కర్మణా మనసా వాచా మహానద్యాం ప్రయాంతి తే
వారు చేతకార్యంతో, మనసుతో, మాటతో—ఎలా చేసినా—ఆ మహానదిని చేరతారు.
అసిపత్రే ప్రయాత్యేవ తథా పర్వవిలంఘకః
అన్యాయంగా కొండలు దాటి వెళ్ళేవాడు ఖడ్గపత్రవనం అనే నరకానికి తప్పక పోతాడు.
తే యాంతి నరకే ఘోరే కృష్ణసూత్రేఽతిదారుణే 5.1.29.
వారు భయంకరమైన, క్రూరమైన కృష్ణసూత్ర నరకానికి వెళ్ళిపోతారు.
వృషలీమిథునో యశ్చ పతతస్తావుభావపి
వృషళీతో సంయోగం కలిగినవాడు, ఆ ఇద్దరూ నరకంలో పడతారు.
తే పచ్యంతే కుభోజ్యే చ మిత్ర ద్వేషీ విశేషతః
వారు చెడిపోయిన ఆహారంలో ఉడికిస్తారు, ముఖ్యంగా మిత్రునిపై ద్వేషమున్నవాడు.
పుత్రైరధ్యాపితా యే తై తే పతంతి శ్వభోజనే
తమ కుమారుల చేత విద్య నేర్చుకున్నవారు, వారు కుక్కల ఆహారంగా పడతారు.
తత్ర దుష్కృతకర్మాణః పచ్యంతే యాతనాగతాః
అక్కడ పాపకార్యాలు చేసినవారు, శిక్ష అనుభవించేందుకు వచ్చినవారు ఉడికించబడతారు.
పాపం కృత్వా తు బహులం ప్రాయశ్చిత్తపరాఙ్ముఖాః
ఎక్కువ పాపాలు చేసి, ప్రాయశ్చిత్తాన్ని దూరంగా ఉంచినవారు—
ప్రాయశ్చిత్తం తు తస్యైకం శివసంస్మరణం పరమ్
అటువంటి వానికి ఉత్తమమైన ప్రాయశ్చిత్తం శివుని స్మరణే.
న యాతి నరకం శుద్ధః సంక్షీణాఖిలపాతకః తస్యాం దీపః ప్రదాతవ్యో దేవదేవస్య చాగ్రతః
పాపాలు పూర్తిగా తొలగిపోయి పవిత్రుడైనవాడు నరకానికి పోడు; అతనికి దేవదేవుని ముందు దీపం వెలిగించాలి.
తత్సర్వం బ్రూహి మే తాత దీపోత్పత్తిం చ శోభనామ్
ఈ సంగతులన్నీ, అలాగే దీపం ఎలా పుట్టిందో కూడా నాకు చెప్పు తాత.
అభిప్రయాచితుం యాతస్తయాపి సోఽభియాచితః
ఆయన వరం అడగడానికి వెళ్లగా, ఆమె కూడా అతనిని వేడుకుంది.
తస్మాద్యాచే భృశం శంభో ప్రసీద దివ్య లోచన
అందుకే, ఓ శంభూ! దివ్యమైన కళ్లవాడా! నేను నిన్ను మనస్ఫూర్తిగా వేడుకుంటున్నాను, దయచేయు.
భవేన వర్ణితా సా వై అతీవ శోభనా మమ
భవుడు చెప్పినది నాకు ఎంతో మంగళకరంగా ఉంది.
సితాబ్జసంస్థితో భృంగో యథా శోభయతే చ తమ్
వెన్నెల తామరపై కూర్చున్న తేనెటీగ ఆ పువ్వు అందాన్ని ఎలా పెంచుతుందో,
విరూపరూపకర్తాసి న శృణోషి వచో యదా
నీవు ఎన్నో రూపాలు సృష్టించేవాడివైనా, చెప్పిన మాటలు వినవు.
భవస్తయేతి చోక్తస్తు తస్యా వై పాణిమగ్రహీత్
ఆమె, "నీవు భవుడు" అని చెప్పగానే, అతడు ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు.
రతిం దత్తవతీ సా తు జహాస నామ కీర్తయన్
ఆమె అతనికి ఆనందాన్ని ఇచ్చి, నవ్వుతూ అతని పేరును పలికింది.
ఉవాచ రోషసంయుక్తా సంస్మృత్య దేవభాషితమ్
దేవతలు చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకొని, కోపంతో ఆమె ఇలా అన్నది.
సువర్ణరూపరూపా చ యదా పునర్భవామి చ 5.1.30.
నేను మళ్లీ బంగారు వర్ణంతో కనిపించే రోజు,
ఇతీదమేవ జల్పంతీ జగామ వింధ్యపర్వతమ్
ఇలా చెప్పి, ఆ మాటలతోనే ఆమె వింధ్య పర్వతానికి వెళ్లింది.
స్మరంస్తదేవ చేష్టితం తదేవ పూర్వభాషితమ్
ఆ చర్యల్నీ, అప్పటి మాటల్నీ గుర్తు చేసుకుంటూ,
యతో మయా హిమాద్రిజా సమస్తలోకసున్దరీ
హిమాలయ కుమార్తె, అన్ని లోకాల అందాలకన్నా నీవు అందమైనదిగా మారావు నా వల్లే.
ఇతీదమేవ సోఽవదద్గతస్త్వద్దర్శనం తతః
అతడు కూడా ఈ మాటలే చెప్పి, నీ దృష్టికి దూరమయ్యాడు.
తతో జగద్ధి సంకులం మహాభయేన సంయుతమ్
అప్పుడంతా లోకం గందరగోళంగా, గొప్ప భయంతో నిండిపోయింది.
విహాయ మందిరాణి తే పరం విషాదమాగతాః
తమ ఇళ్లను వదిలేసి, వారు తీవ్ర నిరాశలో పడ్డారు.
నష్టాలోకం జగత్సర్వం కాంతారమభవత్తదా
అంతా లోకం వెలుతురును కోల్పోయి, అడవిలా మారింది.
త్రీణి నేత్రాణి రుద్రస్య యతః సూర్యేందువ హ్నయః
రుద్రుని మూడు కళ్ళు అంటే, సూర్యుడు, చంద్రుడు, అగ్ని.
తతస్తమసి దుస్తారే సంభూతే లోమహర్షణే
అప్పుడు భయంకరమైన, దాటి పోలేని చీకటి వ్యాపించింది.
ఏషా బుద్ధిస్తతస్తేషాముత్పన్నా కార్యసిద్ధయే 5.1.30.
తమ కార్యం సాధించేందుకు, వారందరిలో ఈ ఆలోచన పుట్టింది.