యస్త్వం పాతకయుక్తోఽపి సంప్రాప్తో మమ మందిరమ్
నీవు పాపంతో కూడి ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పుడు నా నివాసానికి చేరుకున్నావు.
యస్మిఞ్జలే త్వయా ముక్తాః ప్రాణాః పాపా త్మనాపిచ 6.103.
నీవు ప్రాణాలు విడిచిన ఆ నీటిలోనే, నీ పాపాలు కూడా విడిచిపడ్డాయి.
తతోఽస్య స్పర్శనాత్సద్యో విముక్తః సర్వపాతకైః
ఆ వస్తువును తాకిన వెంటనే అతడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు.
తథా రత్నాపహారేణ సఞ్జాతా చాంధతా తవ
అలా ఆ రత్నాన్ని దొంగిలించినందువల్ల నీకు అంధత్వం కలిగింది.
తతో మయా విధిః ప్రోక్తః పునరేవ ద్విజోత్తమ తస్మాత్తత్రైవ మాం దేవ ప్రేషయస్వ కిమత్ర వై
అందుకే, మళ్లీ ఉపాయం చెప్పాను బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా. అందువల్ల నన్ను అక్కడికి పంపించు ప్రభూ, ఇక్కడ ఇంకేముంది?
నరకే తవ వాసో న శ్వేతద్వీపసముద్భవమ్
నీకు నరకంలో నివాసం ఉండటం శ్వేతద్వీపం వలన కలిగింది కాదు.
మాహాత్మ్యం నాశమాయాతి శాస్త్రం స్యాత్సత్యవర్జితమ్
ఈ మహిమ నశించదు; శాస్త్రం అబద్ధంగా ఉండదు.
గత్వా జలాశయే తస్మిన్యత్ర ప్రాణాః సముజ్ఝితాః
అక్కడ ప్రాణాలు విడిచిన చోట ఆ జలాశయానికి వెళ్లి,
తద్భవిష్యతి మద్వాక్యా దక్షయం జలమధ్యగమ్
నా మాట ప్రకారం, నీటిలో ప్రవేశించినవారిని అభిషేకం చేస్తూ అది జరుగుతుంది.
తతోఽహం తస్య వాక్యేన దీపోత్సవదినే సదా
ఆయన మాట విని, నేను ఎప్పుడూ దీపోత్సవాన్ని ఆచరిస్తుంటాను.
తతస్తృప్తిం ప్రగచ్ఛామి యావద్దైవం దినం స్థితమ్
అంతటితో నాకు పరమ సంతృప్తి కలుగుతుంది, ఆ దివ్య దినం ఉన్నంతవరకూ.
నాస్త్యసాధ్యం మునిశ్రేష్ఠ తవ కించిజ్జగత్త్రయే 6.103.
మునిశ్రేష్ఠా, మూడు లోకాలలో నీకు సాధ్యంకానిది ఏదీ లేదు.
తస్మాన్మునే దయాం కృత్వా మమోపరి మహత్తరామ్
కాబట్టి మునీంద్రా, నాపై గొప్ప దయ చూపించు.
తథా దృష్టిప్రదానం మే కురుష్వ మునిసత్తమ
అలాగే, మునిశ్రేష్ఠా, నాకు చూపు ప్రసాదించు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా కృపయా మమ మానసమ్
ఆయన మాటలు విని, నా మనసు కరుణతో తడిసిపోయింది.
త్వమన్ననిష్క్రయం దేహి కణ్ఠస్థమిహ భూషణమ్
ఇక్కడ నీ మెడలో ఉన్న ఆభరణాన్ని అన్నానికి బదులుగా నాకు ఇవ్వు.
తథాఽద్యప్రభృతి ప్రాజ్ఞ రత్నదీపాన్సునిర్మలాన్
బుద్ధిమంతుడా, ఈ రోజు నుండి పవిత్రమైన రత్న దీపాలు
ద్ధ?స యేన సంజాయతే దృష్టిః శాశ్వతీ తవ నిర్మలా
వాటివల్ల నీకు శాశ్వతమైన, నిర్మలమైన చూపు కలుగుతుంది.
