తత్త్వధ్యానం జలనిధినివహే స్థిత్వా స్థిత్వా చరణనివహైః
నీ తత్వాన్ని ధ్యానిస్తూ, సముద్రపు మధ్యలో మళ్ళీ మళ్ళీ నిలబడి, పాదాల సమూహంతో,
ఉదయాద్రినితంబసంస్థితస్య హ్యుదయేష్వస్తమయేషు చావృతస్య
తూర్పు పర్వతపు ఒడిలో నిలిచినప్పుడు, ఉదయాన్నీ, అస్తమయాన్నీ నీకు మబ్బు కప్పినట్టుగా,
యథాయథా వ్రజతి రథస్తవాంబరే విపాటయన్ధనతిమిరౌఘసంచయాన్
నీ రథం ఆకాశంలో ప్రయాణించునప్పుడు, అది నీ కాంతిరశ్ములతో ముదురు చీకట్లను చీల్చేస్తుంది.
చారుపద్మవినిమీలితేక్షణాం చక్రవాకకలహంసమేఖలామ్
అర్ధమూసిన కమలపువ్వుల్లాంటి అందమైన కళ్లతో, చక్రవాక పక్షులు, హంసలు మెడలో అలంకారంగా ఉన్నట్టు,
నీలలోలమతికాన్తముత్పలం భృంగతుంగచరణాకులీకృతమ్
నీలంగా మెరిసే ఆకర్షణీయమైన కమలం, ఎత్తుగా ఎగిరే తేనెటీగలు చుట్టుముట్టి,
స్ఫురచ్ఛశాంకహారనిర్మలం ఖగ త్వదంకేష్వచంచలమ్
ప్రభలతో మెరిసే చంద్రమణుల హారం, నీ మడిలో చంచలంగా కదులుతూ, ఓ పక్షీ,
హరితి చ తావన్ముహిర్నిషేవితతమస్యశుభం భవతి చ యావదైవ కిరణైస్తవ పూజితతరమ్
పచ్చని భూమి చీకటిలో మునిగినంతకాలం, అది అపవిత్రంగా ఉంటుంది; నీ కిరణాలతో పూజింపబడినప్పుడే పవిత్రమవుతుంది.
త్వం విష్ణుస్త్వం శశాంకస్త్వమసురమథనః శణ్ముఖస్త్వం ధనేశస్త్వం కాలస్త్వం చ ధాతా క్షితిధరమలయాపాశ్రయస్త్వం హుతాశః 5.1.32.
నీవే విష్ణువు, నీవే చంద్రుడు, నీవే అసుర సంహారకుడు, నీవే షణ్ముఖుడు, నీవే ధనాధిపతి, నీవే కాలుడు, నీవే సృష్టికర్త, పర్వతాలూ మలయ పర్వతానికి ఆశ్రయమైనవాడు, నీవే అగ్ని.
త్వమనింద్య గోపతే త్రిపురమథన మన్మథదాహకరస్త్వమసురభీమదర్పహా పాహి మామ్
నీవు నిందలకందని వాడు, గోపాలుడు, త్రిపుర సంహారకుడు, మన్మథుడిని దహించినవాడు, భయంకరమైన రాక్షసుల గర్వాన్ని నశింపజేసినవాడు — నన్ను రక్షించు.
ఆదిత్య భాస్కర దివాకర సప్తసప్తే మార్తండ సూర్య హరిదశ్వపతే చ భానో
ఓ ఆదిత్యా, భాస్కరా, దివాకరా, సప్తసప్తి, మార్తాండ, సూర్య, పచ్చని గుర్రాల అధిపతి, భాను,
ప్రాగ్దిగ్వధూతిలకభాసురకర్ణపూర మందాకినీదయితనాథ జగత్ప్రదీప
ప్రాచ్య దిక్కు వధువు చెవికి మెరిసే అలంకారమువై, మందాకినీ నదికి ప్రియుడవై, జగతికి దీపమువై,
బ్రహ్మైవ సత్య శుభమంగల లోకనాథ వ్యోమాంగణేశ మునిసంస్తుత విశ్వమూర్తే
నీవే పరబ్రహ్మ, నీవే సత్యం, మంగళం, లోకాల అధిపతి, ఆకాశానికి అధిపతి, మునులు స్తుతించే వాడు, విశ్వరూపుడవు.
కృత్వాంజలిం శిరసి పంకజకుడ్మలాభం యత్సంస్తుతస్త్వమిహ దేవ మయాద్య భక్త్యా
పద్మపు మొగ్గలా చేతులు తలపై జోడించి, ఈ రోజు నిన్ను భక్తితో స్తుతించాను, ఓ దేవా.
