્રાહ સુયશાં વિજયાં જયામ્
તેને જોઈને માલિનીએ સુયશા, વિજયા અને જયાને કહ્યું.
શત્રુભિર્દાનવવરૈસ્તદુત્તિષ્ઠસ્વ સત્વરમ્
શત્રુઓથી ઘેરાયેલા હોવા છતાં, દૈત્યવીરો, તુરંત ઊઠો.
વ્રણભઙ્ગં કરિષ્યામિ સ્વયમેવ પિનાકિનઃ
હું પોતે જ પિનાકધારીના ઘા અને ઈજાઓ સાજા કરીશ.
ઇત્યેવમુક્ત્વા વચનં સમત્થાય વરાસનાત્
આ રીતે કહીને, તેણે પોતાના શબ્દોને પક્કા કર્યા અને ઉત્તમ આસન પરથી ઊભી રહી.
શૂલપાણેસ્તતઃ સ્થિત્વા રૂપં ચિહ્નાનિ યત્નતઃ
પછી ત્રિશૂલધારી ભગવાન સામે ઊભી રહીને, તેણે તેમના સ્વરૂપ અને ચિહ્નો ખૂબ ધ્યાનપૂર્વક જોયા.
સા જ્ઞાત્વા દાનવં રૌદ્રં માયાચ્છાદિતવિગ્રહ્મ્
તેણે જાણી લીધું કે એ ભયાનક દાનવ છે, જે માયાથી પોતાનું રૂપ છુપાવીને આવ્યો છે.
દેવ્યાશ્ચિન્તિતમાજ્ઞાય સુન્દં ત્યક્ત્વાન્ધકો ઽસુરઃ
દેવીના મનમાં શું ચાલે છે એ સમજીને, અંધકાસુરે સુન્દાને છોડી દીધો.
સમાદ્રવત દૈતેયો યેન માર્ગેણ સાગમત્
એ દૈત્ય એ જ રસ્તે દોડી ગયો, જે રસ્તે તે ગઈ હતી.
તમાપતન્તં દૃષ્ટ્વૈવ ગિરિજા પ્રાદ્રવદ્ ભયાત્
જ્યારે તેણે તેને દોડતો જોયો, ત્યારે ગિરિજા ડરીને ભાગી ગઈ.
તત્રાપ્યનુજગામાસૌ મદાન્ધો મુનિપુઙ્ગવ
હે મહાન મુનિ, એ મદમાં ચૂર દૈત્ય ત્યાં પણ તેના પાછળ દોડતો રહ્યો.
તદ્ભયાદાવિશદ્ ગૌરી શ્વેતાર્કકુસુમં શુચિ
એના ડરથી ગૌરી શુદ્ધ સફેદ આર્કા ફૂલમાં પ્રવેશી ગઈ.
નષ્ટાયામાથ પાર્વત્યાં ભૂયો હૈરણ્યલોચનિઃ
જ્યારે પાર્વતી અદૃશ્ય થઈ ગઈ, ત્યારે હિરણ્યલોચની ફરીથી...
અન્ધકે પુરાયાતે સ્વબલં મુનિસત્તમ
હે શ્રેષ્ઠ મુનિ, જ્યારે અંધકાસુર પોતાની સેના સાથે શહેરમાં પ્રવેશ્યો...
તતો ઽમરગણશ્રેષ્ઠો વિષ્ણુશ્ચક્રગદાધરઃ
પછી અમરગણોમાં શ્રેષ્ઠ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર વિષ્ણુજી...
શાર્ઙ્ગચાપચ્યુતૈર્બાણૈઃ સંસ્યૂતા દાનવર્ષભાઃ
શારંગ ધનુષ્યમાંથી છોડેલા બાણોથી, તેણે દાનવોમાં શ્રેષ્ઠોને ભેદી નાખ્યા.
ગદયા કાંશ્ચિદવધીત્ ચક્રેણાન્યાન્ જનાર્દનઃ
કેટલાંકને ગદાથી માર્યા અને બીજા કેટલાકને ચક્રથી જનાર્દને સંહાર્યા.
હલેનાકૃષ્ય ચૈવાન્યાન્ મુ સલેન વ્યચૂર્ણયત્
કેટલાંકને હલથી ખેંચી લીધા અને બીજાને મસલથી ચૂરચૂર કરી નાખ્યા.
સ ચાદિપુરુષો ધાતા પુરાણાઃ પ્રપિતામહઃ
અને એ પ્રાચીન પુરુષ, સર્વસૃષ્ટિના કર્તા, પિતામહ...
સંસ્પૃષ્ટા બ્રહ્મતોયેન સર્વતીર્થમયેન હિ
જે બ્રહ્માના પવિત્ર પાણીથી, જે સર્વ તીર્થોથી બનેલું છે, સ્પર્શાયા...
દાનવાસ્તેન તોયેન સંસ્પૃષ્ટાશ્ચાઘહારિણા
એ પાપનાશક પાણીના સ્પર્શથી દાનવો...
દૃષ્ટ્વા બ્રહ્મહરી યુદ્ધે ઘાતયન્તૌ મહાસુરાન્
યુદ્ધમાં બ્રહ્મહંતાને મહાસુરોને મારતા જોઈને...
તમાપતન્તં સંપ્રેક્ષ્ય બલો દાનવસત્તમઃ
જ્યારે તે દોડી રહ્યો હતો, ત્યારે દાનવોમાં શ્રેષ્ઠ બલાએ તેને જોયો.