గృహాణ రత్నసంభూతం కణ్ఠాభరణముత్తమమ్
ఈ రత్నాలతో తయారైన ఉత్తమమైన కంఠాభరణాన్ని స్వీకరించు.
తతో దయాభిభూతేన మయా తస్య ప్రతిగ్రహః ॥ నిఃస్పృహేణాపి సంచీర్ణో మునినా రణ్యవాసినా। తతః ప్రక్షాల్య మే పాదౌ యావత్తేనాన్ననిష్క్రయే। విభూషణమిదం దత్తం సద్భక్త్యా భావితాత్మనే సంజాతా పరమా తృప్తిర్దేవపీయూషసంభవా ॥ 6.103.
అప్పుడా కరుణతో నేను అతని కానుకను స్వీకరించాను; కోరిక లేకపోయినా, అరణ్యంలో నివసించే ముని అందుకున్నాడు. నా పాదాలు కడిగి, అన్నానికి బదులుగా ఈ ఆభరణాన్ని నిజమైన భక్తితో, పవిత్రమైన హృదయంతో ఇచ్చాను. దివ్య అమృతం వల్ల కలిగిన పరమ సంతృప్తి నాకు కలిగింది.
తస్య నష్టం మృతం కాయం తచ్చ జీర్ణం పురోద్భవమ్
ఆయన శరీరం చాలా కాలం క్రితమే పుట్టి, ఇప్పుడు పోయింది, చనిపోయింది, పూర్తిగా కుళ్లిపోయింది.
తతః సంస్థాపితస్తేన తస్మిన్స్థానే సుభక్తితః ॥ దామోదరో రఘుశ్రేష్ఠ కృత్వా ప్రాసాదముత్తమమ్
అప్పుడా స్థలంలో, గొప్ప భక్తితో, దామోదరుడు అద్భుతమైన గుడిని నిర్మించాడు, రఘువంశశ్రేష్ఠ.
తస్యాగ్రే శ్రద్ధయా యుక్తో దీపం దయాద్యథాయథా
ఆ గుడి ముందు, విశ్వాసంతో, తగినట్లు దీపం వెలిగించి, దానాలు సమర్పించాడు.
తతో మాసాత్సమాసాద్య దివ్యచక్షుర్మహీపతిః
తర్వాత, నెల రోజుల తర్వాత, ఆ రాజుకు దివ్యదృష్టి కలిగింది.
తతః ప్రోవాచ మాం హృష్టః ప్రణిపత్య కృతాంజలిః
ఆ తరువాత, ఆనందంతో, చేతులు జోడించి, నా దగ్గరకు వచ్చి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
త్వత్ప్రసాదాత్ప్రణష్టా మే బుభుక్షాఽతిసుదారుణా
మీ దయ వల్ల నా భయంకరమైన ఆకలి పూర్తిగా పోయింది.
అనుజ్ఞాం దేహి మే తస్మాద్యేన గచ్ఛామి సాంప్రతమ్
కాబట్టి, ఇప్పుడు నేను వెళ్లేందుకు అనుమతి ఇవ్వండి.
తతో మయా వినిర్ముక్తః ప్రణిపత్య ముహుర్ముహుః
తర్వాత, నా ద్వారా విముక్తుడై, ఆయన మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించాడు.
ఏవం మే భూషణమిదం జాతం హస్తగతం పురా
ఇలా, ఒకప్పుడు నా చేతిలో ఉన్న ఆ ఆభరణం ఇప్పుడు కలిగింది.
తతః ప్రభృతి రాజేంద్ర సమాగత్యాత్ర మానవాః కార్తికే మాసి నిర్యాంతి దేహాంతే త్రిదివాలయమ్ ॥ 6.103.
అప్పటి నుండి, రాజేంద్ర, కార్తీక మాసంలో ఇక్కడికి వచ్చేవారు, జీవితాంతంలో, స్వర్గలోకానికి చేరుకుంటారు.