రమతే భగవానేషు సిద్ధక్షేత్రేషు సర్వదా
ఈ సిద్ధక్షేత్రాలలో భగవంతుడు ఎప్పుడూ ఆనందంగా విహరిస్తాడు.
త్రయాణామపి లోకానాం కురుక్షేత్రం ప్రశస్యతే
మూడు లోకాలలో కురుక్షేత్రం ప్రశంసించబడుతుంది.
తస్యా దశగుణం వ్యాస మహాకాలవనోత్తమమ్
వ్యాసా! మహాకాళవనం దానికి పది రెట్లు శ్రేష్ఠమైనది.
ప్రభాసముత్తమం తీర్థం క్షేత్రమాద్యం పినాకినః
ప్రభాసం అత్యుత్తమమైన తీర్థం, పినాకధారి మొదటి పవిత్ర క్షేత్రం.
తస్మాదప్యుత్తమం వ్యాస పుణ్యా వారాణసీ మతా
అందువల్ల, వ్యాసా, వారాణసి మరింత పవిత్రమైనది, అత్యుత్తమమైనది అని భావిస్తారు.
మహాకాలవనం గుహ్యం సిద్ధక్షేత్రం తథోషరమ్ 5.1.1.
మహాకాళవనం రహస్యమైనది, సిద్ధులు నివసించే స్థలం, అలాగే ఎండిపోయిన ప్రదేశం కూడా.
సర్వతస్తు సమాఖ్యాతం మహాకాలవనం మునే
మహర్షీ, అన్ని వైపులా మహాకాళవనాన్ని పూర్తిగా వివరించాను.
పంచైకత్ర న లభ్యంతే మహాకాలపురాదృతే
మహాకాళపురిని తప్ప ఇంకెక్కడా ఆ ఐదు కలిసి లభించవు.
నాగ్నిర్న వాయురాదిత్యో న భూమిర్న దిశో నభః
అక్కడ అగ్ని లేదు, గాలి లేదు, సూర్యుడు లేదు, భూమి లేదు, దిక్కులు లేవు, ఆకాశం లేదు.
న నక్షత్రాణి న జ్యోతిర్న ద్యౌర్నేందుర్గ్రహా స్తథా
నక్షత్రాలు లేవు, వెలుగు లేదు, స్వర్గం లేదు, గ్రహాలు లేవు, చంద్రుడు కూడా లేదు.
సరాంసి నైవ గిరయో నాపగా నాబ్ధయస్తథా
అక్కడ సరస్సులు లేవు, పర్వతాలు లేవు, నదులు లేవు, సముద్రాలు కూడా లేవు.
తదైకో హి మహాకాలో లోకానుగ్రహకారణాత్
అప్పుడు ఒక్క మహాకాళుడే ఉన్నాడు, లోకాల క్షేమార్థంగా.
సృష్ట్యర్థం స మహాకాలః కరే కామం ప్రతిష్ఠితమ్
సృష్టి కోసం మహాకాళుడు తన చేతిలో కామాన్ని స్థాపించాడు.
కలలం బుద్బుదం భూత్వా తవివేగవివర్ద్ధితమ్
అది బిందువుగా, బుడబుడగా మారి, ఆయన శక్తివల్ల పెరిగింది.
కరేణ తాడితం తద్ధి బభూవ ద్విదలం మహత్
ఆయన చేతితో దాన్ని తాకగా, అది పెద్ద రెండు భాగాలుగా మారింది.
మధ్యేఽభవత్తదా బ్రహ్మా పంచవక్త్రశ్చతుర్భుజః
అప్పుడు మధ్యలో అయిదు ముఖాలు, నాలుగు చేతులు ఉన్న బ్రహ్మ ఉద్భవించాడు.
కురు సృష్టిం మహాబాహో విచిత్రాం మదనుగ్రహాత్
బలవంతుడా, నా అనుగ్రహంతో విచిత్రమైన సృష్టిని సృష్టించు.
ప్రేర్యమాణోఽపి వై స్రష్టుం బ్రహ్మా దేవమచింతయత్ 5.1.2.
సృష్టికి ప్రేరేపించబడినా, బ్రహ్మ దేవతలను ఆలోచించలేదు.
బ్రహ్మణస్తపసా దృష్టః ప్రాదాద్వేదం షడంగకమ్
బ్రహ్మ తపస్సుతో దర్శించి, ఆరు భాగాల వేదాన్ని అందించాడు.
తపసాఽతిష్ఠదా భూయః సమారాధయితుం భవమ్
తర్వాత బ్రహ్మ మళ్లీ తపస్సులో నిలిచి, భవుడిని ఆరాధించేందుకు ఉన్నాడు.
బ్రహ్మోవాచ నమః శివాయామలసత్త్వచేతసే గుణత్రయాతీతవిసారితేజసే
బ్రహ్మ వాక్యం: శివాయ నమస్సు. ఆయన స్వభావం నిర్మలమైన చైతన్యం, మూడు గుణాలకు అతీతుడు, అపారమైన తేజస్సు కలవాడు.
నమోఽ స్తు తే సృష్టివిధౌ రజోజుషే జగత్స్థితౌ సత్త్వమధిష్ఠితాయ తే
సృష్టిలో రజోగుణాన్ని ఆనందించే వాడవు, జగత్తు నిలిచే సమయంలో సత్త్వగుణాన్ని ఆధారంగా ఉంచేవాడవు. నీకు నమస్సు.
అశేషభూతప్రకృతేః పరా య వై పరాత్మరూపాయ నమః శివాయ వై
అన్ని భూతాలకూ, ప్రకృతికీ అతీతమైన పరమాత్మ స్వరూపుడైన శివునికి నా నమస్కారం.
భూతోయవహ్న్యమ్బరవాయుచంద్రసూర్యాత్మరూపాభిరిదం తనూభిః
భూమి, నీరు, అగ్ని, ఆకాశం, వాయువు, చంద్రుడు, సూర్యుడు — ఇవన్నీ రూపాలుగా ధరించి, ఆయన ఈ లోకంలో అన్ని శరీరాలుగా వెలుగుతాడు.
యానీహ తేజాంసి జగంతి యాని భూతాని భవ్యాన్యథ కారణాని
ఈ లోకంలో ఉన్న అన్ని వెలుగులు, అన్ని లోకాలు, అన్ని జీవులు, భవిష్యత్తులో ఉండేవి, అన్ని కారణాలు —
అన్తర్హిత ఉవాచేదం బ్రహ్మన్సంయాచ్యతాం వరః
అంతర్హితుడైన వాడు ఇలా అన్నాడు: 'బ్రహ్మా! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.'
స వవ్రే మనసా పుత్రం భవం గౌరవకారణాత్
ఆయన గౌరవంతో, తన మనసులో భవుడనే కుమారుని కోరుకున్నాడు.
యస్మాన్మాం మనసా పుత్రం చతుర్ముఖ సమీహసే 5.1.2.
నీవు, నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మా! నీ మనసులో నన్ను కుమారుడిగా కోరినందుకు,
అయాచ్యం యాచితం యస్మాన్మమాంశో నీలలోహితః
అడగకూడదనుకున్నదాన్ని అడిగినందుకు, నా భాగమైన నీలలోహితుడు నీకే లభిస్తాడు.
అన్యద్యస్మాత్స్మృతో భక్త్యా త్వయాహం పితృభావతః
నీవు నన్ను భక్తితో తండ్రిగా స్మరించినందుకు,