యథాయథా మహామాంసం స భక్షయతి రాఘవ
అతను ఆ గొప్ప మాంసాన్ని ఒక్కొక్క ముక్కగా తింటూ ఉండగా, ఓ రాఘవ,
తతస్తృప్తిం చిరాత్ప్రాప్య శుచిర్భూత్వా ప్రహర్షితః 6.103.
చాలా కాలం తర్వాత తృప్తిని పొందాడు, పవిత్రుడై ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
తావన్మయా ద్రుతం గత్వా స పృష్టః కౌతుకాన్నృపః
అంతలోనే నేను వేగంగా వెళ్లి, ఆసక్తితో ఆ రాజును అడిగాను.
భోభో వైమానికశ్రేష్ఠ ముహూర్తం ప్రతిపాలయ
ఓ విమానంలో ప్రయాణించే గొప్పవాడా, క్షణం ఆగిపోండి.
తచ్ఛ్రుత్వా సమ్ముఖో భూత్వా ప్రణామమకరోత్తతః
అది విని, నన్ను ఎదురుగా నిలబడి, గౌరవంగా నమస్కరించాడు.
సోఽయం రాజా మయా పృష్టః కృతానతిః పురః స్థితః సేవ్యమానోఽప్సరోభిశ్చ గన్ధర్వైః కిన్నరైస్తథా
నేను అడిగిన ఆ రాజు, నా ముందే నమస్కారం చేసి నిలబడి, అప్సరసలు, గంధర్వులు, కిన్నరులు సేవ చేస్తూ ఉన్నాడు.
అత్రాఽఽగత్య తడాగాంతే మహామాంసప్రభక్షణమ్
ఇక్కడ, చెరువు ఒడ్డుకు వచ్చి, ఆ గొప్ప మాంసాన్ని తిన్నాడు.
అవశ్యం సానుకూలో మే విధిర్యత్త్వం సమాగతః
నాకు అనుకూలంగా విధి నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చింది.
సాధూనాం దర్శనం పుణ్యం తీర్థభూతా హి సాధవః
సద్గుణుల దర్శనం పవిత్రమైనది; ఎందుకంటే వారు తీర్థాలవలె పవిత్రులు.
తస్మాత్సర్వం తవాఖ్యానం కథయామి మహామునే । యేన మే గర్హితం భోజ్యం విభవశ్చ తథేదృశః
కాబట్టి, ఓ మహామునీ, నేను నీకు అన్నీ చెప్పుతాను—ఈ నిందితమైన భోజనం, ఇలాంటి ఐశ్వర్యం నాకు ఎలా వచ్చాయో వివరంగా చెబుతాను.
అహమాసం పురా రాజా శ్వేతోనామ మహామునే
ఓ మహామునీ, నేను ఒకప్పుడు శ్వేతుడు అనే రాజునిగా ఉన్నాను.
న కించిత్ప్రాఙ్మయా దత్తం న హుతం జాతవేదసి 6.103.
నేను ఏదీ దానం చేయలేదు, అగ్నికి హోమం కూడా చేయలేదు, ఓ రఘునందన.
దృష్ట్వాదృష్ట్వా మయా రత్నం యత్కించిద్ధరణీతలే ॥ । తద్వై బలాద్ధృతం సర్వం సర్వేషామిహ దేహినామ్
భూమిపై నేను చూసిన, చూడని ఏ రత్నమైనా, అది ఎవరిదైనా, బలవంతంగా తీసుకున్నాను.
తతః కాలేన దీర్ఘేణ జరాగ్రస్తస్య మే బలాత్
తర్వాత, చాలా కాలం గడిచిన తరువాత, నాకు వృద్ధాప్యం వచ్చి, బలహీనుడిని చేసింది.
తతోఽహం జరయా గ్రస్తో వైరాగ్యం పరమం గతః
ఆ తరువాత వృద్ధాప్యంతో బాధపడుతూ, నేను పరమమైన విరక్తిని పొందాను.
తతః క్షుత్క్షామకణ్ఠోఽహం స్నాత్వాఽత్ర సలిలే శుభే
తర్వాత ఆకలితో గొంతు ఎండిపోయి, ఈ పవిత్రమైన నీటిలో స్నానం చేశాను.
ప్రావిశ్యాఽత్ర జలే పుణ్యే పంచత్వం సముపాగతః
ఈ పవిత్ర జలంలోకి ప్రవేశించి, నేను మరణాన్ని పొందాను.
మామన్యేన శరీరేణ సమాదాయ చ కింకరాః
అప్పుడే సేవకులు నన్ను ఇంకొక శరీరంతో తీసుకెళ్లారు.
దివ్యమాల్యావరధరందివ్యగన్ధానులేపనమ్
వారు నన్ను దివ్యమాలలు వేసి, పరిమళభరితమైన గంధాన్ని పూశారు.
తతో బ్రహ్మసభామధ్యే హ్యహం తైర్దేవకింకరైః
ఆ తరువాత ఆ దేవతాసేవకులు నన్ను బ్రహ్మాసభ మధ్యలోకి తీసుకెళ్లారు.
సర్వైః సభాగతైర్దృష్టా విస్మితాస్యైః పరస్పరమ్
సభలో ఉన్న అందరూ నన్ను చూసి, పరస్పరం ఆశ్చర్యంతో ముఖాలు మార్చుకున్నారు.
సర్వైర్దేవగణైర్జుష్టా ప్రణామః క్రియతామితి ॥ 6.103.
అక్కడ దేవతల సమూహం నన్ను చుట్టుముట్టగా, 'వందనం చేయండి' అని చెప్పారు.
తతోఽహం ప్రణిపత్యోచ్చైస్తం దేవం దేవసంయుతమ్
తర్వాత నేను భూమికి వంగి, ఆ దేవతల మధ్య ఉన్న దేవుని గట్టిగా సంబోధించాను.
యథాయథా కథాస్తత్ర ప్రజాయన్తే సభాతలే
అక్కడ సభలో వివిధ కథలు ఎలా ఉత్పన్నమవుతాయో,
తథాతథా మమాతీవ క్షుద్వృద్ధిం సంప్రగచ్ఛతి
అలాగే నా ఆకలి కూడా చాలా పెరిగింది.
తతో మయా ప్రణమ్యోచ్చైర్విజ్ఞప్తః ప్రపితామహః
ఆ తరువాత నేను గాఢంగా నమస్కరించి, ప్రపితామహుడిని మనస్ఫూర్తిగా విన్నవించాను.
క్షుధా మాం బాధతే అతీవ సాంప్రతం ప్రపితామహ
ప్రముఖ ప్రపితామహా, ఇప్పుడు నాకు ఆకలి చాలా బాధిస్తోంది.
క్షుత్పిపాసాదయో దోషా న విద్యంతేఽత్ర తే కిల
ఇక్కడ ఆకలి, దాహం వంటి లోపాలు లేవని అంటారు.
త్వయా నాన్నం క్వచిద్దత్తం కస్యచిత్పృథివీతలే । తేనాత్రాపి బుభుక్షా తే వృద్ధిం గచ్ఛతి దుర్మతే
నీవు భూమిపై ఎవరికి అన్నం ఇవ్వలేదు; అందుకే ఇక్కడ కూడా నీ ఆకలి పెరుగుతోంది, మూర్ఖుడా.
తథా హృతాని రత్నాని యాని దృష్టిగతాని తే
అదే విధంగా, నీవు కన్నేసిన రత్నాలు నీకు దక్కలేదు.