నరనారాయణౌ చోభౌ యుగే ఖ్యాతౌ భవిష్యతః
నరుడు, నారాయణుడు ఇద్దరూ వచ్చే యుగంలో ప్రసిద్ధులు అవుతారు.
ఏష నారాయణ సఖా నరస్తవ భవిష్యతి
ఈ నరుడు నీకు స్నేహితుడవుతాడు, ఓ నారాయణా.
విజ్ఞానస్య పరీక్షాయై తేజో లోకే భవిష్యతి 5.1.3.
ఈ లోకంలో వివేకాన్ని పరీక్షించేందుకు ఆ తేజస్సు ఉపయోగపడుతుంది.
తేజసా బ్రహ్మణో దీప్తో భుజస్య తవ శోణితాత్
బ్రహ్మశక్తితో ప్రకాశిస్తూ, నీ భుజం నుండి వచ్చిన రక్తంతో అది పుట్టింది.
తత్సంయోగాత్సముత్పన్నః శత్రూనుద్వేజయిష్యతి
ఆ కలయిక వల్ల పుట్టినది శత్రువులను భయపెట్టుతుంది.
శక్రస్య చామరారీణాం తేషామేవ భయంకరః
ఇంద్రుడికీ, దేవతల శత్రువులకూ అది భయాన్ని కలిగిస్తుంది.
హరిరపి స తత్రైవ తుష్టావ హరకేశవౌ
అక్కడే హరి, హరుడు మరియు కేశవుని స్తుతించాడు.
నమస్తే శూలహస్తాయ నమస్తే ఖఙ్గపా ణయే
శూలాన్ని ధరించినవాడా! ఖడ్గాన్ని పట్టినవాడా! నీకు నమస్కారం.
నమోఽస్తు వాచాం పతయే శ్రీధరాయ నమోనమః
వాక్పతియైనవాడా, శ్రీధరుడా! మళ్లీ మళ్లీ నీకు నమస్కారం.
తథైవాంజలిసంబద్ధం గృహీత్వాశు కరద్వయమ్
అప్పుడతడు చేతులు జోడించి, వేగంగా రెండు చేతులను పట్టుకున్నాడు.
య ఏవ పురుషో రౌద్రో బ్రహ్మణః స్వేదసం భవః
బ్రహ్ముని చెమట నుండి పుట్టిన ఆ రౌద్రమూర్తి ఇదే.
నిబోధ తం చ త్వరితమిత్యుక్త్వాంతర్హితో హరః
ఆయన గురించి త్వరగా తెలుసుకో అని చెప్పి, హరుడు అంతర్ధానమయ్యాడు.
వామపాదేన హత్వా చ సముత్తస్థౌ నరో రుషా 5.1.3.
వామపాదంతో కొట్టి, ఆ మనిషి కోపంతో లేచాడు.
విస్ఫారితధనుఃశబ్దైర్నాదితాశేషభూత లమ్
తన బాణాన్ని ఎక్కించి సంభవించిన శబ్దంతో సమస్త భూతాలను నిండిపోయేలా చేశాడు.
ఏవం సమేన వై యుద్ధం దివ్యం జాతం తు భూతలే
అలా భూమిపై సమానంగా, దివ్యమైన యుద్ధం జరిగింది.
యుధ్యతో సమతీతాని స్వేదరక్తజయోర్మునే
మునీశ్వరా! చెమటపుట్టినవాడూ, రక్తపుట్టినవాడూ యుద్ధం చేస్తూ కాలం గడిపారు.
బిభేద బాణవేగేన బ్రహ్మణస్తం నరం పరమ్
బ్రహ్ముడు తన బాణాల వేగంతో ఆ పరమ పురుషుడిని చీల్చాడు.
మన్నరేణోచ్ఛ్రితో బ్రహ్మంస్త్వదీయో వినిపాతితః
నా ధూళితో పైకి లేచిన నీ బ్రహ్మను నేనే పడగొట్టాను.
హరేఽన్యజన్మని నరో మదీయో యది హీయతే
హరి మరొక జన్మలో నా మనిషిని ఓడిస్తే,
కృత్వా తయో రణమపి నివార్య తావువాచ హ
ఆ ఇద్దరి మధ్య యుద్ధం జరిపించి, వారిని ఆపి మాట్లాడాడు.
తతో మహారణే జాతే తత్రాహం యోజయామి తమ్
అప్పుడు ఆ మహా యుద్ధం సంభవించినప్పుడు, అక్కడ నేను అతనిని యుద్ధానికి సిద్ధం చేస్తాను.
ఉక్తావిమౌ నరౌ రుద్రౌ పాలనీయౌ స్వశక్తితః స్వాంశభూతౌ ద్వాపరాంతే నియోజ్యౌ భూతలే త్వయా
ఈ ఇద్దరూ సహజంగా రుద్రులు. నీవు వీరిని నీ శక్తికి తగినట్లు రక్షించాలి. వీరు నీ భాగాలు కావడంతో, ద్వాపరయుగం చివరలో భూమిపై వీరిని నియమించాలి.
తతోఽబ్రవీత్తదా విష్ణుం సురేశో దుఃఖితం వచః ।। 5.1.3.
అప్పుడు దేవతల అధిపతి విష్ణువుకు ఆవేదనతో ఇలా చెప్పాడు.
అస్మిన్మన్వంతరే దేవ త్రేతాయుగం తదా యదా వాలీనామ మహాబాహుః సుగ్రీవార్థే నిపాతితః
ఈ మన్వంతరంలో, దేవా, త్రేతాయుగం వచ్చినప్పుడు, వాలి అనే మహాబాహువు సుగ్రీవుని కోసం హతుడయ్యాడు.
తేన దుఃఖేన తప్తోఽహం నాహం గృహ్ణామి తే నరమ్
ఆ బాధతో నేను బాధపడుతున్నాను. అందువల్ల నీ మనుష్యునిని నేను అంగీకరించను.
విష్ణుః ప్రోవాచ మఘవన్భువో భారావతారణే
విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: మఘవన్, భూమిపై భారాన్ని తగ్గించడానికి—
తతో హృష్టోఽభవచ్ఛక్రో విష్ణువాక్యేన తేన వై
విష్ణువు మాటలతో ఇంద్రుడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
ఇత్యుక్త్వా తు రవీన్ద్రౌ స ప్రేషయిత్వా చ తౌ పునః
అలా చెప్పి, ఆయన మళ్లీ ఆ ఇద్దరిని, సూర్యుని మరియు చంద్రుని, పంపించాడు.
కృతం జుగుప్సితం కర్మ బ్రహ్మన్నీశం జిఘాంసతా
బ్రహ్మన్, ప్రభువును హతమర్చాలని ఆశించి, ఒక దుర్మార్గమైన పని జరిగింది.
శుద్ధ్యర్థమస్య పాపస్య ప్రాయశ్చిత్తం పరం కురు
ఈ పాపం నుంచి పవిత్రత కోసం, ఉత్తమమైన ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చేయు.