దేవపూజాం వ్రతం దానం ధ్యానం స్వాధ్యాయసత్క్రియామ్
అతడు దేవతలను పూజించేవాడు, వ్రతాలు, దానం, ధ్యానం, స్వాధ్యాయం వంటి మంచి పనులు చేసేవాడు—
స ప్రజాః పాలయామాస పుత్రవత్పరిపాలితాః
ఆ రాజు తన ప్రజలను తన పిల్లలలా ప్రేమతో రక్షించేవాడు—
పుత్రిణో ధనధాన్యాఢ్యాః సర్వకామసమన్వితాః
ఆ ప్రజలకు పిల్లలు ఉండేవారు, ధనం ధాన్యాలు సమృద్ధిగా ఉండేవి, కావలసినది అన్నీ ఉండేవి—
ఏతస్మిన్నంతరే పృథ్వీం తస్మిఞ్ఛాసతి పార్వతి వినా చోజ్జయినీం గంతుం న రతిం ప్రాప కుత్రచిత్
అప్పుడు, పార్వతీ, ఆ రాజు భూమిని పాలిస్తూ, ఉజ్జయినికి వెళ్లడంలో తప్ప మరెక్కడా ఆనందం పొందలేకపోయాడు—
తదా మయా గణేశస్తు శివసంజ్ఞో గణాగ్రణీః
అప్పుడు నేను, గణపతి, శివుడనే పేరుతో, గణాలకూ అధిపతిగా—
మయాప్యుక్తో గణేశో హి గచ్ఛ పుత్ర మమ ప్రియమ్
నేను కూడా గణపతికి ఇలా చెప్పాను: 'నా కుమారా, నా ప్రియమైనవాడి దగ్గరకు వెళ్లి రా' అని—
ఇత్యుక్తః స మయా దేవి తథేత్యుక్తా కృతాంజలిః
ఇలా నేను చెప్పినప్పుడు, అమ్మా, అతడు చేతులు జోడించి 'అలా జరుగుతుంది' అని సమాధానం ఇచ్చాడు—
గతే శివగణే దేవి సంతుష్టోఽహం శుచిస్మితే 5.2.37.
శివుని గణం వెళ్లిన తరువాత, నవ్వుతో కూడిన ముఖముగలవాడా, నేను సంతృప్తిగా ఉన్నాను—
తతః స భిక్షు రూపేణ బహ్వోషధిపరిగ్రహః
తర్వాత, ఎన్నో ఔషధాలు కలిగిన ఒక భిక్షువు రూపంలో—
కశ్చ భూతవిషగ్రస్తో నానాదోషైః సమాశ్రితః
ఎవరైనా భూతాలు, విషం వల్ల బాధపడేవారు,色色 రుగ్మతలతో బాధపడేవారు—
కోఽపుత్రః పుత్రవానస్తు మన్మంత్రబలమాశ్రితః
ఎవరికైనా పిల్లలు లేకపోతే, నా మంత్రబలం మీద ఆధారపడి వారు పిల్లలతో ఉండేవారు—
తస్య వాక్యం సమాకర్ణ్య కౌతూహలసమన్వితః
అతని మాటలు విని, ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు—
తేషాం స నాశయామాస వ్యాధిం దుర్జయమప్యతి హేమరత్నాంబరధనైర్ధాన్యగ్రామపురాదిభిః
వారికి దుర్భరమైన వ్యాధిని ఆయన బంగారం, రత్నాలు, మంచి వస్త్రాలు, ధాన్యం, గ్రామాలు, పట్టణాలు మొదలైన దానాలు ఇచ్చి పోగొట్టాడు.
ఏవం స న్యవసత్తత్ర వర్షాణి చ చతుర్ద్దశ
అలా ఆయన అక్కడ పద్నాలుగు సంవత్సరాలు నివసించాడు.
అహోఽతిదుష్కరో రాజా అహో లోకపరాయణః
అయ్యో! రాజుకు ఎంతటి కష్టమైన పని ఇది! ఆయన ప్రజల కోసం ఎంతగా కృషి చేస్తున్నాడు!
