મૃકણ્ડુજસ્તે કુરુતાં હિ સ્વસ્તિ સ્વસ્તિ સદા સપ્ત મહર્ષયશ્ચ
મૃકંડુ અને તેમના વંશજ, તથા સદા સાત મહર્ષિઓ તને સુખ-શાંતિ આપે.
યક્ષાઃ પિશાચા વસવો ઽથ કિન્નરાઃ તે સ્વસ્તિ કુર્વન્તુ સદોદ્યતાસ્ત્વમી
યક્ષ, પિશાચ, વસુ અને કિન્નર—આ સદા સતર્ક દેવતા તને સુખ-શાંતિ આપે.
મહાબલા ભૂતગણા ગણેન્દ્રાઃ તે સ્વસ્તિ કુર્વન્તુ સદા સમુદ્યતાઃ
મહાબળવાન ભૂતગણ અને તેમના નેતાઓ, સદા તૈયાર રહી તને સુખ-શાંતિ આપે.
સ્વસ્તિ તે બહુપાદેભ્યસ્ત્વપાદેભ્યો ઽપ્યનામયમ્
ઘણા પગવાળા અને પગ વિના જીવોથી પણ તને સુખ-શાંતિ અને સુરક્ષા મળે.
પાશી પ્રતીચીં રક્ષતુ લક્ષ્મામશુઃ પાતુ ચોત્તરામ્
પાશી પશ્ચિમ તરફ રક્ષા કરે અને લક્ષ્મામશુ ઉત્તર તરફ રક્ષા કરે.
પ્રતીચીમુત્તરાં વાયુઃ શિવઃ પૂર્વોત્તરામપિ
પશ્ચિમ-ઉત્તર દિશામાં વાયુ અને પૂર્વ-ઉત્તર દિશામાં શિવ રક્ષા કરે.
મુસતી લાઙ્ગલી ચક્રી ધનુષ્માનન્તરેષુ ચ
મુસતી, હલધારી, ચક્રધારી અને ધનુષધારી મધ્ય દિશાઓમાં રક્ષા કરે.
સામવેદધ્વનિઃ શ્રીમાન્ સર્વલતઃ પાતુ માધવઃ
સામવેદના ગાનથી ગુંજતો, વૈભવશાળી માધવ ચારેય બાજુથી રક્ષા કરે.
પ્રણિપત્ય સુરાન્ સર્વાન્ સમુત્પતત ભૂતલાત્
બધા દેવતાઓને વંદન કરીને, તે જમીન પરથી ઊભો થયો.
અનુજગ્મુઃ કુમારં તે કામરૂપા વિહઙ્ગમાઃ
જેને ઇચ્છિત રૂપ ધારણ કરવાની શક્તિ હતી, એ બધા યુવાનનું પંખીઓનું રૂપ લઈને પાછળ ગયા.
સમં સ્કન્દેન બલિના હન્તુકામા મહાસુરાન્
મહાન બલવાન સ્કંદ સાથે મળીને, મોટા દૈત્યોને મારવાની ઉત્સુકતા રાખી.
ભૂમ્યાં તૂર્ણં મહાવીર્યાઃ કુરુધ્વમવતારણમ્
હે મહાવીરો, તુરંત જમીન પર ઉતરો.
આરાત્ પતન્તસ્તદ્દેશં નાદં ચક્રુર્ભયઙ્કરમ્
એ બધા ઝડપથી એ જગ્યાએ ઉડી ગયા અને ભયાનક અવાજ કર્યો.
વિવેશાર્ણવરન્ધ્રેણ પાતાલં દાનવાલયમ્
એઓએ દરિયાના ફાટલમાંથી પાતાળ, દૈત્યોના નિવાસસ્થાનમાં પ્રવેશ કર્યો.
વિરોજનેન જમ્ભેન કુજમ્ભેનાસુરેણ ચ
વિરોચન, જંભ, કુજંભ અને એ દૈત્ય સાથે.
કિમેતદિતિ સંચિન્ત્ય તૂર્ણં જગ્મુસ્તદાન્ધકમ્
'આ શું છે?' એમ વિચારીને, તેઓ તરત અંધક પાસે ગયા.
મન્ત્રયામાસુરુદ્વિગ્નાસ્તં શબ્દં પ્રતિ નારદ
હે નારદ, એ અવાજના વિષયમાં ચિંતિત દૈત્યો પરસ્પરે ચર્ચા કરવા લાગ્યા.
પાતાલકેતુર્દૈત્યેન્દ્રઃ સંપ્રાપ્તો ઽથ રસાતલમ્
પછી પાતાળકેતુ, દૈત્યોનો રાજા, રસાતળમાં આવ્યો.
અબ્રવીદ્ વચનં દીનં સમભ્યેત્યાન્ધકાસુરમ્
એ અંધક દૈત્ય પાસે જઈને દુઃખભર્યા શબ્દો બોલ્યો.
તં વિધ્વંસયિતું યત્નં સમારબ્ધં બલાન્મયા
મારે તેને નાશ કરવા માટે પૂરી શક્તિથી પ્રયત્ન કર્યો છે.
ન જાને તં નરં રાજન્ યેન મે પ્રહિતઃ શરઃ
હે રાજા, હું એ માણસને ઓળખતો નથી, જેના પર મેં તીણ છોડ્યો હતો.
પ્રણષ્ટ આશ્રમાત્ તસ્માત્ સ ચ માં પૃષ્ઠતો ઽન્વગાત્
તે આશ્રમમાંથી અદૃશ્ય થઈ ગયો અને પછી મારી પાછળથી પીછો કર્યો.
તદ્ભયાદસ્મિ જલધિં સંપ્રાપ્તો દક્ષિણાર્ણવમ્
એના ડરથી હું દક્ષિણ સમુદ્ર સુધી પહોંચી ગયો છું.
કેચિદ્ ગર્જન્તિ ઘનવત્ પ્રતિગર્જન્તિ ચાપરે
કેટલાંક ગાજવીજ જેવી ગર્જના કરે છે, તો બીજાઓ તેનો જવાબ આપે છે.
તારકં ઘાતયામો ઽદ્ય વદન્ત્યન્યે સુતૈજસઃ
બીજાઓ, સોનાના શસ્ત્રો ધરાવીને, કહે છે: 'આજે તારકને મારી નાખીએ.'
મહાર્ણવં પરિત્યજ્ય પતિતો ઽસ્મિ ભયાતુરઃ
મહાસમુદ્રને છોડીને, હું ડરથી વ્યાકુળ થઈ પડ્યો છું.
તદ્ભયાત્ સંપરિત્યજ્ય હિરણ્યપુરમાત્મનઃ
તે ભયને કારણે, તેણે પોતાનું હિરણ્યપુર શહેર પૂરેપૂરું છોડીને ચાલ્યો ગયો.
તચ્છ્રત્વા ચાન્ધકો વાક્યં પ્રાહ મેઘસ્વનં વચઃ
એ વાક્ય સાંભળીને, અંધકાએ મેઘસ્વનને આ રીતે કહ્યું:
મહિષસ્તારકશ્ચોભૌ બાણશ્ચ બલિનાં વરઃ
મહિષ અને તારક, અને બાણ, જે બળવાનોમાં શ્રેષ્ઠ હતો,
સ્વપરિગ્રહસંયુક્તા ભૂમિં યુદ્ધાય નિર્યયુઃ
તેમના પોતાના સાથીઓ સાથે, યુદ્ધ માટે જમીન પર ઉતરી આવ્યા.