వరదాయ వరాహాయ సుకూర్మాయ నమోనమః
వరములు ప్రసాదించేవారికి, వరాహరూపుడికి, మంగళకరమైన కూర్మరూపుడికి పునఃపునః నమస్కారం.
త్రినేత్ర త్రాణమస్మాకం త్రిపురఘ్న విధీయతామ్
మూడు కన్నులవాడా, త్రిపురాసురుని సంహారకుడా, మాకు రక్షణ కలిగించు.
శరీరాణి విలోక్యేశః కృశాన్యథ దివౌకసామ్
ఈశ్వరుడు దేవతల క్షీణమైన శరీరాలను చూశాడు.
దివ్యప్రతాపధారేణ త్రివేధేనాంతరాత్మనా
దివ్యమైన తేజస్సుతో, త్రయీ వేదంతో, అంతరాత్మతో కూడి,
ఆరాధనం సమీక్ష్యాహ బ్రహ్మాదీనాం సురేశ్వరః
బ్రహ్మాది దేవతలు చేసిన ఆరాధనను గమనించి, దేవతాధిపతి మాట్లాడాడు.
దివ్యేనానేన విధినా భృశమారాధితో హ్యహమ్ 5.1.6.
ఈ దివ్యమైన విధానంతో నేను ఎంతోగా ఆరాధించబడ్డాను.
వ్రతస్థా మాం హి పశ్యంతి మానుషా దేవతా అపి
వ్రతాన్ని పాటించే మనుష్యులు గానీ, దేవతలు గానీ నన్ను దర్శించగలరు.
ఏకైకశో ద్విత్రిశో వా సమస్తేభ్యః సమేన వః
ఒక్కొక్కరుగా అయినా, ఇద్దరుగా లేదా ముగ్గురుగా అయినా, లేదా అందరినీ సమానంగా అయినా నేను మీకు దర్శనమిస్తాను.
హితాయ భవతాం చాహమాగాముజ్జయినీం ప్రతి
మీ మేలుకోసం నేను ఉజ్జయినీ వైపు వెళ్తున్నాను.
కిమర్థం కంపితా భూమిస్త్రైలోక్యం వ్యాకులీకృతమ్
ఎందుకు భూమి కంపిస్తోంది? మూడు లోకాలు ఎందుకు కలవరపడుతున్నాయి?
దేవతానాం తు రక్షార్థం శ్రూయతామత్ర కారణమ్
దేవతల రక్షణ కోసం ఇక్కడ కారణం వినండి.
అసురో ద్రోహణోనామ బలవాన్యోగమాయికః
ద్రోహణ అనే ఒక అసురుడు ఉన్నాడు. అతడు బలవంతుడు, మాయాశక్తి కలవాడు.
తస్య దైత్యస్య బలినో దైత్యాః పరపురంజయాః
ఆ బలవంతుడైన దైత్యునికి శత్రు పట్టణాలను జయించిన దైత్యులు అనుచరులుగా ఉండేవారు.
సేంద్రాన్నిహంతుమిచ్ఛంతో మాయా ప్రచ్ఛన్నచారకాః సముద్యయుః సురాన్హంతుముద్యతా ఉద్యతాయుధాః
ఇంద్రుని మరియు దేవతలను సంహరించాలనే కోరికతో, మాయలో నిపుణులై, రహస్యంగా సంచరిస్తూ, ఆయుధాలతో సిద్ధంగా యుద్ధానికి బయలుదేరారు.
తేషాం కపాలపాతేన భూమినిష్కంపనేన చ 5.1.6.
వారికి కపాలాలు పడిపోవడం వల్ల, భూమి కంపించడంవల్ల,
లోకస్థితివినాశాథ తేషామాసీత్సముద్యమః
ప్రపంచ స్థితిని నాశనం చేయాలనే సంకల్పం వారిలో పుట్టింది.
దేవానుగ్రహకర్తా త్వం గుణస్మృతినిషేవితః
దేవతలకు అనుగ్రహం చేసేవాడవు నీవు, సద్గుణాలను స్మరించడంవల్ల పూజింపబడేవాడవు.
దివ్యదృష్టిభిరత్యర్థం యశోఽర్థం భీమ నందితాః
దివ్యదృష్టితో, నీ కీర్తి, శక్తులకు భయంకరుడవైన నీవు అత్యంతంగా ప్రశంసించబడుతున్నావు.
ధ్యానసాధననిష్పన్నం యదన్యేషాం న విద్యతే
ధ్యానం ద్వారా సాధించేది, ఇతరులలో కనబడదు.
మనోవాక్కాయభావేన దుష్కరం దుశ్చరం తపః
మనస్సు, మాట, శరీరంతో చేయడం కష్టమైన తపస్సు నీవు ఆచరించావు.
మహతా తనుసాధ్యేన బహుకాలార్జితేన వః
బహుకాలం శ్రమించి, శరీరాన్ని నియంత్రించి, గొప్ప ప్రయత్నంతో నీవు దాన్ని సాధించావు.
ఊచురున్నామ్య వక్త్రాణి స్థితా జానుభిరీశ్వరమ్
వారు ముఖాలు వంచి, మోకాళ్లపై నిలబడి, ప్రభువుతో మాట్లాడారు.
తదస్మాకం ప్రవృత్తానాం మానుషాణాం వరప్రద
వరం దాతవైన ప్రభూ, మేము మానవులు ప్రారంభించిన ఈ కార్యానికి,
రక్షాం కురుష్వ దేవేశ భక్తానామభయంకర
దేవతలాధిపతివైన ప్రభూ, భక్తులకు అభయం ఇచ్చేవాడవు, మాకు రక్షణ కల్పించు.
సుదుర్లభాన్యపి పునర్దాస్యామి వో వరాన్బహూన్ ।। 5.1.6.
చాలా అరుదైన వరాలైనా, మళ్లీ మిమ్మల్ని అనేక వరాలు ప్రసాదిస్తాను.
ఏవముక్తే భగవతా బ్రహ్మా వచనమబ్రవీత్
ఈ విధంగా భగవంతుడు పలికిన తరువాత, బ్రహ్మ ఆ మాటలు అన్నాడు.
ప్రాప్తా వయం చ భగవన్సుపర్యాప్తో మహావరః
భగవంతుడా, మేము గొప్ప వరాన్ని పొందాము, అది మాకు పూర్తిగా సరిపోతుంది.
శివ ఉవాచ లోకేఽస్మిన్మమ యే భక్తా మయా వినిహతాశ్చ యే
శివుడు పలికాడు: ఈ లోకంలో నాకి భక్తులైనవారు, నా చేతిలో సంహరించబడినవారు,
సార్ధం తత్ర జటాజూటైః శిరోభిః శూలపాణయః
వారు జటాజూటాలతో, తలలతో, చేతుల్లో శూలాలు పట్టుకొని కలసి ఉంటారు.
యేషాం వినిగ్రహార్థాయ యుష్మత్సంబోధనాయ చ
వారిని నియంత్రించడానికీ, మిమ్మల్ని సంబోధించడానికీ,