આજે હું ત્યાં ગયો અને તેણીને આ શબ્દો કહ્યા. તેણે તને, ó મહાભાગ્યશાળી, કહ્યું: 'હું ત્રણ લોકનો સ્વામી છું.' મારા મહેલમાં સદા અનેક રત્નો છે. તેથી, તું મને કે મારા નાના ભાઈ નિશુમ્ભાને પસંદ કર. ખરેખર, શુમ્ભ ત્રણ લોકનો સ્વામી છે અને રત્ન માટે યોગ્ય છે. જે મહાન અસુર મને યુદ્ધમાં જીતે, એ જ મારી સાથે લગ્ન કરશે. તે કેવી રીતે તને હરાવી શકતી નથી? ó તેજસ્વી, ઉઠો. તારા ઇચ્છા મુજબ જાઓ અને શુમ્ભને આ વાત જણાવો. તે, અગ્નિની જ્વાળા સમાન તેજથી, પોતાની રીતે કાર્ય કરશે. પછી શુમ્ભે દૂર રહેલા ધૂમ્રલોચન નામના દાનવને સંબોધન કર્યું: 'તેને, ભલે નિર્દોષ હોય, પરત કરી દાસી બનાવી, ઝડપથી અહીં લાવ.' જો તે આવી ન આવે, તો હું તેને વાળ પકડીને ખેંચી લાવું. ત્યાં એક બલહીન સ્ત્રી શું કરી શકે? તું તારી ઈચ્છા પ્રમાણે કર. પછી ધૂમ્રલોચન તાકાતથી ભરેલી ગદા લઈને ઝડપથી આગળ પડ્યો. પણ કૌશિકીની આગ જેવી શક્તિથી, તેની અને તેની સેના ભસ્મ થઈ ગઈ, જાણે સૂકાં લાકડાં અગ્નિમાં. આ જોઈને, શુમ્ભે શક્તિશાળી ચંડ અને મુંડ નામના મહા દાનવોને આદેશ આપ્યો. તેમની સેના અત્યંત ભયંકર હતી, જેમાં હજારો હાથી, ઘોડા અને રથો હતા. દુશ્મન દળો લાખો-કરોડોની સંખ્યામાં આવી રહ્યા હતા, એ જોઈ અમ્બિકાએ કેટલાકને હાથથી, કેટલાકને મોઢાથી રમતાં માર્યા. પર્વતના ગુફામાં વસતા સિંહે પણ અનેક દાનવોને મારી નાખ્યા. આ જોઈને, તેમની પોતાની સેના પરેશાન થઈ ગઈ અને ગુસ્સાથી હોઠ કંપી ઉઠ્યા. ચંડ અને મુંડ બંને ભયંકર દાનવો પડી ગયા, અને ક્રોધથી ભરાઈ ગયા. ત્યારે, શુભ યોગિની કાળી, ભયંકર મુખવાળી, પ્રગટ થઈ. કાળીના અંગો સુકાઈ ગયેલા, શરીર લોહથી લિપ્ત અને રાજાઓના મસ્તકની માળા પહેરેલી હતી. એ ખૂબ ક્રોધથી દુશ્મનના હાથી, રથ અને ઘોડાઓને જોરથી માર્યા. અમ્બિકાએ એક હાથી અને તેના ચાલકને પકડીને પોતાના મોઢામાં નાખી દીધા. એક યુવાનને પકડીને મોઢામાં નાખી, ચાવી નાખ્યો. બીજાને પગથી દબાવી મરણ પામ્યો. આ જોઈને, રુરુ ડરથી ભાગી ગયો, પણ ચંડીએ તેને જોઈ લીધો. તે જમીન પર પડ્યો, જાણે મૂળ કપાઈ ગયેલું વૃક્ષ. તેણીએ તેનો કવચ ફાડ્યો અને કાનથી પગ સુધી ફેંકી દીધો. એક જ બાકી રહી, તેને પકડીને જમીન પર ફેંકી દીધો. તેનું સ્વરૂપ અર્ધ કાળું, અર્ધ ફિક્કું હતું. તે સમયે, તેણીને 'ચંડમારી' નામ મળ્યું. 'હું સ્વયં તેમને મારું છું, તું તેમને અહીં લાવ,' એમ કહ્યું. ડરથી બંને દક્ષિણ દિશામાં ભાગી ગયા. પછી, તેણી ગરુડ જેવી ઝડપથી દોડતા એક ગધેડા પર સવાર થઈ.