తత్సర్వం బ్రూహి మే తాత దీపోత్పత్తిం చ శోభనామ్
ఈ సంగతులన్నీ, అలాగే దీపం ఎలా పుట్టిందో కూడా నాకు చెప్పు తాత.
అభిప్రయాచితుం యాతస్తయాపి సోఽభియాచితః
ఆయన వరం అడగడానికి వెళ్లగా, ఆమె కూడా అతనిని వేడుకుంది.
తస్మాద్యాచే భృశం శంభో ప్రసీద దివ్య లోచన
అందుకే, ఓ శంభూ! దివ్యమైన కళ్లవాడా! నేను నిన్ను మనస్ఫూర్తిగా వేడుకుంటున్నాను, దయచేయు.
భవేన వర్ణితా సా వై అతీవ శోభనా మమ
భవుడు చెప్పినది నాకు ఎంతో మంగళకరంగా ఉంది.
సితాబ్జసంస్థితో భృంగో యథా శోభయతే చ తమ్
వెన్నెల తామరపై కూర్చున్న తేనెటీగ ఆ పువ్వు అందాన్ని ఎలా పెంచుతుందో,
విరూపరూపకర్తాసి న శృణోషి వచో యదా
నీవు ఎన్నో రూపాలు సృష్టించేవాడివైనా, చెప్పిన మాటలు వినవు.
భవస్తయేతి చోక్తస్తు తస్యా వై పాణిమగ్రహీత్
ఆమె, "నీవు భవుడు" అని చెప్పగానే, అతడు ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు.
రతిం దత్తవతీ సా తు జహాస నామ కీర్తయన్
ఆమె అతనికి ఆనందాన్ని ఇచ్చి, నవ్వుతూ అతని పేరును పలికింది.
ఉవాచ రోషసంయుక్తా సంస్మృత్య దేవభాషితమ్
దేవతలు చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకొని, కోపంతో ఆమె ఇలా అన్నది.
సువర్ణరూపరూపా చ యదా పునర్భవామి చ 5.1.30.
నేను మళ్లీ బంగారు వర్ణంతో కనిపించే రోజు,
ఇతీదమేవ జల్పంతీ జగామ వింధ్యపర్వతమ్
ఇలా చెప్పి, ఆ మాటలతోనే ఆమె వింధ్య పర్వతానికి వెళ్లింది.
స్మరంస్తదేవ చేష్టితం తదేవ పూర్వభాషితమ్
ఆ చర్యల్నీ, అప్పటి మాటల్నీ గుర్తు చేసుకుంటూ,
యతో మయా హిమాద్రిజా సమస్తలోకసున్దరీ
హిమాలయ కుమార్తె, అన్ని లోకాల అందాలకన్నా నీవు అందమైనదిగా మారావు నా వల్లే.
ఇతీదమేవ సోఽవదద్గతస్త్వద్దర్శనం తతః
అతడు కూడా ఈ మాటలే చెప్పి, నీ దృష్టికి దూరమయ్యాడు.
తతో జగద్ధి సంకులం మహాభయేన సంయుతమ్
అప్పుడంతా లోకం గందరగోళంగా, గొప్ప భయంతో నిండిపోయింది.
విహాయ మందిరాణి తే పరం విషాదమాగతాః
తమ ఇళ్లను వదిలేసి, వారు తీవ్ర నిరాశలో పడ్డారు.
నష్టాలోకం జగత్సర్వం కాంతారమభవత్తదా
అంతా లోకం వెలుతురును కోల్పోయి, అడవిలా మారింది.
త్రీణి నేత్రాణి రుద్రస్య యతః సూర్యేందువ హ్నయః
రుద్రుని మూడు కళ్ళు అంటే, సూర్యుడు, చంద్రుడు, అగ్ని.
తతస్తమసి దుస్తారే సంభూతే లోమహర్షణే
అప్పుడు భయంకరమైన, దాటి పోలేని చీకటి వ్యాపించింది.
ఏషా బుద్ధిస్తతస్తేషాముత్పన్నా కార్యసిద్ధయే 5.1.30.
తమ కార్యం సాధించేందుకు, వారందరిలో ఈ ఆలోచన పుట్టింది.
న హ్యాలోకో వినా తేన శశిసూర్యాగ్నిచ క్షుషా
అతడిలేకుండా, చంద్రుడు, సూర్యుడు, అగ్నికి వెలుగు ఉండదు.
హే దేవ హే మునే సిద్ధే హే ఋషే హే నిశాచర
ఓ దేవా! ఓ మునీ! ఓ సిద్ధా! ఓ ఋషే! ఓ రాత్రి సంచారి!
గతోఽసి కాం దిశం తాత కో వా లబ్ధస్త్వయా విభో
నీవు ఏ దిశకు వెళ్లావు తాతా? నీవు ఎవరిని కలిశావు ప్రభూ?
పాథేయమస్తి కించిత్తే దిశి కిం వాథ కుత్రచిత్
నీ దగ్గర ఏదైనా తినేందుకు ఉందా? లేదా ఏ దిశలో అయినా నీకు ఏదైనా లభించిందా?
క్వచిద్వాసి కథం తోయమథవా చిత్తనిర్వృతిః
నీవు ఎక్కడైనా నివసిస్తున్నావా? నీకు నీళ్లు ఎలా దొరుకుతున్నాయి? లేక మనసుకు శాంతి ఎలా లభిస్తోంది?
ఏవం ప్రకారం కరుణం సమాభాష్య పరస్పరమ్
ఇలా ఒకరికి ఒకరు దయతో మాట్లాడుతూ,
భూమేర్వివరమాశ్రిత్య ప్రాణినో యే వసంత్యపి
భూమిలోని రంధ్రాల్లో నివసించే ప్రాణులు,
న తేషాం విద్యతే సూర్యో నేన్దుర్నాన్యే మహాగ్రహాః
వారికి సూర్యుడు లేదు, చంద్రుడు లేదు, ఇతర గ్రహాలు కూడా లేవు.
కేనాలోకేన పశ్యంతి సమాని విషమాణి చ
వారు ఎలాంటి వెలుతురుతో సమానమైనదీ, అసమానమైనదీ చూస్తారు?
విచరన్తః సమం కో వా మనో రథశతప్రదః 5.1.30.
ఎవరూ సమంగా సంచరిస్తూ, మనసు కోరిన వందలాది కోరికలను తీరుస్తారు?