પેતુઃ પૃથિવ્યાં ભુવિ ચાપિ ભૂતૈસ્તે ભક્ષ્યમાણાઃ પ્રલયં પ્રજગ્મુઃ
એ બધા પૃથ્વી પર પડી ગયા અને એ ભૂતોને ભક્ષી લીધા, તેથી તેઓ વિનાશ પામ્યા.
વિમુક્તકેશાસ્તરલેક્ષણા ભયાત્ તે રક્તબીજં શરણં હિ જગ્મુઃ
વાળ છૂટેલા અને આંખોમાં વીજળી જેવી ચમક સાથે, ભયથી તેઓ રક્તબીજ પાસે આશરો લેવા ગયા.
વિદ્રાવયન્ ભૂતગણાન્ સમન્તાદ્ વિવેશ કોપાત્ સ્ફુરિતાધરશ્ચ
ચારે બાજુથી ભૂતગણને હાંકી કાઢી, એ ક્રોધથી તણાઈને, કંપતા હોઠ સાથે અંદર પ્રવેશ્યો.
યો રક્તબિન્દુર્ન્યપતત્ પૃથિવ્યાં સ તત્પ્રમાણસ્ત્વસુરો ઽપિ જજ્ઞે
જ્યાં જ્યાં એની લોહીની બૂંદ પૃથ્વી પર પડી, ત્યાં ત્યાં એ જ માપનો અસુર જન્મ્યો.
પિબસ્વ ચણ્ડે રુધિરં ત્વરાતેર્વિતત્ય વક્ત્રં વડવાનલાભમ્
હે ચંડિ, તું તરત જ લોહી પી જા, તારો મોં વિશાળ કરીને, અગ્નિ જેવો ભયંકર બની.
ઓષ્ઠં નભસ્પૃક્ પૃથિવીં સ્પૂશન્તં કૃત્વાધરં તિષ્ઠતિ ચર્મમુણ્ડા
એના ઉપરના હોઠ આકાશને અને નીચેના પૃથ્વીને સ્પર્શતા, ચામડાં અને ખોપરીઓ પહેરીને એ ઊભી રહી.
બિભેદ શૂલેન તથાપ્યુરસ્તઃ ક્ષતોદ્ભવાન્યે ન્યપતંશ્ચ વક્ત્રે
એણે ત્રિશૂલથી છિદ્ર કર્યો, છતાં ઘા માંથી વધુ લોહી નીકળી એના મોંમાં પડ્યું.
તં હીનવીર્યં શતધા ચકાર ચક્રેણ ચામીકરભૂષિતેન
એણે એને નિર્વીર્ય બનાવી દીધો અને સોનેરી શોભાવાળું ચક્ર ફેરવીને એને સો ટુકડા કરી નાખ્યો.
હા તાત હ ભ્રાતરિતિ બ્રુવન્તઃ ક્ત યાસિ તિષ્ઠસ્વ મુહૂર્ત્તમેહિ
'હાય પિતા! હાય ભાઈ!' એમ બોલતા, તેઓ રડતા, 'તમે ક્યાં જાઓ છો? થોડી વાર થાંભો, આવો!' એમ બોલ્યા.
નિપાતિતા ધરણિતલે મૃડાન્યા પ્રદુદ્રુવુર્ગિરિવરમુહ્ય દૈત્યાઃ
મૃડાનીના પ્રહારે પૃથ્વી પર પટકાયા પછી, દૈત્યો ડરીને મહા પર્વતમાં છુપાઈ ગયા.
વિશીર્મચક્રાક્ષરથો નિશુમ્ભઃ ક્રોધાન્મૃડાનીં સમુપાજગામ
ચક્રથી રથ તૂટી ગયો હતો, ત્યારે ક્રોધથી ભરેલા નિશુમ્ભએ મૃડાની પાસે આવવું શરૂ કર્યું.
સંસ્તમ્ભમોહજ્વરપીડિતે ઽથ ચિત્રે યથાસૌ લિખિતો બભૂવ
પક્ષઘાત, મોહ અને તાવથી પીડાઈને, એ એકદમ નિષ્ક્રિય થઈ ગયો, જાણે ચિત્રમાં દોરાયો હોય.
