સ્વાગતેનાભિસંપૂજ્ય તસ્થૌ યોગરતો હરઃ
હરાએ યોગમાં તત્પર રહી, તેને સ્નેહપૂર્વક આવકાર્યો અને ત્યાં જ રહ્યો.
વવન્દે ચરણૌ શૌવૌ સખીભિઃ સહ ભામિની
તે તેજસ્વી સ્ત્રીએ પોતાની સખીઓ સાથે મળીને, હરાના પવિત્ર પગને વંદન કર્યું.
ન યુક્તં ચૈવમુક્ત્વાથ સગણો ઽન્તર્દધે તતઃ
પછી તેણે કહ્યું, 'આ યોગ્ય નથી,' અને પોતાના સહયોગીઓ સાથે અદૃશ્ય થઇ ગયો.
અન્તર્દુઃખેન દહ્યન્તી પિતરં પ્રાહ પાર્વતી
અંતરમાં દુઃખથી દઝાઈ રહેલી પાર્વતીએ પોતાના પિતાને કહ્યું.
આરાધનાય દેવસ્ય શઙ્કરસ્ય પિનાકિનઃ
પિનાકધારી શંકર ભગવાનની આરાધના માટે.
લલિતાખ્યા તપસ્તેપે હરારાધનાકામ્યયા
લલિતા નામની એણે હરાની ભક્તિ માટે તપ આરંભ્યું.
સમિત્કુશફલં ચાપિ મૂલાહરણમાદિતઃ
એણે આરંભમાં સમિદ, કુશ, ફળ અને મૂળ એકત્રિત કરવા લાગ્યું.
કૃતસ્તુ તેજસા યુક્તો ભદ્રમસ્ત્વિતિ સાબ્રવીત્
તપ પૂર્ણ કરીને, તેજથી યુક્ત થઈ, એણે કહ્યું: 'સૌનું કલ્યાણ થાય.'
તતો ઽસ્યાસ્તુષ્ટિમગમચ્છ્રદ્ધયા ત્રિપુરાન્તકૃત્
પછી ત્રિપુરાંતકએ શ્રદ્ધાપૂર્વક તેની પર પ્રસન્નતા અનુભવી.
યજ્ઞોપવીતી છત્રી ચ મૃગાજિનધરસ્તથા
યજ્ઞોપવીત ધારણ કરીને, છત્રી લઈને અને મૃગચર્મ પહેરીને.
પ્રત્યાશ્રમં પર્યટન્ સ તં કાલ્યાશ્રમમાગતઃ
એ આશ્રમથી બીજા આશ્રમમાં ફરતો ફરતો, કાળી રહેતી આશ્રમમાં આવ્યો.
પૂજયિત્વા યથાન્યાયં પર્યપૃચ્છદિદં તતઃ
પછી, નિયમ પ્રમાણે પૂજા કરીને, એણે આ પ્રશ્ન કર્યો:
ક્વ ચ ત્વં પ્રતિગન્તાસિ મમ શીઘ્રં નિવેદય
'તમે ક્યારે અને ક્યાં જશો? જલ્દી મને કહો.'
અથાતસ્તીર્થયાત્રાયાં ગમિષ્યામિ પૃથૂદકમ્
હવે તીર્થયાત્રા માટે, હું પૃથૂદક જઇશ.
પથિ સ્નાનેન ચ ફલં કેષુ કિં લબ્દવાનસિ
માર્ગમાં સ્નાન કરીને, કયા કયા સ્થળે, કયું પુણ્ય મેળવ્યું છે?
તતો ઽથ તીર્થે કુબ્જામ્રે જયન્તે ચણ્ડિકેશ્વરે
પછી, કુબજામ્ર તીર્થ અને જયંત ચંડિકેશ્વર ખાતે.
સરસ્વત્યામગ્નિકુણ્ડે ભદ્રાયાં તુ ત્રિવિષ્ટપે
સરસ્વતી નદી પર, અગ્નિકુંડ પાસે અને સ્વર્ગના ભદ્રા સ્થળે,
નિથ્કામેન કૃતં સ્નાનં તતો ઽભ્યાગાં તવાશ્રમમ્
ત્યાં મેં કોઈ ઈચ્છા વિના સ્નાન કર્યું અને પછી તારા આશ્રમમાં આવી ગયો.
પૃચ્છામિ યદહં ત્વાં વૈ તત્ર ન ક્રોદ્ધુમર્હસિ
હું તને કંઈક પૂછવા માંગું છું, એ માટે મારી ઉપર ગુસ્સો ન કરજે.
બાલ્યે ઽપિ સંયતતનુસ્તત્તુ શ્લાઘ્યં દ્વિજન્મનામ્
બાળપણમાં પણ શરીર પર સંયમ રાખવો, દ્વિજોમાં બહુ વખાણવા જેવું છે.
તપઃ સમાશ્રિતા ભીરુ સંશયઃ પ્રતિભાતિ મે
હે ભયભીત, તું તપસ્યા સ્વીકારી છે, પણ મને લાગે છે કે તારા મનમાં કંઈક શંકા છે.
સુભોગા ભોગિતાઃ કાલે વ્રજન્તિ સ્થિરયૌવને
સમયસર માણેલા સુખો, યુવાની ટકી હોય ત્યારે પણ, અંતે છૂટી જાય છે.
રૂપાભિજનમૈશ્વર્યં તચ્ચ તે વિદ્યતે બહુ
સુંદરતા, ઉન્નત કુળ અને ધન—આ બધું તારે ઘણું છે.
ચીનાંશુકં પરિત્યજ્ય કિં ત્વં વલ્કલધારિણી
રેશમી કપડા છોડી, તું હવે વણના કપડા કેમ પહેરે છે?
ભિક્ષવે કથયામાસ યથાવત્ સા હિ નારદ
ભિક્ષુકને, હે નારદ, તેણે સાચું જ કહેલું.
તં શૃણુષ્વ ત્વિયં કાલી હરં ભર્તારમિચ્છતિ
સાંભળ, આ કાળી ભગવાન હરાને પતિ તરીકે ઇચ્છે છે.
વિહસ્ય ચ મહાહાસં ભિક્ષુરાહ વચસ્ત્વિદમ્
મોટા હાસ્ય સાથે હસીને, ભિક્ષુકે પછી આ શબ્દો કહ્યા:
કથં કરઃ પલ્લવકોમલસ્તે સમેષ્યતે શાર્વકરં સસર્પમ્
તારો હાથ તો કૂંપળ જેટલો કોમળ છે, એ શિવના સાપવાળા હાથ સાથે કેમ જોડાશે?
ત્વં ચન્દનાક્તા સ ભસ્મભૂષિતો ન યુક્તરૂપં પ્રતિભાતિ મે ત્વિદમ્
તું ચંદન લગાવેલી, એ ભસ્મથી શોભાયમાન—આ જોડાણ મને યોગ્ય લાગતું નથી.
મા મૈવં વદ બિક્ષો ત્વં હરઃ સર્વગુણાધિકઃ
એવું ન બોલ ભિક્ષુક, હરામાં તો બધા ગુણોથી વધારે છે.