હે રાજન, હું એ પુરુષને ઓળખતો નથી, જેના સામે મેં બાણ છોડ્યો હતો. તે અચાનક આશ્રમમાંથી અદૃશ્ય થઈ ગયો અને પછી મારી પાછળથી પીછો કર્યો. તેની ભયાનકતા થી ડરીને હું દક્ષિણ સમુદ્ર સુધી પહોંચી ગયો. ત્યાં કેટલાક ગર્જના કરતા હતા, તો કેટલાક તેનો જવાબ આપતા ગર્જના કરતા. કેટલાક સુવર્ણ શસ્ત્રો ધારણ કરીને બોલ્યા, “આજે આપણે તારકને સંહારીએ.” મહાસમુદ્રને પીછો છોડીને હું ભયગ્રસ્ત થઈને પડી ગયો. એ ભયથી તેણે પોતાની હિરણ્યપુર નગરી સંપૂર્ણપણે ત્યજી દીધી. એ સમયે, આંધકએ મેઘસ્વનને સંબોધી ને કહ્યું: મહિષ, તારક અને બાણા—આ ત્રણે મહાબલી, પોતાના અનુયાયીઓ સાથે યુદ્ધ માટે મેદાનમાં ઉતર્યા. હે મুনি, ત્યાં દૈત્યોએ પોતાની સેનાઓ સાથે સજ્જ થઈને આગમન કર્યું. તેઓ અચાનક ધસી આવ્યા, અને માતૃગણની ભયાનક સેના પણ આગળ વધી. ક્રોધિત રુદ્રે દુશ્મન સેનાને એવા રીતે સંહાર કરી, જેમ ગવાળિયો પશુઓને મારતો હોય. તેણે પોતાના હાથમાં પરશુ લઈને બધા મહાસુરોને સંહાર્યા. તેના વિશાળ મુખ દ્વારા તેણે રથો, હાથીઓ અને ઘોડાઓને એક સાથે ફેંકી દીધા. તેણે રથો અને તેમના યોધાઓને ઉખાડી અને મહાસાગરમાં ફેંકી દીધા. તેણે શસ્ત્રકૌશલ્યથી તેમને દબાવી નાખ્યા, જેમ મંત્રી રાજાને વશમાં કરે છે. તેણે દૈત્ય અને દાનવોને બે, ત્રણ અને અનેક ભાગોમાં વિભાજિત કરી નાખ્યા. અહીં-ત્યાં દાનવોના ઢગલા મૃતદેહની જેમ પડેલા જોવા મળતા. મહાવીરે આસુરો, તેમના ઘોડા, રથ અને હાથીઓને પણ સંહાર્યા. તેણે તેમને એવા પ્રહારથી સંહાર્યા જેમ ઇન્દ્ર વિજળીના પ્રહારો સાથે મહાપર્વતોને તોડી નાખે છે. તેણે ગદા ઝડપથી ફેરવીને દુશ્મનોને જોરદાર આઘાત આપ્યો. મહાન શક્તિથી તેણે રથ અને રથ上的 યોધાને ભસ્મ કરી નાખ્યા. વીજળી જેવી કઠોર ગાદાઓથી તેણે તેમને સંહાર્યા. લૂંટફાટ કરીને તેણે દૈત્ય અને તેમના વાહનોને પણ સંહાર્યા. યુદ્ધમાં ઉન્મત્ત દાનવોને પણ તેણે ફાડી નાંખ્યા. પછી મહિષાસુર અને તારક, જે દૈત્યસેનાના નેતા હતા, પલાયન થયા. પરંતુ આસપાસથી ઘેરીને દૈત્યો ક્રોધથી યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. શોટશાક્ષે ત્રિશૂલથી અને શતશીર્ષે ઉત્તમ તલવારથી પ્રહાર કર્યો. બન્ધુદત્તે દૈત્યના માથે શુલથી ઘાત કર્યો. પ્રહાર છતાં, દૈત્ય જરા પણ ડગ્યો નહીં, જેમ મૈનાક પર્વત અડગ રહે છે. પછી એકચૂડા દ્વારા તે મારો ગયો અને શ્રેષ્ઠ શસ્ત્રોથી ફાડી નાખાયો. છતાં એ બે મહાબલીઓ પણ અડગ રહ્યા, ભલે તેઓએ દળોને કંપાવી નાખ્યા. યુદ્ધ જીતીને, તે શસ્ત્રધારી કુમાર સામે ધસી આવ્યો. ક્રોધે ભરાઈ, કુમારે પોતાના ચક્રથી દાનુપુત્રને રોકી દીધો. ત્યારબાદ, હે બ્રાહ્મણ, એ બંને યુદ્ધકલા અને ચપળતાથી અદ્ભુત રીતે લડ્યા. સુકક્રાક્ષે પોતાનું ચક્ર અસુર પર છોડ્યું. ત્યારે દૈત્યો ઉંચે અવાજે બોલ્યા: “અહોઃ! મહિષાસુર મારો ગયો!” રક્તાક્ષે એ ચક્રને પોતાની સો મુઠ્ઠી વડે રોકી દીધું. છતાં, ભલે તે શક્તિશાળી હતો, એક સહજ બાણથી તે અચળ થઈ ગયો.