భవిష్యంతి మహాత్మానః పుత్రైశ్వర్యసమన్వితాః 5.2.1.
వారికి గొప్ప మనస్సు కలుగుతుంది; వారు సంతానంతో, ఐశ్వర్యంతో సుఖంగా ఉంటారు.
స్తుతా గంధర్వముఖ్యైశ్చ రుద్రలోకే చ శాశ్వతే
వారు గంధర్వులలో ముఖ్యులచే స్తుతింపబడుతారు; శాశ్వతంగా రుద్రుని లోకంలో నివసిస్తారు.
కృతపుణ్యా నరా మర్త్త్యాస్తే యాంతి పరమం పదమ్
పుణ్యములు చేసిన మానవులు ఆ పరమ పదాన్ని పొందుతారు.
అశుభం క్షయమాప్నోతి కస్తం న ప్రణమేచ్ఛివమ్
అతడు దుష్ఫలితాలను నశింపజేస్తాడు. అలాంటి శివుడికి నమస్కరించని వారు ఎవరు ఉంటారు?
ముచ్యతే బ్రహ్మహత్యాదిపా తకైర్నరకప్రదైః
బ్రహ్మహత్య వంటి నరకానికి దారితీసే పాపాల నుండి కూడా విముక్తి కలుగుతుంది.
రాజసూయశతేనైవ యత్పుణ్యం చ భవిష్యతి
వంద రాజసూయ యాగాలు చేసినంత పుణ్యం ఇక్కడ లభిస్తుంది.
కిం తీర్థైర్వివిధైః స్నానైః కిం దానైర్వివిధైః కృతైః
ఇప్పుడు ఎన్నో తీర్థయాత్రలు, ఎన్నో స్నానాలు, ఎన్నో దానాలు అవసరమా?
అష్టమ్యాం చ చతుర్ద్దశ్యాం దినే సోమస్య శక్తితః కులానాం తారయత్యేవ మాతృకం పితృకం శతమ్
అష్టమి, చతుర్దశి రోజుల్లో, తన శక్తికి తగినంత సేవ చేస్తే, వంద మంది తల్లి, తండ్రి వంశస్థులను రక్షించవచ్చు.
యే చ పశ్యంతి పురుషా భావహీనాః ప్రసంగతః
ఎవరైనా మనస్సులో భక్తి లేకుండా యాదృచ్ఛికంగా ఆ లింగాన్ని చూస్తే,
ఏతత్తే కథితం దేవి లింగమహాత్మ్యముత్తమమ్
దేవీ! ఈ లింగ మహిమను నీకు చెప్పాను. ఇది అత్యుత్తమమైనది.
శ్రీరుద్రఉవాచ శృణు గుహేశ్వరం లింగం ద్వితీయం పాపనాశనమ్
శ్రీరుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు పాపాలను నశింపజేసే రెండవ లింగమైన గుహేశ్వరుని గురించి విను.
పురా రాథంతరే కల్పే దేవదారువనే శుభే యోగాభ్యాసరతో నిత్యం శాంతిదాంతిసమాస్థితిః
పూర్వం రథంతర కల్పంలో, పవిత్రమైన దేవదారు అరణ్యంలో, ఎవరొకరు ఎల్లప్పుడూ యోగాభ్యాసంలో నిమగ్నుడై, శాంతి, దమంతో స్థిరంగా ఉన్నారు.
సిద్ధికామస్తపస్తేపే కథం సిద్ధో భవామ్యహమ్
సిద్ధిని కోరుతూ, 'నేను ఎలా సిద్ధుడవుతాను?' అని ఆలోచిస్తూ కఠిన తపస్సు చేశాడు.
ఇతి సంచింత్య హృదయే ప్రారబ్ధం తప ఉత్తమమ్
ఇలా హృదయంలో ఆలోచించి, అత్యుత్తమమైన తపస్సును ప్రారంభించాడు.
