నాపి శేతే న వా స్నాతి హే రాజన్నితి జల్పతి
అతడు నిద్రపోవడం లేదు, స్నానం చేయడం లేదు, రాజా! అని అంటున్నాడు.
రంభా చ మేనకా చైవ ప్రమ్లోచా పుంజికస్థలీ
రంభ, మేనక, ప్రమ్లోచ, పుంజికస్థలీ,
సూర్యదత్తా విశాలాక్షీ చంద్రా చన్ద్రప్రభా తథా
సూర్యదత్త, విశాలాక్షి, చంద్ర, చంద్రప్రభ కూడా,
కిం రోదిషి వరారోహే మర్త్యహేతోః సులోచనే
అందమైనవాడా, సుందరమైన కళ్లతో, ఒక మానవుని కోసం ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?
సౌఖ్యం షణ్ఢో న జానాతి సంగాత్స్త్రీపుంసయోర్హి యత్
పురుషుడు, స్త్రీ కలిసిన ఆనందం ఏమిటో, శండుడు ఎప్పుడూ తెలుసుకోడు.
శ్రుత్వా చేతి వచస్తస్యాస్తాః సంమంత్ర్య సమాహితాః
ఆ మాటలు విని, వారు పరస్పరం చర్చించి, మనసు పెట్టారు.
నృపం చ దదృశుస్తత్ర వృక్షచ్ఛాయానిషేవితమ్
అక్కడ వారు ఒక చెట్టు నీడలో కూర్చున్న రాజును చూశారు.
దృష్ట్వా తథావిధాః సర్వాః కామార్తా సురయోషితః 5.1.8.
అందరు ఆ స్వర్గస్త్రీలను, కోరికతో బాధపడుతూ చూశాడు.
ఐలః పురూరవా నామ విఖ్యాతో జగతీపతిః
ఐలుడైన పురూరవుడు, భూమిపై ప్రసిద్ధుడైన రాజు.
ఏవం బ్రువన్త్యాం వై తస్యాముర్వశ్యామప్సరోగణః
ఉర్వశి ఇలా మాట్లాడుతుండగా, అప్సరసల సమూహం
ఏతస్మిన్నన్తరే ప్రాయాద్భగవాంస్తత్ర నారదః
అంతలోనే, మహర్షి నారదుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
సంప్రేక్ష్య చ తతః ప్రాహ కి యూయమిహ నిస్వనాః
వారిని చూసి, "మీరు ఇక్కడ ఎందుకు ఇంత శబ్దం చేస్తున్నారు?" అని అడిగాడు.
వరం చ వ్రియతాం శీఘ్రం వియోగో న భవి ష్యతి
మీరు త్వరగా ఒక వరం కోరుకోండి; విడిపోవడం జరగదు.
అస్మిన్హి దుర్భగా తీర్థే స్నాత్వా స్త్రీ పురుషోఽపి వా
ఈ దురదృష్టమైన తీర్థంలో స్నానం చేసినవారికి, ఆడవారు గానీ మగవారు గానీ,
ఆత్మానం తోలయేద్యస్తు తిలైర్వా లవణేన వా
తన బరువును నువ్వులు లేదా ఉప్పుతో కొలిచినవాడు,
గుడేన మధునా వాపి దేవీముద్దిస్య పార్వతీమ్
లేదా బెల్లం లేదా తేనెతో, పార్వతీదేవికి అర్పణగా చేసినవాడు,
ద్రవ్యవృద్ధిః శర్కరయా గుడేనాంగేషు పూర్ణతా
చక్కెరతో దానం పెరుగుతుంది, బెల్లంతో శరీర భాగాలు సంపూర్ణతను పొందుతాయి.
ద్వాదశైవ తు యుగ్మాని దేవ్యా దేవస్య భోజయేత్ 5.1.8.
పదకొండు జంటలు దేవికి, దేవునికి భోజనంగా సమర్పించాలి.
వేత్రజాం కంచుకీం చైవ వస్త్రే కౌసుంభకే తథా
వేత్రపు బెల్టు, కంచుకం, అలాగే పట్టు వస్త్రాలు ఇవ్వాలి.
ఆషాఢే శ్రావణే వాపి మాసి భాద్రపదే తథా
ఆషాఢం, శ్రావణం లేదా భాద్రపదం నెలల్లో,
ఉత్తమా జాయతే నారీ యథా దేవీ ఉమా తథా
అప్పుడా స్త్రీ, ఉమాదేవిలా ఉత్తమమైనవారిగా జన్మిస్తుంది.
ధార్యౌ నార్యా హి తౌ దేవౌ స్వయం తులావరోహణే
ఆ తులాబారంలో ఆ స్త్రీ, ఆ ఇద్దరు దేవతలను ధరించాలి.
తత్ర దత్తం హుతం జప్తం సర్వం కోటిగుణం భవేత్
అక్కడ ఇచ్చినదీ, హోమం చేసినదీ, జపించినదీ అన్నీ కోటి రెట్లు ఫలిస్తుంది.
గన్ధర్వాప్సరసాం లోకే మృతా యాతి న సంశయః
ఆమె మరణించిన తరువాత గంధర్వులు, అప్సరసల లోకాన్ని చేరుతుంది — ఇందులో సందేహం లేదు.
దృష్ట్వా తే పరమాం సిద్ధిం ప్రాప్నుతో దంపతీ తదా సంపూజ్య గంధపుష్పైశ్చ రుద్రలోకమవాప్నుయాత్
ఆ పరమ సిద్ధిని చూసిన తరువాత, ఆ dampatulu సువాసన పుష్పాలతో పూజించి, రుద్ర లోకాన్ని పొందుతారు.
యథా దేవ్యాః స్వరూపేణ వియోగో నైవ దృశ్యతే
దేవికి నిజమైన స్వరూపంలో ఎప్పుడూ విడిపోవడం కనిపించదు.
ఏవం కృత్వాథ తాం విప్ర సర్వాశ్చ త్రిదివం గతాః
అలా చేసిన తరువాత, బ్రాహ్మణా, ఆ స్త్రీలు అందరూ స్వర్గానికి వెళ్లారు.
దక్షిణే పృష్ఠదేవ్యా వై మాహిషం కుణ్డముచ్యతే 5.1.8.
దక్షిణ వైపున, దేవి వెనుక భాగంలో, మాహేష కుండం అని పిలుస్తారు.
తత్ర తీర్థే నరః స్నాత్వా మాతౄః సంపూజ్య యత్నతః
ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి, తల్లులను శ్రద్ధగా పూజించినవాడు,
రుద్రస్యైవ కథం క్షేత్రే మహిషో దానవో హతః
రుద్రుని క్షేత్రంలో మాహేష అనే దానవుడు ఎలా సంహరించబడ్డాడు?