અનેન વીર્યેણ સુરાસ્ત્વયા જિતા અનેન માં પ્રાર્થયસે બલેન
આ જ બળથી તું દેવતાઓને જીત્યા છે; આ જ શક્તિથી તું મને પણ મેળવવા ઈચ્છે છે.
પ્રોવાચ ચિન્તયિત્વાથ વચનં વદતાં વરઃ
વિચાર કરીને, એ શ્રેષ્ઠ વક્તાએ આ શબ્દો ઉચ્ચાર્યા.
શતધા યાસ્યતે ભીરુ આમપાત્રમિવામ્ભસિ
હે ભયભીત, તું પાણીમાં માટીના વાસણ જેવી સો ટુકડા થઈ જશે.
કરોમિ બુદ્ધિ તસ્માત્ ત્વં માં ભજસ્વાયતેક્ષણે
હું હવે નક્કી કરું છું; હે વિશાળ આંખવાળી, તું મને સ્વીકાર.
નિવર્ત્તય મતિં યુદ્ધાદ્ ભાર્યા મે ભવ સામ્પ્રતમ્
યુદ્ધમાંથી મન પાછું ખેંચો અને આ ક્ષણે મારી પત્ની બની જાવ.
વિહસ્ય ભાવગમ્ભીરં નિશુમ્ભં વાક્યમબ્રવીત્
નિશુંભએ ગંભીર ભાવથી હસીને વાત કરી.
ભવાન્ યદિહ ભાર્યાર્થો તતો માં જય સંયુગે
જો તમને અહીં લગ્ન કરવાની ઈચ્છા હોય, તો પહેલા યુદ્ધમાં મને હરાવો.
પ્રચિક્ષેપ તદા વેગાત્ કૌશિકીં પ્રતિ નારદ
ત્યારે નારદએ ઝડપથી કૌશિકી તરફ એ ફેંક્યું.
ચિચ્છેદ ચર્મણા સાર્દ્ધ તદદ્ભુતમિવાભવત્
તેણે ચામડી સાથે એ કાપી નાખ્યું; જાણે કંઈ અદ્ભુત બન્યું હોય એમ લાગ્યું.
સમાદ્રવત્ કોશભવાં વાયુવેગસમો જવે
તેણી પોટલામાંથી જન્મેલા તરફ પવન જેવી ઝડપથી દોડી ગઈ.
ગદયા સહ ચિચ્છેદ ક્ષુરેપ્રેણ રણે ઽમ્બિકા
અંબિકાએ યુદ્ધમાં કટારીથી ગદા સહિત એ કાપી નાખ્યું.
ચણ્ડાદ્ય માતરો હૃષ્ટાશ્ચક્રુઃ કિલકિલાધ્વનિમ્
ચંડા વગેરે માતાઓ ખુશ થઈને ટકોરા જેવી ધ્વનિ કરી.
જયસ્વ વિજયેત્યૂચુર્હૃષ્ટાઃ શત્રૌ નિપાતિતે
શત્રુ પડી ગયો ત્યારે તેઓ આનંદથી 'જય! વિજય!' કહી ઉદ્ગાર્યા.
પુષ્પવૃષ્ટિં ચ મુમુચુઃ સુરાઃ કાત્યાયનીં પ્રતિ
દેવતાઓએ કાત્યાયની પર પુષ્પવૃષ્ટિ વરસાવી.
વૃન્દારકં સમારુહ્ય પાશપાણિઃ સમભ્યગાત્
પાશ હાથમાં લઈને, વૃંદારક પર ચડીને તે આગળ વધ્યો.
જગ્રા હ ચતુરો વાણાંશ્ચન્દ્રાર્ધાકરવર્ચસઃ
તેણે ચાંદની જેવી તેજસ્વી ચાર બાણ ઉઠાવ્યા.
દ્વાભ્યાં કુમ્ભે જઘાનાથ હસન્તી લીલયામ્બિકા
પછી અંબિકાએ હસતાં-હસતાં રમતમાં બે બાણથી બે ઘડાં ફોડી નાખ્યા.
શક્રવજ્રસમાક્રાન્તં શૈલરાજશિરો યથા
જેમ ઇન્દ્રના વજ્રથી પર્વતરાજનું શિર્ષું તૂટે છે તેમ.