તસ્યાં ગતાયાં શૈલેયી મલાચ્ચક્રે ગજાનનમ્
તે જતાં, પર્વતપુત્રીએ એ મેલમાંથી ગજાનન બનાવ્યો.
કૃત્વોત્સસર્જ ભૂમ્યાં ચ સ્થિતા ભદ્રાસને પુનઃ
તેને બનાવીને ધરતી પર મૂક્યો અને ફરીથી શુભ આસન પર બેસી ગઈ.
ઈષદ્ધાસામુમા દૃષ્ટ્વા માલિનીં પ્રાહ નારદ
થોડી હાસ્યભરી ઉમા ને ફૂલની વાળ સાથે જોઈને નારદે વાત કરી.
સાથોવાચ હસામ્યેવં ભવત્યાસ્તનયઃ કિલ
તે કહ્યું, 'હું હસું છું કેમ કે કહેવામાં આવે છે કે તમારો પુત્ર થશે.'
તચ્છુત્વા મમ હાસો ઽયં સંજાતો ઽદ્ય કૃશોદરિ
આ સાંભળીને, ઓ પાતળી કમરવાળી, આજે મારી હાસ્ય આવી છે.
એતચ્છ્રુત્વા વચો દેવી સસ્નૌ તત્ર વિધાનતઃ
આ શબ્દો સાંભળીને દેવી એ ત્યાં વિધિ પ્રમાણે સ્નાન કર્યું.
તતઃ શંભુઃ સમાગત્ય તસ્મિન્ ભદ્રાસને ત્વપિ
પછી શંભુ આવ્યા અને તે શુભ આસન પર બેઠા.
ઉમાસ્વેદં ભવસ્વેદં જલભૂતિસમન્વિતમ્
ઉમાનો અને ભવનો પસીનો, પાણી સાથે મળીને—
અપત્યં હિ વિદિત્વા ચ પ્રીતિમાન્ ભુવનેશ્વરઃ
પોતાના સંતાન માટે છે એ જાણીને, જગતના સ્વામી ખુશ થયા.
રુદ્રઃ સ્નાત્વર્ચ્ય દેવાદીન્ વાગ્ભિરદ્ભિઃ પિતૃનપિ
રુદ્રે સ્નાન કરીને દેવતાઓ અને પિતૃઓને શબ્દો અને પાણીથી પૂજા કરી.
સમેત્ય દેવીં વિહસન્ શઙ્કરઃ શૂલધૃગ્ વઃ
શૂળધારી શંકર, હસતા હસતા દેવી પાસે આવ્યા.
ઇત્યુક્તા પર્વતસુતા સમેત્યાપસ્યદદ્ભુતમ્
આ રીતે કહેવામાં આવ્યા પછી, પર્વતપુત્રી આગળ આવી અને અદભુત વસ્તુ જોઈ.
તતઃ પ્રીતિ ગિરિસુતા તં પુત્રં પરિષષ્વજે
પછી, આનંદથી પર્વતપુત્રી એ તેના પુત્રને ગળે લગાવ્યો.
નાયકેન વિના દેવિ તવ ભૂતો ઽપિ પુત્રકઃ
ઓ દેવી, નેતા વગર પણ તમારો પુત્ર છે.
એષ વિઘ્નસહસ્રાણિ સુરાદીનાં કરિષ્યતિ
તે દેવો અને બીજાઓ માટે હજારો વિઘ્નો લાવશે.
ઇત્યેવમુક્ત્વા દેવ્યાસ્તુ દત્તવાંસ્તનયાય હિ
આ રીતે કહીને, તેણે તેને દેવીને પુત્ર તરીકે આપ્યો.
તથા માતૃગણા ઘોરા ભૂતા વિઘ્નકરાશ્ચ યે
એ જ રીતે, ભયાનક માતાઓ અને વિઘ્ન લાવનાર ભૂતો—
દેવી ચ સ્વસુતં દૃષ્ટ્વા પરાં મુદમવાપ ચ
દેવી એ પોતાનો પુત્ર જોઈને સર્વોત્તમ આનંદ અનુભવ્યો.
યા જઘાન મહાદૈત્યૈ પુરા શુમ્ભનિશુમ્ભકૌ
જે પેહલા મહાદૈત્ય શુંભ અને નિશુંભને માર્યા હતા—
સ્વર્ગ્યં યશસ્યં ચ તથાઘહારિ આખ્યનમૂર્જસ્કરમદ્રિપુત્ર્યાઃ
પર્વતપુત્રીની વાર્તા સ્વર્ગ, યશ અને પાપનો નાશ લાવે છે; એ શક્તિથી ભરપૂર છે.
તસ્યાઃ પુત્રત્રયં ચાસીત્ સહસ્રાક્ષાદ્ બલાધિકમ્
તેના ત્રણ પુત્રો હતા, જે દરેક શક્તિશાળી હતા અને સહસ્ર આંખાવાળા કરતા પણ વધારે શક્તિ ધરાવતા હતા.
તૃતીયો નમુચિર્નામ મહાબલસમન્વિતઃ
ત્રીજા પુત્રનું નામ નમુચિ હતું, જે અતિશય બલવાન હતો.
તં હન્તુમિચ્છતિ હરિઃ પ્રગૃહ્ય કુલિશં કરે
હરીએ પોતાના હાથમાં વજ્ર પકડીને તેને મારવાની ઇચ્છા રાખી.
પ્રવિવેશ રથં ભાનોસ્તતો નાશકદચ્યુતઃ
તે સૂર્યના રથમાં પ્રવેશ્યો, પણ અચ્યૂત ત્યાં તેને નાશી શક્યા નહીં.
અવધ્યત્વં વરં પ્રાદાચ્છસ્ત્રૈરસ્ત્રૈશ્ચ નારદ
નારદ, તેને શસ્ત્રો અને અસ્ત્રોથી અવિનાશ્યતાનું વર મળ્યું હતું.
સંત્યજ્ય ભાસ્કરરથં પાતાલમુપયાદથ
સૂર્યના રથને છોડી, તે પછી પાતાળમાં ગયો.
દદૃશે દાનવપતિસ્તં પ્રગૃહ્યેદમબ્રવીત્
દાનવોના સ્વામીએ તેને જોયો, પકડી લીધો અને આ શબ્દો કહ્યું:
અયં સ્પૃશતુ માં ફેનઃ પરાભ્યાં ગૃહ્ય દાનવઃ
દાનવે બંને હાથથી ફેન પકડીને કહ્યું, 'આ ફેન મને સ્પર્શે.'
તસ્મિઞ્છક્રો ઽજદ્ વજ્રમન્તર્હિતમપીશ્વરઃ
પછી શક્રે વજ્ર વડે પ્રહાર કર્યો, ભલે ભગવાન અંદર છુપાયેલા હતા.
સમયે ચ તથા નષ્ટે બ્રહ્મહત્યાસ્પૃશદ્ધરિમ્
અને જ્યારે તે નાશ થયો, ત્યારે બ્રહ્મહત્યાએ હરીને સ્પર્શ કર્યો.