విమానవరమాస్థాయ కామగం రత్నభూషితమ్
కావలసిన రత్నాలతో అలంకరించబడిన అద్భుతమైన విమానంలో కూర్చుని,
కిం దానైర్వివిధైర్దత్తైః కిం యజ్ఞైర్వివిధైః కృతైః
ఎన్ని రకాల దానాలు ఇచ్చినా, ఎన్నో యజ్ఞాలు చేసినా, వాటికి ఏమి ప్రయోజనం?
యంయం కామమభిధ్యాయ పూజయిష్యంతి మానవాః
మనుషులు ఏ కోరికను మనసులో ఉంచుకుని పూజిస్తారో,
త్రిదశైశ్చ పునః ప్రోక్తం దృష్ట్వా మల్లింగముత్తమమ్
దేవతలు కూడా, మల్లిం లింగాన్ని దర్శించినప్పుడు ఇదే చెప్పారు.
పూజయిష్యంతి యే ధన్యా దేవం త్రివిష్టపేశ్వరమ్
త్రిలోకాధిపతిని పూజించే వారు నిజంగా ధన్యులు.
ఇత్యుక్త్వా పూజయామాస భూయో లింగం త్రివిష్టపమ్
ఇలా చెప్పి, మళ్లీ త్రిలోక లింగాన్ని పూజించాడు.
ఏష తే కథితో దేవి ప్రభావః పాపనాశనః
ఓ దేవి! పాపాలను నశింపజేసే ఆయన ప్రభావాన్ని నీకు చెప్పాను.
యస్య దర్శనమాత్రేణ బ్రహ్మహత్యా ప్రణశ్యతి
వాడిని కేవలం చూసినద్వారానే బ్రహ్మహత్య పాపం నశిస్తుంది.
పురా వైవస్వతే కల్పే త్రేతాకాలే సమాగతే
పూర్వం వైవస్వతమంత్రములో, త్రేతాయుగం వచ్చినప్పుడు,
ఉపవిష్టేషు విప్రేషు హూయమానే హుతాశనే
విప్రులు కూర్చున్నపుడు, అగ్నికి హోమం జరుగుతున్నప్పుడు,
జీర్ణకంథావృతో దేవి ముండః ఖట్వాంగధారకః కపాలం చ కరే కృత్వా కపాలకృతభూషణః
పాత బట్టలు ధరించి, ముండగా, ఖట్వాంగాన్ని పట్టుకుని, చేతిలో కపాలాన్ని ఉంచుకుని, కపాలాలతో అలంకరించబడి,
బ్రాహ్మణాశ్చ తతః క్రుద్ధా దృష్ట్వా మాం జాల్మరూపిణమ్
అప్పుడు బ్రాహ్మణులు, నన్ను భిక్షాటన రూపంలో చూసి కోపంతో,
అసకృత్పాపపాపేతి గచ్ఛగచ్ఛ విడంబితాః
పాపి! పోయి పోయి! అని పదే పదే అపహాస్యం చేశారు.
అకపాలాని శౌచాని ఇతి వేదేషు గీయతే
వేదాలలో, కపాలాలు లేనివారు పవిత్రులు అని పాడుతారు.
మయా ప్రోక్తాస్తు తే విప్రాః శ్రూయతాం ద్విజసత్తమాః
ఆ బ్రాహ్మణులకు నేను ఇలా చెప్పాను: వినండి, ఉత్తమ ద్విజులారా!
కర్త్తవ్యా చ దయా సద్భిః సర్వదా సర్వదేహినామ్
మంచి వారు ఎప్పుడూ అన్ని జీవులపై దయ చూపాలి.
అహం కాపాలికో విప్రో భస్మభూషితవిగ్రహః 5.2.8.
నేను బస్మంతో అలంకరించుకున్న బ్రాహ్మణుడిని, కపాలికుడిని.
ఆరాధయామి సతతం మహాదేవం జగత్పతిమ్
నేను ఎప్పుడూ జగత్పతియైన మహాదేవుడిని భక్తితో పూజిస్తాను.
అఘఘ్నం విశ్రుతం లోకే ప్రారబ్ధం హి మయా ద్విజాః
పాపాలను తొలగించే ప్రసిద్ధ యజ్ఞాన్ని నేను ప్రారంభించాను, బ్రాహ్మణులారా.
మదీయం వచనం శ్రుత్వా తైః ప్రోక్తం ద్విజసత్తమైః
నా మాటలు విన్న తరువాత, ఆ గొప్ప బ్రాహ్మణులు ఇలా ప్రకటించారు.
కపాలైర్భూషితో నింద్యో విశేషేణ తు విప్రహః
కపాలాలతో అలంకరించుకున్న బ్రాహ్మణుడు ప్రత్యేకంగా నిందించబడతాడు.
యస్మిన్యజ్ఞే సమాయాతా ఆదిత్యా వసవస్తథా
ఆ యజ్ఞంలో ఆదిత్యులు, వసువులు అందరూ చేరారు.
బ్రహ్మా విష్ణుః సహస్రాక్షో వరుణో వాయురేవ చ
బ్రహ్మ, విష్ణువు, సహస్రాక్షుడు అయిన ఇంద్రుడు, వరుణుడు, వాయువు కూడా వచ్చారు.
సుపర్ణా గిరయో నాగాః సర్వే చాకారితాః క్రతౌ
గరుడుడు, పర్వతాలు, నాగులు — వీళ్లందరినీ ఆ యజ్ఞానికి పిలిపించారు.
బ్రహ్మర్షయో మహాభాగాస్తథా దేవర్షయోఽమలాః
మహా భాగ్యశాలి బ్రహ్మర్షులు, పవిత్రమైన దేవర్షులు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
అపవిత్రమితి జ్ఞాత్వా కథం త్వం వక్తుమర్హసి
ఇది అపవిత్రమని తెలిసి, నువ్వు ఎలా ఇలా మాట్లాడగలవు?
ఇత్యుక్తోఽహం యదా విప్రైర్మయా ప్రోక్తం వచస్తదా 5.2.8.
అలా బ్రాహ్మణులు నన్ను ప్రశ్నించినప్పుడు, నేను ఈ మాటలు చెప్పాను.
ఇత్యుక్తే వచనే దేవి తాడితోఽహం భృశం తదా
ఈ మాటలు చెప్పిన తరువాత, దేవీ, నన్ను అక్కడే గట్టిగా కొట్టారు.
అథ ప్రహస్య తత్క్షిప్త్వా తాం వేదిం దర్భసంస్తృతామ్
అంతటితో, నవ్వుతూ ఆ దర్భతో కప్పిన వేదికను పక్కకు తోసిపారేశాను.
మయి నష్టే కపాలం తత్క్షిప్తం మండపబాహ్యతః
నేను అక్కడ లేకపోయినప్పుడు, ఆ కపాలాన్ని మండపం బయటకు విసిరేశారు.