నమః సవిత్రే జగదేకచక్షుషే జగత్ప్రసూతిస్థితినాశహే తవే
సవిత్రికి నమస్కారం, జగత్తుకు ఒక్క కంటివాడవు, సృష్టి, స్థితి, లయకారణుడవు నీవే.
వరం దాస్యామి యత్నేన యత్తే మనసి వర్తతే
నీ మనసులో ఉన్నది ఏదైనా, నేను శ్రద్ధగా నీకు వరంగా ఇస్తాను.
మద్దర్శనం హి విఫలం న కదాచిత్ప్రజాయతే
నన్ను దర్శించడమే ఎప్పుడూ వృథా కాదు.
అర్జున ఉవాచ ఏష ఏవ వరో మహ్యం వరాణాముత్తమోత్తమః
అర్జునుడు పలికాడు: ఇదే నాకు వరాలన్నిటిలో శ్రేష్ఠమైన వరం.
యే చ త్వాం మానవా భక్త్యా స్తో ష్యంతి ప్రణతాః సదా 5.1.32.
ఎవరైతే నిన్ను భక్తితో ఎప్పుడూ నమస్కరించి స్తుతిస్తారో—
మనసశ్చేప్సితం సర్వ దాతవ్యం హి వరో మమ ఆదిత్యో ఽస్మై వరం దత్త్వా హ్యువాచ వచనం శుభమ్
వారికి మనసులో కోరినది అన్నీ ఇవ్వాలి—ఇదే నా వరం. ఆది సూర్యుడు ఈ వరాన్ని ఇచ్చి, మంగళమైన మాటలు పలికాడు.
యస్త్వత్కృతేన స్తోత్రేణ మాం స్తోష్యతి నరోత్తమః
నీ చేత రచించిన స్తోత్రంతో ఎవడు నన్ను స్తుతిస్తాడో, ఓ మానవులలో శ్రేష్ఠుడా—
సనత్కుమార ఉవాచ నారాయణోఽపి సంస్థాప్య శంఖం దధ్మౌ ప్రయత్నతః
సనత్కుమారుడు చెప్పాడు: నారాయణుడు కూడా శంఖాన్ని పెట్టి, శ్రద్ధగా ఊదాడు.
దివాకరం దివానాథం తపనం తపతాం వరమ్
పగలు వెలుగునిచ్చేవాడు, దేవతల అధిపతి, తేజోమయుడు, దహించేవారిలో శ్రేష్ఠుడు—
వరేణ్యం వరదం విష్ణుమనఘం వాసవానుజమ్
వైభవవంతుడు, వరాలిచ్చేవాడు, విష్ణువు, పాపరహితుడు, ఇంద్రుని తమ్ముడు—
మయూఖమాలినం విశ్వం మార్తండం చండరోచిషమ్
కిరణాలతో అలంకరించబడినవాడు, జగత్తు, మార్థాండుడు, ప్రఖరమైన తేజస్సుతో ఉన్నవాడు—
దేవదేవమహిర్బుధ్న్యం ధామ్నాం నిధిమనుత్తమమ్
దేవతల దేవుడు, ఆహిర్బుధ్నుడు, తేజస్సుకు అధికమైన ధనము—
జగత్ప్రబోధజనకం జగద్బీజం జగత్ప్రభుమ్
లోకాన్ని మేల్కొల్పేవాడు, జగత్తుకు మూలమైనవాడు, జగదాధిపతి—
ఇనం ప్రభావిణం పుణ్యం పతంగం పవగేశ్వరమ్
బలవంతుడు, పవిత్రుడు, ప్రకాశవంతుడు, గాలిలో ప్రయాణించే వారికి అధిపతి—
గృహం గృహకరం హంసం హరిదశ్వం హుతాశనమ్
గృహం, గృహాలను కలిగించేవాడు, హంస, పచ్చగడ్డి గుర్రాలతో ఉన్నవాడు, హవిస్సును గ్రహించేవాడు—
భవసంభావిత భావం భూతభవ్యభవాత్మకమ్
సంపూర్ణమైన భూతంతో ఉన్నవాడు, గత, భవిష్యత్, వర్తమానకాలాల సారంగా ఉన్నవాడు—
త్రైలోక్యతిలకం తీర్థం తరణిం సర్వతోముఖమ్ 5.1.33.
మూడు లోకాల అలంకారం, పవిత్రతకు నిలయం, అన్ని దిక్కులనూ చూస్తున్న సూర్యుడు—