తదాగతం మహాదైత్యం సమీపే భయవిహ్వలమ్
అప్పుడు ఆ మహాదైత్యుడు భయంతో వణిగి దగ్గరికి వచ్చాడు.
ఛిత్త్వా బాహుసహస్రం వై దైత్యరాజస్య చాహవే
యుద్ధంలో దైత్యరాజుని వెయ్యి చేతులను నరికేశాడు.
స్థితో యత్రాచలో వ్యాస తత్రాగతో మహేశ్వరః
వైయాసా, అక్కడ అతడు కదలకుండా నిలిచిన చోట మహేశ్వరుడు వచ్చాడు.
అన్యోన్యం చ సమాసాద్య కృత్వా యుద్ధం తు దారుణమ్
వారు ఒకరినొకరు ఎదుర్కొని, భయంకరమైన యుద్ధాన్ని సాగించారు.
వైష్ణవాస్త్రం తదా కృష్ణః సందధే హరజిఘాంసయా
అప్పుడు కృష్ణుడు హరుడిని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో వైష్ణవాస్త్రాన్ని సిద్ధం చేశాడు.
సందధే వై తదా శంభుః కృష్ణప్రాణహరోత్సుకః
ఆ సమయంలో శంభుడు కూడా కృష్ణుని ప్రాణాలను తీయాలని తపనతో తన ఆయుధాన్ని సిద్ధం చేశాడు.
మోహనాస్త్రం పునః కృష్ణః శివోపరి ముమోచ హ 5.1.49.
తర్వాత కృష్ణుడు మళ్లీ మోహనాస్త్రాన్ని శివునిమీద ప్రయోగించాడు.
జృంభమాణః స్థితః సంఖ్యే కించిత్కాలం ముహుర్ముహుః
ఆయన యుద్ధభూమిలో కొంతసేపు మళ్లీ మళ్లీ జబ్బులు వేసుకుంటూ నిలబడ్డాడు.
తదా క్రోధాభిభూతేన కృతో మాహేశ్వరో జ్వరః
అప్పుడు కోపంతో మునిగిపోయిన మహేశ్వరుడు జ్వరాన్ని సృష్టించాడు.
త్రినేత్రస్త్రిశిరా హ్రస్వస్త్రిపాదో బర్కరాకృతిః
ఆ జ్వరానికి మూడు కళ్ళు, మూడు తలలు, మూడు కాళ్లు ఉండి, చిన్నదిగా, భయంకరమైన రూపంలో కనిపించింది.
కృష్ణసేనాం సమాసాద్య మహాదేవేన ప్రేరితః
మహాదేవుడు ప్రేరేపించగా, ఆ జ్వరము కృష్ణుని సేనమీద దాడి చేసింది.
పరాఙ్ముఖ్యపరా భగ్నా జ్వరాభిఘాతపీడితా
ఆ జ్వరపు దెబ్బతో ముందున్నవారు చిత్తవుతు పారిపోయారు.
తథాభూతాం సమాలోక్య జృంభమాణా రుజార్దితామ్
వారు అలా బాధతో జబ్బులు వేసుకుంటూ బాధపడుతూ ఉన్న దృశ్యాన్ని చూసి—
ససర్జ వైష్ణవం తాపం కృష్ణః పరమకోపనః
కృష్ణుడు తీవ్రమైన కోపంతో వైష్ణవ జ్వరాన్ని సృష్టించాడు.
అన్యోన్యమభవద్యుద్ధం ఘోరం ఘోరతరం మహత్
ఆ రెండు జ్వరాల మధ్య ఘోరమైన, మరింత భయంకరమైన యుద్ధం జరిగింది.
సర్వలోకేషు గత్వా వై న శాంతిం ప్రతిజగ్మివాన్
అవి అన్ని లోకాలలో తిరిగినా, ఎక్కడా శాంతిని పొందలేకపోయాయి.
నిమగ్నోఽథ వై శిప్రాయాం తతః శాంతిం పరాం యయౌ 5.1.49.
తర్వాత అవి శిప్రానదిలో మునిగిపోయి, పరమశాంతిని పొందాయి.
వైష్ణవో ఽపి సమాసాద్య తస్యాం మజ్జనమాచరత్
వైష్ణవ జ్వరమూ అక్కడికి వచ్చి, ఆ నదిలో మునిగింది.
తస్మాత్సర్వేషు కాలేషు జ్వరఘ్నీ సాఽభవత్క్షణాత్
అప్పటి నుండి, అన్ని కాలాల్లో, అది జ్వరాలను వెంటనే నాశనం చేసే స్థలంగా మారింది.
నిమజ్జంతి చ శిప్రాయాం వ్యాసోషసి సమాహితాః
శిప్రానదిలో ఏ మనిషైనా ఏకాగ్రతతో మునిగితే, వ్యాధుల నుండి విముక్తి పొందుతారు.
సత్యముక్తం తదా వ్యాస బ్రహ్మహరిహరేణ చ
ఈ మాటను అప్పుడు బ్రహ్మ, హరి, హరులు నిజంగా చెప్పారు, వ్యాస మహర్షీ.
యే శృణ్వంతి కథాం దివ్యాం నరాశ్చైకాగ్రమానసాః
ఈ దివ్యకథను ఏ మనిషైనా ఏకాగ్రతతో వినితే—
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం పంచమ ఆవంత్యఖండేఽవన్తీక్షేత్రమాహాత్మ్యే శిప్రాయా మాహాత్మ్యే జ్వరానుగ్రహోనామైకోన పంచాశత్తమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒకటి వేల శ్లోకాల సమాహితిలో, అయిదవ అవంత్య ఖండంలో, అవంతీ ప్రాంత మహిమలో, శిప్రా నది మహిమలో, జ్వరానికి అనుగ్రహం అనే నలభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
తథాహం సంప్రవక్ష్యామి సమాసేన పరంతప
ఇప్పుడు నేను నీకు సంక్షిప్తంగా చెప్పబోతున్నాను, ఓ శత్రువులను జయించేవాడా.
పురా కృతయుగే వ్యాస దమనోనామ వై నృపః
పూర్వం కృతయుగంలో, ఓ వ్యాసా, దమనోన అనే రాజు ఉండేవాడు.
ఉత్పథీ సర్వధర్మాణాం గోబ్రాహ్మణవినిందకః
అతడు అన్ని ధర్మ మార్గాలనుంచి తప్పిపోయి, ఆవులను, బ్రాహ్మణులను నిందించేవాడు.
ప్రజాసర్వస్వహర్తా చ పరదారాభిమర్శకః
అతడు ప్రజల సర్వస్వాన్ని లాక్కొని, పరస్త్రీలను హింసించేవాడు.
గోగ్రహః పురభేదీ చ బందీ బందిజనప్రియః
ఆవులను పట్టుకుని, పట్టణాలను దోచి, ప్రజలను బంధించి, బందీలతో సంతోషించేవాడు.
సాధుసంగపరిత్యాగీ దుష్టో దుష్టజనప్రియః
సద్జనులతో సాంగత్యాన్ని వదిలేసి, దుష్టుడై, దుష్టులకే మద్దతివాడయ్యాడు.
ధర్మనిందాకరో నిత్యమధర్మే రమతే మతిః
అతడు ఎప్పుడూ ధర్మాన్ని అవమానించి, తన మనసు అధర్మంలోనే ఆనందించేది.