ઊચુર્વાક્યં મહાદેવીં વર્મ હ્યાબન્ધ ચામ્બિકે
તેઓએ મહાદેવીને કહ્યું: 'હે અંબિકા, તમારું બક્ષું પહેરી લો!'
કવચં કો ઽત્ર સંતિષ્ઠેત્ મમાગ્રે દાનવાધમઃ
અહીં કયો નીચ દાનવ છે, જે મારા સામે બક્ષું પહેરીને ઊભો રહી શકે?
તદા રક્ષાર્થમસ્યાસ્તુ વિષ્ણુપઞ્જરમુક્તવાન્
ત્યારે એની રક્ષા માટે વિષ્ણુપાંજર બોલાવવામાં આવ્યું.
અવધ્યં દૈવતૈઃ સર્વેર્મહિષં પ્રત્યપીયત્
મહિષને બધા દેવતાઓ માટે અજય ઘોષિત કરવામાં આવ્યો.
પ્રોક્તં તયા ચાપિ હિ પાદઘાતૈર્નિષૂદિતો ઽસૌ મહિષાસુરેન્દ્રઃ
પણ એણે પોતાના પગના ઘા વડે એ મહિષાસુર રાજાને પરાજિત કર્યો, જેમ કહેવામાં આવ્યું છે.
કસ્તસ્ય કુર્યાદ્ યુધિ દર્ફહાનિં યસ્ય સ્થિતશ્ચેતસિ ચક્રપાણિઃ
જેના મનમાં ચક્રધારી વસે છે, એની યુદ્ધમાં શાન કોને ઓછી કરી શકે?
સવાહનં હતવતી તથા વિસ્તરતો વાદ
એણે એને અને એની સવારીને મારી નાખ્યા, અને આમ, આખો વિવાદ વિગતે સમાપ્ત થયો.
વિદ્યામાનેષુ શસ્ત્રેષુ યત્પદ્ભ્યાં તમમર્દયત્
હથિયારો હાજર હોવા છતાં, એણે એને પોતાના પગથી દબાવી દીધો.
વૃત્તાં દેવયુગસ્યાદૌ પુણ્યાં પાપભયાપહામ્
દેવયુગની શરૂઆતમાં થયેલું આ પાવન ઘટના પાપના ભયને દૂર કરે છે.
સગજાશ્વરથો બ્રહ્મન્ દૃષ્ટો દેવ્યા યથેચ્છયા
હે બ્રાહ્મણ, હાથી, ઘોડા અને રથ સાથે, દેવી પોતાની ઈચ્છા મુજબ દેખાઈ.
વવર્ષ શૈલં ધારૌઘૈર્દ્યૈરિવામ્બુદવૃષ્ટિભિઃ
તેણે પર્વત પર એવી ઝરમર વરસાદ વરસાવી, જેમ આકાશના વાદળો ઝરઝર વરસાદ વરસાવે છે.
ક્રુદ્ધા ભગવતી વેગાદાચકર્ષ ધનુર્વરમ્
ક્રોધિત થયેલી દેવીએ જોરથી પોતાની ઉત્તમ ધનુષ્ય પકડી લીધી.
સુવર્ણપૃષ્ઠં વિબભૌ વિદ્યુદમ્બુધરેષ્વિવ
તેના સોનાની પીઠ વાદળોમાં વીજળી જેવી ચમકી રહી હતી.
ગદયા મુસલેનાન્યાંશ્ચર્મણાન્યાનપાતયત્
તેણે ગદા અને મસાલાથી કેટલાકને માર્યા અને ઢાલથી બીજા કેટલાકને ધરાશાયી કર્યા.
વિધુન્વન્ કેસરસટાં નિષૂદયતિ દાનવાન્
તેના સિંહની જટા હલાવીને, તેણે દાનવોને સંહાર્યા.
લાઙ્ગલૈર્દારિતગ્રીવા વિનિકૃત્તાઃ પરશ્વધૈઃ
કેટલાકની ગળા હળથી ફાડી નાખી અને કેટલાકને કુહાડીથી કાપી નાખ્યા.
ચેલુઃ પેતુશ્ચ મમ્લુશ્ ચ તત્યજુશ્ચાપરે રણમ્
કેટલાક ભાગી ગયા, કેટલાક પડી ગયા, કેટલાક સુકાઈ ગયા અને બીજા કેટલાકે યુદ્ધ છોડીને ભાગી ગયા.
કાલરાત્રિં મન્યમાના દુદ્રુવુર્ભયપીડિતાઃ
તેણે કાળરાત્રિ સમજીને, ડરથી પીડાઈને દાનવો ભાગી પડ્યા.
દૃષ્ટ્વાજગામ નમરો મત્તકુઞ્જરસંસ્થિતઃ
આ જોઈને, નમરો ઉગ્ર હાથી પર ચડીને આગળ આવ્યો.
ત્રિશુલમપિ સિંહાય પ્રાહિણોદ્ દાનવો રણે
યુદ્ધમાં દાનવે સિંહ પર ત્રિશૂલ ફેંક્યો.
કૃતાવથ ગજેન્દ્રેણ ગૃહીતો મધ્યતો હરિઃ
પછી હરિને હાથીના રાજાએ વચ્ચેથી પકડી લીધો.
ગતાસુઃ સુઞ્જરસ્કન્ધાત્ ક્ષિપ્ય દૈવ્યૈ નિવેદિતઃ
પ્રાણ ગુમાવ્યા પછી, તેને હાથીના ખભા પરથી ફેંકી દેવામાં આવ્યો અને દેવતાઓને અર્પણ કર્યો.
સવ્યેન પાણિના ભ્રામ્ય વાદયત્ પહં યથા
ડાબા હાથથી ફેરવીને, તેણે તેને ઢોલની જેમ વગાડ્યો.
હાસ્યાત્ સમુદ્ભવંસ્તસ્યા ભૂતા નાનાવિધાદ્ભુતાઃ
તેના હાસ્યમાંથી અનેક અદ્ભુત સ્વરૂપ ધરાવતા ભૂતો ઉત્પન્ન થયા.
હયાસ્યા મહિષાસ્યાશ્ચ વરાહવદનાઃ પરે
કેટલાકના ઘોડાની, કેટલાકના મહિષની અને કેટલાકના વરાહના ચહેરા હતા.
નાનાવક્ત્રાક્ષિચરણા નાનાયુધધરાસ્તથા
તેમને વિવિધ ચહેરા, આંખો અને પગ હતા અને તેઓ વિવિધ શસ્ત્રો ધારણ કરતા હતા.
વાદયન્ત્યપરે તત્ર સ્તુવન્ત્યન્યે તથામ્બિકામ્
કેટલાક ત્યાં વાદ્ય વગાડતા હતા, જ્યારે બીજા અમ્બિકાની સ્તુતિ કરતા હતા.
શાતયામાસ ચાક્રમ્ય યથા સસ્યં મહાશનિઃ
તેણે તેમને એવી રીતે સંહાર્યા જેમ મહા વીજળી પાકને તોડી નાખે છે.
ચિક્ષુરઃ સૈન્યપાલસ્તુ યોધયામાસ દેવતાઃ
ચિક્ષુર નામનો સેનાપતિ દેવતાઓ સાથે યુદ્ધ કરવા ઉતરી પડ્યો.
વવર્ષ શરજાલાનિ યથા મેઘો વસુન્ધરામ્
તેણે ધરતી પર તીરોની ઝમાવટ એવી વરસાવી જેમ મેઘ પૃથ્વી પર વરસાદ વરસાવે છે.