అథ తే మునయః సర్వే గాలవప్రముఖా నృప 7.3.39.
అప్పుడప్పుడు, గాలవుడు ముందుండగా, అందరు ఋషులు, రాజా!
కస్మాత్సక్తూన్ప్రముక్త్వా త్వం నాన్యద్దాతుమిహేచ్ఛసి
నీవు యవపిండి దానం చేసి, ఇంకేదైనా ఇవ్వాలని ఎందుకు కోరుకోలేదు?
సక్తుదానస్య మాహాత్మ్యం మునీనాం భావితాత్మనామ్
యవపిండి దానానికి ఉన్న గొప్పతనం, పవిత్ర హృదయమున్న ఋషులకు తెలుసు.
పూర్వం భక్త్యా విహీనస్య శునా వై సక్తవో హృతాః
పూర్వంలో, భక్తి లేకుండా ఉన్నప్పుడు, అతని యవపిండి ని ఒక కుక్క తీసుకెళ్లింది.
సాంప్రతం భక్తిద త్తానాం కిం స్యాజ్జానామి నో ఫలమ్ తీర్థేఽస్మిన్భక్తిసంయుక్తః సత్యేనాత్మానమాలభే
ఈ సమయంలో భక్తితో ఇచ్చినవారికి ఏమి ఫలం వస్తుందో నాకు తెలియదు. కానీ ఈ పవిత్ర స్థలంలో, భక్తితో, నిజాయితీతో నేను నా మనసును పొందుతున్నాను.
పులస్త్య ఉవాచ తతస్తే మునయో హృష్టాః సాధుసాధ్వితి చాబ్రువన్
పులస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు ఆ మునులు ఆనందంతో 'బాగుంది! బాగుంది!' అని ప్రశంసించారు.
ఏష ప్రభావో రాజర్షే సక్తుదానస్య కీర్త్తితః
ఓ రాజర్షీ, ఇది సక్తు దానం చేసే శక్తి ఎలా ఉంటుందో వివరించబడింది.
యశ్చైతచ్ఛృణుయాద్భక్త్యా కథ్యమానం ద్విజాననాత్
ఎవరైనా ఈ కథను భక్తితో ద్విజుని నోట వినితే,
యస్మిన్దృష్టే సదా మర్త్యః సురూపః సుప్రభో భవేత్
దాన్ని చూడగానే మానవుడు ఎప్పుడూ అందంగా, ప్రకాశంగా మారతాడు.
వాలఖిల్యాశ్రమం ప్రాప్తో యత్ర లింగం పపాత హ
వాలఖిల్యుల ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాడు, అక్కడ లింగం పడిపోయింది.
స కథం పూజితస్తేన శంభుర్మే కౌతుకం మహత్
అక్కడ అతను శంభువును ఎలా పూజించాడు? నాకు దీనిపై గొప్ప ఆసక్తి ఉంది.
దర్శయన్నాత్మనో బాణం తస్యాసౌ పృష్ఠతః స్థితః
తన బాణాన్ని చూపిస్తూ అతను అతని వెనుక నిలబడ్డాడు.
తతో వారాణసీం ప్రాప్తస్తద్భయాత్త్రిపురాంతకః
ఆ తరువాత, భయంతో త్రిపురాంతకుడు వారాణసికి వెళ్లాడు.
తతః ప్రయాగమాపన్నః కేదారం చ తతః పరమ్
అక్కడినుంచి ప్రయాగానికి, అక్కడినుంచి మళ్లీ కేదారానికి వెళ్లాడు.
గోకర్ణం చ ప్రభాసం చ పుణ్యం చ కృమిజాంగలమ్
గోకర్ణం, ప్రభాసం, పవిత్రమైన కృమిజాంగలం కూడా దర్శించాడు.
కిం వా తేన బహూక్తేన తీర్థాన్యాయతనాని చ
ఎంత చెప్పినా పవిత్ర క్షేత్రాలు, ఆలయాల వివరాలు ఎంత అవసరం?
