લાઙ્ગલં ચ ગણેશો ઽપિ ગદયા પ્રત્યવારયત્
ગણેશજીયે પણ પોતાના ગદાથી હળને રોકી દીધું.
વીરભદ્રાય ચિક્ષેપ ચક્રં ક્રોધાત્ ખગધ્વજઃ
ખગધ્વજ ગુસ્સે થઈને ચક્ર વીરસભદ્ર પર ફેંકી દીધું.
શૂલં પરિત્યજ્ય જગાર ચક્રં યથા મધું મીનવપુઃ સુરેન્દ્રઃ
મીન જેવા શરીર ધરાવતા દેવાધિપતિએ પોતાનું ત્રિશૂલ છોડી, ચક્ર તરફ એ રીતે દોડી ગયા જેમ કે એ મધુ હોય.
મુરારિરભ્યેત્ય ગણાધિપેન્દ્રમુત્ક્ષિપ્ય વેગાદ્ ભુવિ નિષ્પિપપેષ
મુરારી આગળ વધ્યા, ગણાધિપતિને ઝડપીને જોરથી જમીન પર ફેંકી દીધા.
સહિતં રુધિરોદ્ગારૈર્મુકાચ્ચક્રં વિનિગતમ્
મોઢામાંથી લોહી વહેતું હતું, અને ચક્ર અટકી ગયું.
સમાદાય હૃષીકેશો વીરભદ્રો મુમોચ હ
હૃષીકેશએ ચક્ર ઉઠાવીને વીરસભદ્ર પર ફેંકી દીધું.
ગત્વા નિવેદયામાસ વાસુદેવાત્પરાજયમ્
તે વાસુદેવ પાસે ગયો અને પરાજયની ખબર આપી.
નિશ્વસન્તં યથા નાગં ક્રોધં ચક્રે તદાવ્યયઃ
અવિનાશી એ સમયે ગુસ્સે થયો, જેમ કે સાપ ફુફકારતો હોય તેમ.
પૂર્વોદ્દિષ્ટે તદા સ્થાને સાયુધસ્તુ નિવેશિતઃ
પહેલાંથી નક્કી કરેલા સ્થળે, એ શસ્ત્રો સાથે ઉભો રહ્યો.
વિવેશ ક્રોધતામ્રાક્ષો યજ્ઞવાટં ત્રિશૂલભૃત્
ત્રિશૂલધારી, ગુસ્સાથી આંખો લાલ થઈને, યજ્ઞવાટમાં પ્રવેશ્યા.
દક્ષસ્ય યજ્ઞં વિશતિ ક્ષયઙ્કરે જાતો ઋષીણાં પ્રવરો હિ સાધ્વસઃ
વિનાશ લાવનાર એ દક્ષના યજ્ઞમાં પ્રવેશ્યા, અને ઋષિમંડળના શ્રેષ્ઠને ભય લાગ્યો.
તસ્માત્ સ્થાનાદપાક્રમ્ય કુબ્જામ્રે ઽન્તર્હિતઃ સ્થિતઃ
એ સ્થળેથી દૂર જઈ, તે વાંકા આમ્રવૃક્ષમાં છુપાઈને રહ્યો.
સા તુ જાતા સરિચ્છ્રેષ્ઠા સીતા નામ સરસ્વતી
એ શ્રેષ્ઠ નદી બની, તેનું નામ સીતાસરસ્વતી પડ્યું.
કાન્દિશીકા લયં જગ્મુઃ સમભ્યેત્યૈવ શઙ્કરમ્
કાંદિશીકાઓ શંકરજી પાસે જઈને લય પામ્યા.
સમાસાદ્ય પુરોડાશં ભક્ષ્યાશ્ચ મહામુને
મહામુનિ, તેઓએ પુરોડાશ અને અન્ય ભોજન મેળવ્યા.
ઉત્પત્યરુહ્ય ગગનં સ્વમધિષ્ઠાનમાસ્થિતઃ
એ ઉડીને આકાશમાં ગયા અને પોતાનું સ્થાન ગ્રહણ કર્યું.
પુષ્પાઞ્જલિપુટા ભૂત્વા પ્રણતાઃ સંસ્થિતા મુને
પુષ્પાંજલિ સાથે હાથ જોડીને, તેઓ નમન કરી ઊભા રહ્યા, મુનિ.
શક્રાદીનાં સુરેશાનાં કૃપણં વિલલાપ હ
તેણીએ ઇન્દ્ર અને અન્ય દેવતાઓ માટે દુઃખથી રડવું શરૂ કર્યું.
તલપ્રહારૈરમરા બહવો વિનિપાતિતાઃ
તેણે હાથના પ્રહારોથી અનેક દેવતાઓને જમીન પર પાડી દીધા.
દૃષ્ટ્યગ્નિના તથૈવાન્યે દેવાદ્યાઃ પ્રલયીકૃતાઃ
બીજાં દેવો અને અન્ય લોકો તેની દૃષ્ટિના અગ્નિથી વિનાશ પામ્યા.
ક્રોધાદ્ બાહૂ પ્રસાર્યથ પ્રદુદ્રાવ મહેશ્વરમ્
ક્રોધથી તેણે પોતાના હાથ ફેલાવ્યા અને મહેશ્વર તરફ દોડ્યો.
બાહુભ્યાં પ્રતિજગ્રાહ કરેણૈકેન શઙ્કરઃ
શંકરે તેને બંને હાથથી પકડી લીધો અને એક જ હાથથી જકડી રાખ્યો.
કરાઙ્ગુલિભ્યો નિશ્ચેરુરસૃગ્ધારાઃ સમન્તતઃ
તેના આંગળીઓમાંથી ચારે બાજુ લોહીની ધારા વહેવા લાગી.
ભ્રામયામાસ સતતં સિંહો મૃગશિશું યથા
તેને સતત એ રીતે ઘુમાવતો રહ્યો જેમ સિંહ બચ્ચાને ઘુમાવે છે.
ભુજૌ હસ્વત્વમાપન્નૌ ત્રુટિતસ્નાયુબન્ધનૌ
તેના હાથ ઢીલા પડી ગયા, સ્નાયુઓ અને સાંધા તૂટી ગયા.
પ્રોવાચૈહ્યેહિ કાપાલિન્ પુનઃ પુનરથેશ્વરમ્
તે વારંવાર રથના સ્વામી કાપાલિનને બોલાવ્યો, 'આવો અહીં.'
મુષ્ટિનાહત્ય દશનાઃ પાતિતા ધરણીતલે
મુઠીના ઘા પડતાં તેના દાંત જમીન પર પડી ગયા.
પપાત ભુવિ નિઃસંજ્ઞો વજ્રાહત ઇવાચલઃ
તે વીજળીના ઘા લાગેલા પર્વત જેવો બેભાન થઈ જમીન પર પડી ગયો.
નેત્રાભ્યાં ઘોરરૂપાભ્યાં વૃષધ્વજમવૈક્ષત
તેના ભયાનક બે આંખોથી તેણે વૃષધ્વજને જોયો.
નિપાતયામાસ ભુવિ ક્ષોભયન્સર્વદેવતાઃ
તેને જમીન પર ફેંકી દીધો, જેના કારણે બધા દેવતાઓ ગભરાઈ ગયા.