స్త్రియోఽమృతమయా ధన్యా సంసారే సారకారణమ్
ఈ లోకంలో స్త్రీలు నిజంగా అమృతస్వరూపిణులు, ధన్యులు, జీవనానికి మూలకారణం.
ఏతాభిర్వరనారీభిర్జగదేవం వశీకృతమ్
ఈ ఉత్తమ స్త్రీల వల్లే లోకం అంతా వారి వశంలోకి వచ్చింది.
కృతశ్చాపి స్వవశతా స్త్రీగౌరవగతస్య చ
స్త్రీలకు ఇచ్చిన గౌరవంతో వారి స్వతంత్రత స్థాపించబడింది.
స్త్రియ ఏవ హి దేవానామింద్రాదీనాం భయాశ్రయాః
ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలకు కూడా స్త్రీలే భయానికి కారణమవుతారు.
పరాభవః ప్రభవతి వివశత్వం చ భీషణమ్
ఓడిపోవడం కలుగుతుంది, భయంకరమైన లాఛ్యం ఏర్పడుతుంది.
ఇత్యుక్తో మన్మథో భద్రే బ్రహ్మణా చ విసర్జితః
అలా చెప్పిన తరువాత, బ్రహ్మా మన్మథుడిని పంపించేశాడు, సుముఖి.
రతిప్రీతిసమాయుక్తో ఝషకేతుర్మనోభవః 5.2.13.
రతితో ఆనందంగా కలసి, మనోభవుడు, చేప జెండా పట్టినవాడు, బయలుదేరాడు.
పండితాంస్తాపసాన్వీరాన్సుధియశ్చ జితేంద్రియాన్
పండితులను, తపస్వులను, వీరులను, తెలివైనవారిని, ఇంద్రియాలను జయించినవారిని అతడు వశపరిచాడు.
భూతప్రేతపిశాచాంశ్చ యక్షగంధర్వకింనరాన్
భూతాలు, ప్రేతాలు, పిశాచులు, యక్షులు, గంధర్వులు, కిన్నరులను కూడా అతడు జయించాడు.
మమార్థే చ కృతో యత్నశ్చింతయిత్వా పునఃపునః తస్య దేవస్య కః శక్తః క్షోభణార్థం మయా వినా
నా కోసం అతడు ఎన్నోసార్లు ఆలోచించి, యత్నం చేశాడు. ఆ దేవుణ్ణి నా లాంటి వాడి తప్ప మరెవరు కలవరపరచగలరు?
ఇత్యుక్త్వా తు సమాయాతో యత్రాహం తపసి స్థితః
ఇలా చెప్పి, నేను తపస్సు చేస్తున్న చోటికి అతడు వచ్చాడు.
దృష్టవాన్మాం తదా కామః పింజకూటజటాసటమ్
ఆ సమయంలో కామదేవుడు నన్ను చూశాడు, నా జటలు పర్వత శిఖరంలా ఎత్తుగా ఉన్నాయి.
ప్రేక్షమాణమృజుస్థానం నాసావంశాగ్ర లోచనమ్
నేను నేరుగా కూర్చుని, ముక్కు చివరను చూస్తూ ఉన్న దృశ్యాన్ని అతడు చూశాడు.
ప్రవిష్టః కరరంధ్రేణ మదనో హృదయే మమ
నా చేతి రంధ్రం ద్వారా మదనుడు నా హృదయంలోకి ప్రవేశించాడు.
సమాధేర్భావనా దివ్యా లక్ష్యప్రత్యక్షరూపిణీ
సమాధిలో దివ్యమైన ధ్యానం, లక్ష్యాన్ని ప్రత్యక్షంగా చూపించే రూపంలో ఉంది.
ఉన్మత్తతాం గతోఽహం వై వికృతిం మదనాత్మికామ్
నిజంగా నేను పిచ్చివాడినయ్యాను, మదనుని ప్రభావంతో మనసు మారిపోయింది.
దృష్టో మయాత్మహృదయే మన్మథోఽపథ్యకారకః 5.2.13.
నా హృదయంలోనే, అనారోగ్యాన్ని కలిగించే మన్మథుడిని నేను చూశాను.
అమానుషీం వ్రజేద్యోనిం యోగినం ప్రవిశేద్యది
అతడు యోగిని లోపలికి ప్రవేశిస్తే, మానవేతర జన్మను పొందవచ్చు.
ఏతస్మిన్నంతరే సోఽపి సంతప్తో మదనో భృశమ్
ఇంతలో మదనుడికూడా తీవ్రంగా బాధ కలిగింది.
సహకారతరోర్మూలే భూత్వా మధుసఖస్తదా
ఆ సమయంలో మామిడి చెట్టు వేరుల దగ్గర, వసంతానికి మిత్రుడయ్యాడు.
స చాపి హృదయే ప్రాప్తో మదీయే లీలయా శరః
ఆ బాణం ఆటగా నా హృదయాన్ని తాకింది.
తన్నేత్రవిస్ఫులింగేన క్రోశతాం నాకవాసినామ్
నా కన్ను నుండి వచ్చిన మిణుగురు వల్ల, దేవతలు అరవడం మొదలుపెట్టారు.
తస్మిన్దగ్ధే తతః కామే రతిః శోకపరాయణా
అప్పుడు కాముడు కాలిపోయిన తర్వాత, రతి తీవ్రమైన దుఃఖంలో మునిగిపోయింది.
హా నాథ హా మమ ప్రాణ హా స్వామిన్కిం జహాసి మామ్
హాయ్ నాథా! హాయ్ నా ప్రాణం! హాయ్ స్వామీ, నన్ను ఎందుకు విడిచిపెడుతున్నావు?
ఏవం చ విలపంతీం తాం వాగువా చాశరీరిణీ ప్రసాదాద్దేవదేవస్య ఉత్థాస్యతి శివస్య చ
ఆమె ఇలా విలపిస్తూ ఉండగా, దేవదేవుడైన శివుని అనుగ్రహంతో, ఒక శరీరరహిత స్వరం అక్కడ వినిపించింది.
ప్రార్థితోఽహం తతో దేవి తస్మిన్నవసరే ప్రియే
అందుకే, ఆ సమయాన నేను ప్రార్థించబడ్డాను, ఓ దేవీ!
యేనానేన ప్రభో నష్టా సృష్టిర్వై ధరణీతలే ।। 5.2.13.
ఈ కారణంగా, ప్రభూ, భూమిపై సృష్టి నశించిపోయింది.
తతోఽహమబ్రువం దేవి తాం రతిం దీనభాషిణీమ్
తర్వాత, బాధతో మాట్లాడుతున్న ఆ రతిని నేను ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పాను, ఓ దేవీ!
తతో దగ్ధం మయాస్యాంగం జీవయే త్వత్ప్రసాదతః
అందుకే, నా అనుగ్రహంతో ఆమె కాలిన శరీరానికి మళ్లీ ప్రాణం పోస్తాను.
తస్మాదనంగ ఏవైష ప్రజాసు విచరిష్యతి
అందువల్ల, అతడు ఇకపై అనంగుడిగా, శరీరం లేకుండా, ప్రజలలో సంచరిస్తాడు.