కస్మింశ్చిదథ కాలే తు విద్ధస్య పర్వతాత్మజే
ఒక సందర్భంలో, పర్వత కుమార్తెకు ఏదో కష్టం కలిగింది.
స చ దృష్ట్వా తదాశ్చర్యం విస్మయం పరమం గతః
ఆ అద్భుతాన్ని చూసి, అతడు అత్యంత ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
అహో తపఃప్రభావోఽయం ప్రాప్తా సిద్ధిర్మయాద్య వై
ఓహో! తపస్సు ఎంత గొప్పదో! ఈ రోజు నాకు నిజంగా విజయమొచ్చింది.
శరీరం కుత్సితం చేదం మలమూత్రేణ సంయుతమ్ హర్షేణ మహతా యుక్తః స ననర్త్త ద్విజస్తథా
ఈ శరీరం ఎంత తక్కువగా ఉన్నా, మలమూత్రాలతో నిండినదైనా, గొప్ప ఆనందంతో ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆనందంగా నాట్యం చేశాడు.
ఏతస్మిన్నృత్యతి విప్రే జగత్స్థావర జంగమమ్
ఆ బ్రాహ్మణుడు నాట్యం చేయగా, ప్రపంచంలోని చలించేవి, నిలిచిపోయేవన్నీ కూడా నాట్యం చేశాయి.
న స్వాధ్యాయో వషట్కారః కర్మకాండో న చ క్వచిత్ ।। 5.2.2.
ఎక్కడా వేదపఠనం, వషట్ అనే ఉచ్చారణ, లేదా యజ్ఞాదికర్మలు జరగలేదు.
ఏతస్మిన్నంతరే దేవా బ్రహ్మవిష్ణు పురఃసరాః
అంతలో బ్రహ్మ, విష్ణువు ముందుండి దేవతలు వచ్చారు.
ఋషౌ మంకణకే దేవ నృత్యతి నృత్యతి సర్వతః
వారు మంకణక మహర్షిని అన్ని దిక్కులలో ఆనందంగా నాట్యం చేస్తూ చూశారు.
చలితాః పర్వతాః స్థానాత్క్షుభితా మేఘపంక్తయః
పర్వతాలు తమ స్థలాలనుండి కదిలిపోయాయి, మేఘాల వరుసలు గందరగోళమయ్యాయి.
స్రోతోమాత్రా మహానద్యో గ్రహా ఉన్మార్గతః స్థితాః
పెద్ద నదులు చిన్న చిన్న ప్రవాహాలుగా మారిపోయాయి, గ్రహాలు తమ మార్గాన్ని విడిచిపోయాయి.
త్రైలోక్యం వ్యాకులీభూతం యావన్నాయాతి సంక్షయమ్
మూడు లోకాలు అంతా కలవరపడి, నాశనానికి దగ్గరగా వచ్చాయి.
తేషాం తద్వచనం శ్రుత్వా త్రిదశానాం యశస్విని
ప్రఖ్యాతి గల ఆ దేవతల మాటలు విని,
ద్విజరూపం సమాస్థాయ మయా పృష్టో ద్విజోత్తమః
బ్రాహ్మణ రూపం ధరించి, నేను ఆ గొప్ప బ్రాహ్మణుణ్ణి అడిగాను.
విరుద్ధమృషిధర్మాణాం కామరాగేణ నర్త్తనమ్
కామరాగంతో నాట్యం చేయడం ఋషుల ధర్మానికి విరుద్ధం.
బ్రాహ్మణస్య తపో భ్రంశః సదాచారస్య సత్తమ
ఓ సద్గుణశీలుడా! బ్రాహ్మణుడికి తపస్సు నశించడమంటే ఇదే.
అతఏవ హి మే నృత్యం సిద్ధోఽహం నాత్ర సంశయః ।। 5.2.2.
అందుకే నేను నాట్యం చేయడం వల్లే సిద్ధిని పొందాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.