మహతా తనుసాధ్యేన బహుకాలార్జితేన వః
బహుకాలం శ్రమించి, శరీరాన్ని నియంత్రించి, గొప్ప ప్రయత్నంతో నీవు దాన్ని సాధించావు.
ఊచురున్నామ్య వక్త్రాణి స్థితా జానుభిరీశ్వరమ్
వారు ముఖాలు వంచి, మోకాళ్లపై నిలబడి, ప్రభువుతో మాట్లాడారు.
తదస్మాకం ప్రవృత్తానాం మానుషాణాం వరప్రద
వరం దాతవైన ప్రభూ, మేము మానవులు ప్రారంభించిన ఈ కార్యానికి,
రక్షాం కురుష్వ దేవేశ భక్తానామభయంకర
దేవతలాధిపతివైన ప్రభూ, భక్తులకు అభయం ఇచ్చేవాడవు, మాకు రక్షణ కల్పించు.
సుదుర్లభాన్యపి పునర్దాస్యామి వో వరాన్బహూన్ ।। 5.1.6.
చాలా అరుదైన వరాలైనా, మళ్లీ మిమ్మల్ని అనేక వరాలు ప్రసాదిస్తాను.
ఏవముక్తే భగవతా బ్రహ్మా వచనమబ్రవీత్
ఈ విధంగా భగవంతుడు పలికిన తరువాత, బ్రహ్మ ఆ మాటలు అన్నాడు.
ప్రాప్తా వయం చ భగవన్సుపర్యాప్తో మహావరః
భగవంతుడా, మేము గొప్ప వరాన్ని పొందాము, అది మాకు పూర్తిగా సరిపోతుంది.
శివ ఉవాచ లోకేఽస్మిన్మమ యే భక్తా మయా వినిహతాశ్చ యే
శివుడు పలికాడు: ఈ లోకంలో నాకి భక్తులైనవారు, నా చేతిలో సంహరించబడినవారు,
సార్ధం తత్ర జటాజూటైః శిరోభిః శూలపాణయః
వారు జటాజూటాలతో, తలలతో, చేతుల్లో శూలాలు పట్టుకొని కలసి ఉంటారు.
యేషాం వినిగ్రహార్థాయ యుష్మత్సంబోధనాయ చ
వారిని నియంత్రించడానికీ, మిమ్మల్ని సంబోధించడానికీ,
కృతో మేఽనుగ్రహస్తేషాం భక్తానాం భక్తిమిచ్ఛతామ్
భక్తిని కోరుకునే నా భక్తులకు నేను అనుగ్రహం కలిగించాను.
మహాకాలవనే దేవా ఆగతస్య మమానఘాః
మహాకాలవనంలో, పాపరహితులారా, దేవతలు నన్ను దర్శించేందుకు వచ్చారు.
నామద్వయయుతం గుహ్యం లోకే ఖ్యాతం భవిష్యతి
రెండు పదాలతో కూడిన ఒక రహస్య నామం లోకంలో ప్రసిద్ధి చెందుతుంది.
కపాలవ్రతచర్యా చ మయా హ్యేషా ప్రకీర్తితా
ఈ కపాలవ్రతాచరణను నేను ప్రకటించాను.
కపాలపాణిః సంతుష్టో భిక్షా వ్రతసమన్వితః 5.1.6.
కపాలపాణి భిక్షావ్రతాన్ని ఆచరిస్తూ సంతృప్తిగా ఉంటాడు.
నందితః సర్వభూతేషు ప్రియాప్రియసమః సదా
అతడు అన్ని జీవులలో గౌరవింపబడుతూ, స్నేహితుడు శత్రువు అనే తేడా లేకుండా సమంగా ఉంటాడు.
జితేంద్రియోఽసర్వసంగో మృద్భస్మోదకసంగ్రహీ
ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, ఎలాంటి ఆసక్తి లేకుండా, మట్టి, బస్మం, నీటిని సేకరిస్తూ ఉంటాడు.
పుణ్యతీర్థాశ్రమోపేతః స్వరే దేవే సమాహితః
పవిత్ర తీర్థాశ్రమాలలో నివసిస్తూ, దేవునిపై మనస్సు కేంద్రీకరించి ఉంటాడు.
కపాలవ్రతమాస్థాయ పురా చీర్ణం మయా స్వయమ్
కపాలవ్రతాన్ని స్వీకరించి, నేను పూర్వంలో స్వయంగా ఆచరించాను.
కపాలవ్రతమేతద్ధి దుర్ధరం పరమాద్భుతమ్
ఈ కపాలవ్రతం పాటించడానికి చాలా కష్టం, అత్యంత ఆశ్చర్యకరం.
మహావ్రతం ద్విషన్మోహాత్పాపేనైవ స్థితో నరః
ద్వేషం, మోహం వల్ల, మానవుడు మహావ్రతాన్ని వదిలిపెట్టి పాపంలోనే ఉంటాడు.
మహాపాశుపతం తస్మాన్న హన్యాన్న చ దూషయేత్
అందువల్ల, మహాపాశుపతుని హాని చేయకూడదు, అపహాస్యం చేయకూడదు.
ఏవం మహావ్రతం యస్తు భోజయేచ్ఛ్రద్ధయాన్వితః
ఈ మహావ్రతాన్ని ఆచరించేవారిని విశ్వాసంతో భోజనం పెట్టేవాడు,
కపాలపూరణీం భిక్షాం యతీనాం యః ప్రయచ్ఛతి
యోగులకు కపాలాన్ని నింపి భిక్షను ఇచ్చేవాడు,
కపాలే భోజనం శ్రేష్ఠం మార్గోఽయం బ్రహ్మసంభవః 5.1.6.
కపాలలో భోజనం ఉత్తమమైనది; ఈ మార్గం బ్రహ్మనుంచి ఉద్భవించింది.
ఇత్యాదిదుష్టదోషశ్చ తస్య సంభాషణాదపి 5.1.6.
ఇలా, అతనితో మాట్లాడినప్పటికీ చెడు దోషాలు కలుగుతాయి.
దృష్ట్వా చ శిష్టమథ ౩ మహావ్రతధరో నరః
మిగిలినదాన్ని చూసిన తరువాత, మహావ్రతాన్ని ఆచరించే మనిషి—
ఏతత్కృతయుగే సర్వం ప్రత్యక్షం దృశ్యతే వనే 5.1.6.
ఈ కృతయుగంలో, ఇవన్నీ అడవిలో ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తాయి.
పఠతి య ఇహ లోకే తస్య సంస్థానమేతత్ప్రథితగుణగణౌఘైరర్చితం దోషహం తత్
ఈ లోకంలో ఎవరు ఈ శ్లోకాన్ని పఠిస్తారో, వారి కోసం ఈ స్థలం — ప్రసిద్ధమైన మంచి లక్షణాలతో పూజించబడే, దోషాలను తొలగించే — వారికి చెందుతుంది.
రుద్రలోకమభీప్సద్భిర్వస్తవ్యం క్షేత్రవాసిభిః
రుద్రలోకాన్ని కోరేవారు పవిత్ర స్థలాల్లో నివసించాలి.