ఏవం స చింతయంస్తత్ర భిక్షు రూపీ శివో గణః
అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, అక్కడ భిక్షువు రూపంలో శివుడు తన గణులతో కలసి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
అత్రాంతరే తు నృపతేస్తస్య లోకవ్రతస్య తు
ఇంతలో, ప్రజల శ్రేయస్సు కోసం జీవించే ఆ రాజును గురించి,
రూపేణాప్రతిమా లోకే సా చాపుత్రా సుతార్థినీ 5.2.37.
ఈ లోకంలో అపూర్వమైన అందం కలిగిన ఒక స్త్రీ, తనకు సంతానం లేక కుమారుని కోరికతో ఉండేది.
సర్వకామప్రదం జ్ఞాత్వా నాగ రాణాం సకౌతుకమ్
అతడు అన్ని కోరికలు తీర్చగలడని తెలుసుకుని, నాగకన్యలు ఆశ్చర్యంతో ఆయనను చూడటానికి వచ్చారు.
భిక్షోరాయతనే గుప్తమంతఃపురమతంద్రితా ఉవాచ చింతాపరమం భిక్షుం భిక్షాసమన్వితమ్
భిక్షువు నివాసంలో, రాణి జాగ్రత్తగా, ఏ ఇతర ఆలోచన లేకుండా, ధ్యానంలో ఉన్న భిక్షువుతో మాట్లాడింది.
ప్రణమ్య ప్రాంజలిర్భూత్వా కార్యార్థం విగతవ్యథా వంధ్యా పుత్రార్థినీ దేవీ గుప్తం త్వాం ద్రష్టుమిచ్ఛతి
ఆమె చేతులు జోడించి నమస్కరించి, భయాన్ని విడిచిపెట్టి, తన కోరిక కోసం, సంతానం కోసం తపిస్తున్న వంద్య రాణి, నిన్ను రహస్యంగా కలవాలని కోరుకుంటోంది.
భవాన్కృపాకరః ప్రాయః ప్రజానామీహితప్రదః
మీరు దయామయులు, ప్రజలకు కావలసినది ఇవ్వేవారు.
అవిజ్ఞాతో నరపతేర్గృహమేహీతి భాషసే
మీరు రాజుగారి ఇంట్లో ఎవరికీ తెలియకుండా ప్రవేశిస్తానని అంటున్నారు.
ఏవం మత్వా వ్రజ క్షిప్రం స్వమేవాంతఃపురం శుభే
అందుకే, ఇది గుర్తుపెట్టుకుని, వెంటనే నీ అంతఃపురానికి వెళ్లిపో, శుభలక్షణాలవల్లభే.
సా తు తస్య వచః శ్రుత్వా భిక్షోః క్షుభితమానసా
భిక్షువు మాటలు విన్న వెంటనే ఆమె మనసు కలవరపడింది.
సఖీవచస్తు సా శ్రుత్వా దేవీ దీనా ఉవాచ తామ్ భిక్షోరానయనే క్షిప్రం యావన్నాసౌ వ్రజేత్క్వచిత్
స్నేహితురాలి మాటలు విని, బాధతో ఉన్న రాణి ఆమెతో ఇలా చెప్పింది: 'ఆ భిక్షువును త్వరగా తీసుకురా, అతను ఇంకెక్కడికైనా వెళ్లిపోకముందే.'
ఉవాచ సా తాం యుక్త్యైవ సునందా యుక్తభాషిణీ
అప్పుడా సందర్భానుసారంగా మాట్లాడే సునందా, ఆమెకు సముచితంగా సమాధానం చెప్పింది.
తస్మాదస్వస్థచిత్తత్వం రాజ్ఞః స్వం సంప్రదర్శయ 5.2.37.
కాబట్టి, నీ మనసులోని కలవరాన్ని రాజుకు చెప్పు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు దేవ్యా దర్శనలాలసః తామపృచ్ఛత్తతో రాజా స్నేహార్ద్రీకృతమానసః
అదే సమయంలో, రాణి తన మనసులో రాజును చూడాలని కోరుకుంటుండగా, రాజు ప్రేమతో మనసు నిండిపోయి ఆమెను అడిగాడు.
రాజోవాచ కిమిదం దేవి తే రూపం విమనస్కేవ భాషసే
రాజు అడిగాడు: 'దేవీ! నీ ముఖంలో ఏమైంది? నీ మాటల్లో ఎందుకు మనసు కలవరంగా ఉంది?'