యత్రయత్ర మహాదేవస్తద్భయాన్నృప గచ్ఛతి
ఎక్కడెక్కడ మహాదేవుడు భయంతో వెళ్తాడో, ఓ రాజా,
కస్యచిత్త్వథకాలస్య పునః ప్రాప్తోఽర్బుదం ప్రతి ఆకుంచితైకపాదం చ స్థిరదృష్టిం నృపో త్తమ ॥ 7.3.40.
కొంతకాలం తరువాత, అతను మళ్లీ అర్బుద పర్వతానికి చేరి, ఒక కాలిని మడిచినవిధంగా నిలబడి, స్థిరంగా చూశాడు, ఓ ఉత్తమ రాజా.
అథాఽసౌ భగవాఞ్ఛాంతః ప్రియాదుఃఖసమన్వితః
అప్పుడు ఆ భగవంతుడు మౌనంగా, ప్రియమైనవారి కోసం ఆనందం, దుఃఖం కలగలిపిన హృదయంతో ఉన్నాడు.
తస్య కోపాభిభూతస్య తృతీయాన్నయనాన్నృప
ఆయన కోపంతో నిండిపోయినప్పుడు, అతని మూడవ కన్ను నుండి, ఓ రాజా,
సచాపః సశరో రాజంస్తస్మిన్పర్వతరోధసి
బాణం, ధనుస్సుతో, ఓ రాజా, ఆ పర్వతపు ఒడిలో నిలబడ్డాడు.
కైలాసం పర్వతశ్రేష్ఠం జగామ సురపూజితః వ్యలపత్కరుణం దీనా పతిశోకపరి ప్లుతా
దేవతలు పూజించే పర్వతాలలో శ్రేష్ఠమైన కైలాసానికి వెళ్లాడు; ఆమె భర్త కోసం దుఃఖంతో మునిగి, దయనీయంగా విలపించింది.
తతో దారూణి చాహృత్య చితిం కృత్వా నరాధిప తావదాకాశగాం వాణీం శుశ్రావ చ యశస్వినీ
ఆ రాజు దారువులను తెచ్చి చితిని సిద్ధం చేశాడు. ఆ సమయంలో, ఆకాశంలోంచి ఒక గొంతు వినిపించింది.
వాగువాచ భూయః ప్రాప్స్యసి భర్త్తారం కామేం తుష్టేన శంభునా
ఆ గొంతు ఇలా చెప్పింది: 'నీ భక్తితో శివుడు సంతోషించి, మళ్లీ నీకు భర్తను ప్రసాదిస్తాడు.'
సా శ్రుత్వా తాం తదా వాణీం సముత్తస్థౌ సముమధ్యమా వ్రతైర్దానైర్జపైర్హోమైరుపవాసైస్తథా పరైః
ఆమె ఆ మాటలు విని వెంటనే లేచి, ఉపవాసాలు, దానాలు, జపాలు, హోమాలు వంటి కఠినమైన వ్రతాలు ఆచరించింది.
తతో వర్ష సహస్రాంతే తుష్టస్తస్యా మహేశ్వరః
అలా వెయ్యేళ్లు గడిచిన తర్వాత, మహేశ్వరుడు ఆమె భక్తితో సంతృప్తి చెందాడు.
అక్షతాంగః పునః కామః కాంతో మే జాయతాం పతిః
నా ప్రియమైన భర్త కాముడు, పూర్తిగా ఆరోగ్యంగా, మళ్లీ నాకు లభించాలి.
ఏవముక్తే తయా వాక్యే తత్క్షణాత్సముపస్థితః 7.3.40.
ఆమె అలా చెప్పగానే, వెంటనే అతడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ఇక్షుయష్టిమయం చాపం పుష్పబాణసమన్వితమ్
అతని చేతిలో చెక్కరకట్టుతో చేసిన విల్లు, పువ్వులతో చేసిన బాణాలు ఉన్నాయి.
తతో రతిసమాయుక్తః ప్రణిపత్య మహేశ్వరమ్
తర్వాత, రతితో కలిసి అతడు మహేశ్వరుని ముందు నమస్కరించాడు.