అబ్రవీత్పరుషం వాక్యం భర్త్సయంశ్చ పునఃపునః
అతడు మళ్ళీ మళ్ళీ దురుసుగా మాటలు చెప్పి, దూషించాడు.
సృష్టస్త్వం హి మయా మూఢ ప్రథమోఽహమసంశయమ్ 7.3.34.
నీవు నా చేతనే సృష్టించబడ్డావు, మూర్ఖా! నేను మొదటివాడిని, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏవం వివదమానౌ తౌ మిథో రాజన్మహాద్యుతీ
అలా, మహారాజా, ఆ ఇద్దరు మహాతేజస్సుతో పరస్పరం వాదించుకుంటూ ఉన్నారు.
ముష్టిభిర్బాహుభిశ్చైవ నఖైర్దంతైర్వికర్షణైః
వారు ఒకరిని ఒకరు ముష్టులతో, భుజాలతో, గోళ్లతో, పళ్లతో, లాగుతూ పోరాడారు.
తతో వర్షసహస్రాంతే తయోర్మధ్యే నృపోత్తమ
ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, అలా వేల సంవత్సరాలు గడిచిన తరువాత ఆ ఇద్దరి మధ్య—
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు వాగువాచాశరీరిణీ
అదే సమయంలో, ఆకారం లేని ఒక స్వరం వినిపించింది.
ఏతన్మాహేశ్వరం లింగం యోఽస్య చాంతే గమిష్యతి
ఈ మహేశ్వరుని లింగానికి చివర వరకు ఎవరు చేరతారో—
అధోభాగం వ్రజత్వేక ఏకశ్చోర్ద్ధ్వం మమాజ్ఞయా
ఒకరు క్రిందికి పోవాలి, మరొకరు పైకి పోవాలి. ఇది నా ఆజ్ఞ.
విదార్య వసుధాం కృష్ణోఽప్యధస్తాత్సత్వరం గతః తావత్కాలాగ్నిరుద్రస్తు దృష్టస్తేన మహాత్మనా
కృష్ణుడు భూమిని చీల్చి వేగంగా క్రిందికి వెళ్లాడు; అక్కడ ఆ మహాత్ముడు కాలాగ్ని రుద్రునిని చూశాడు.
గంతుమిచ్ఛంస్తతోఽధస్తాద్యావద్వేగం కరోతి సః
ఇంకా క్రిందికి వెళ్లాలని ఆశించి, అతడు ఎంత వేగంగా వీలయితే అంతగా కదిలాడు.
తతో మూర్ఛాభిసంతప్తో దహ్యమానోఽద్భుతాగ్నినా
అప్పుడు, ఆ అద్భుతమైన అగ్నిలో కాలుతూ, మూర్చతో బాధపడిపోయాడు.
తథా లింగం సమాసాద్య భక్త్యా పూజా కృతా తతః 7.3.34.
అలా లింగాన్ని చేరుకొని, భక్తితో పూజ చేశాడు.
బ్రహ్మాఽపి వ్యోమమార్గేణ గతో హంసవిమానతః
బ్రహ్మ కూడా హంసవాహనంలో ఆకాశ మార్గంలో ప్రయాణించాడు.
తతో వర్షసహస్రాంతే కేతకీం సోఽప్యపశ్యత
అలా వేల సంవత్సరాలు గడిచాక, అతడు కేతకీ పువ్వును చూశాడు.
క్వ త్వయా గమ్యతే బ్రహ్మన్నిరాలంబే మహాపథి
బ్రహ్మా, ఈ అంతులేని మహా మార్గంలో నువ్వెక్కడికి వెళ్తున్నావు?
లింగస్యాస్య హి పర్యంతం యో లభిష్యతి చావయోః
మనిద్దరిలో ఎవరు ఈ లింగానికి చివర చేరతారో—
స జ్యాయానితరో హీనో హ్యేతదుక్తం పినాకినా
వాడే గొప్పవాడు; మరొకడు తక్కువవాడు. ఇదే పినాకధారి చెప్పినది.
లబ్ధ్వా లింగస్య పర్యంతం యాస్యామి క్షితిమండలే
లింగానికి చివరను చేరి, భూమి మీదికి తిరిగి వస్తాను.
వ్యర్థశ్రమోఽసి లోకేశ నాంతో లింగస్య విద్యతే
లోకేశ్వరా, నీ శ్రమ వృథా. లింగానికి అంతం లేదు.
లింగమూర్ధ్నః పతంత్యా మే కాలో జాతో మహాద్యుతే
లింగం మీద నుంచి నేనుపడుతున్నప్పుడు, మహాతేజస్సుతో కాలం గడిచిపోయింది.
యావత్కాలేన హంసస్తే యోజనం సంప్రగచ్ఛతి
హంసం ఎంత కాలం ఒక యోజనం ప్రయాణిస్తుందో,
తస్మాన్నివర్తనం యుక్తం మమ వాక్యేన తే విభో 7.3.34.
అందుకే, నేను చెప్పినట్లు నీవు వెనక్కి తిరిగి రావడం మంచిది ప్రభూ.
తతో హృష్టమనా భూత్వా గృహీత్వా తాం చతుర్ముఖః దర్శయామాస తాం విష్ణోరేషా లింగస్య మూర్ధతః
తర్వాత, బ్రహ్మదేవుడు ఆనందంతో ఆ మాలను తీసుకుని, విష్ణువుకు చూపించాడు; అది లింగశిరస్సు నుండి వచ్చినది.
మయాఽఽనీతా శుభా మాలా లబ్ధశ్చాంతం చతుర్భుజ
ఆ శుభ్రమైన మాలను నేను తీసుకొచ్చాను, నాలుగు చేతులున్నవాడు దాని చివరను పొందాడు.
నాహం శక్తః పరం పారం గంతుం బ్రహ్మన్కథంచన
బ్రహ్మా, నేను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పరమపరిమితిని చేరలేను.
యది త్వయాఽస్య పర్యంతో లబ్ధో బ్రహ్మన్కథంచన
బ్రహ్మా, నువ్వు ఏదైనా విధంగా దీని అంతాన్ని కనుగొంటే,
నాన్యథా చాస్య పర్యంతో దృశ్యతే కేన చిత్క్వచిత్
లేకపోతే, దీని పరిమితి ఎవరూ ఎక్కడా చూడలేరు.
కోపం చక్రే మహారాజ బ్రహ్మాణం ప్రతి తత్క్షణాత్
ఆ సమయంలో మహారాజు బ్రహ్మదేవుడిపై కోపించుకున్నాడు.
అథాహ దర్శనం గత్వా ధిగ్ధిగ్వ్యర్థప్రజల్పక
తర్వాత, సాక్షిని దగ్గరకు వెళ్లి, 'వృథా మాటలు చెప్పేవారికి శాపం' అని అన్నాడు.
యస్మాత్త్వయా మృషా ప్రోక్తం మమ పర్యంతదర్శనమ్
నువ్వు నా పరిమితిని చూశానని అబద్ధంగా చెప్పినందుకు,