యస్యేన్ద్రాయుధసంఘాశ్చ నిష్క్రామంతి సహస్రశః
దానినుండి ఇంద్రాయుధాల సమూహాలు వేల సంఖ్యలో బయటకు వస్తాయి.
తద్రామస్తు గృహీత్వాఽథ విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః ॥ 6.103.
అదాన్ని రాముడు తీసుకుని, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవిగా చేసుకున్నాడు.
అత్యద్భుతకరం రత్నైర్నిర్మితం తిమిరాపహమ్
అది రత్నాలతో తయారైన అద్భుతమైనది, చీకటిని తొలగించేది.
మమాశ్రమసమీపస్థం తద్దేవదేవనిర్మితమ్
దేవదేవుడు సృష్టించిన అది, నా ఆశ్రమానికి దగ్గరగా ఉంది.
తస్య తీరే మయా దృష్టం యదాశ్చర్యమనుత్తమమ్
దాని తీరంలో నేను ఒక అపూర్వమైన అద్భుతాన్ని చూశాను.
కదాచిద్రాఘవశ్రేష్ఠ నిశీథేఽహం సముత్థితః
ఒకసారి, రఘువంశంలో శ్రేష్ఠుడా, అర్ధరాత్రి సమయంలో నేను లేచాను.
యావత్తావద్విమానం తదప్సరోగణరాజితమ్ అన్ధస్తత్ర సమారూఢః స్తూయతే కిన్నరైర్నృపః
అప్సరసలతో అలంకరించబడిన ఆ విమానం ఉన్నంతవరకు, అందులో కూర్చున్న రాజును కిన్నరులు స్తుతిస్తూ ఉంటారు.
రత్నాభరణమేతచ్చ బిభ్రత్కణ్ఠే సునిర్మలమ్
ఆయన మెడలో ప్రకాశవంతంగా, ముద్దుగా ఉన్న రత్నాభరణాన్ని ధరించి ఉంటాడు.
అథోత్తీర్య విమానాగ్ర్యాత్స్కంధలగ్నో రఘూద్వహ
తర్వాత, ఆ అద్భుతమైన విమానం నుండి దిగినవాడు, స్కందుని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు, ఓ రఘువంశోత్తమ.
తతశ్చ సలిలాత్తస్మాదాకృష్య చ కలేవరమ్
ఆ తరువాత, ఆ నీటిలో నుండి తన శరీరాన్ని బయటకు తీసుకున్నాడు.
యథాయథా మహామాంసం స భక్షయతి రాఘవ
అతను ఆ గొప్ప మాంసాన్ని ఒక్కొక్క ముక్కగా తింటూ ఉండగా, ఓ రాఘవ,
తతస్తృప్తిం చిరాత్ప్రాప్య శుచిర్భూత్వా ప్రహర్షితః 6.103.
చాలా కాలం తర్వాత తృప్తిని పొందాడు, పవిత్రుడై ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
తావన్మయా ద్రుతం గత్వా స పృష్టః కౌతుకాన్నృపః
అంతలోనే నేను వేగంగా వెళ్లి, ఆసక్తితో ఆ రాజును అడిగాను.
భోభో వైమానికశ్రేష్ఠ ముహూర్తం ప్రతిపాలయ
ఓ విమానంలో ప్రయాణించే గొప్పవాడా, క్షణం ఆగిపోండి.
తచ్ఛ్రుత్వా సమ్ముఖో భూత్వా ప్రణామమకరోత్తతః
అది విని, నన్ను ఎదురుగా నిలబడి, గౌరవంగా నమస్కరించాడు.
సోఽయం రాజా మయా పృష్టః కృతానతిః పురః స్థితః సేవ్యమానోఽప్సరోభిశ్చ గన్ధర్వైః కిన్నరైస్తథా
నేను అడిగిన ఆ రాజు, నా ముందే నమస్కారం చేసి నిలబడి, అప్సరసలు, గంధర్వులు, కిన్నరులు సేవ చేస్తూ ఉన్నాడు.
అత్రాఽఽగత్య తడాగాంతే మహామాంసప్రభక్షణమ్
ఇక్కడ, చెరువు ఒడ్డుకు వచ్చి, ఆ గొప్ప మాంసాన్ని తిన్నాడు.
అవశ్యం సానుకూలో మే విధిర్యత్త్వం సమాగతః
నాకు అనుకూలంగా విధి నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చింది.
సాధూనాం దర్శనం పుణ్యం తీర్థభూతా హి సాధవః
సద్గుణుల దర్శనం పవిత్రమైనది; ఎందుకంటే వారు తీర్థాలవలె పవిత్రులు.
తస్మాత్సర్వం తవాఖ్యానం కథయామి మహామునే । యేన మే గర్హితం భోజ్యం విభవశ్చ తథేదృశః
కాబట్టి, ఓ మహామునీ, నేను నీకు అన్నీ చెప్పుతాను—ఈ నిందితమైన భోజనం, ఇలాంటి ఐశ్వర్యం నాకు ఎలా వచ్చాయో వివరంగా చెబుతాను.
అహమాసం పురా రాజా శ్వేతోనామ మహామునే
ఓ మహామునీ, నేను ఒకప్పుడు శ్వేతుడు అనే రాజునిగా ఉన్నాను.
న కించిత్ప్రాఙ్మయా దత్తం న హుతం జాతవేదసి 6.103.
నేను ఏదీ దానం చేయలేదు, అగ్నికి హోమం కూడా చేయలేదు, ఓ రఘునందన.
దృష్ట్వాదృష్ట్వా మయా రత్నం యత్కించిద్ధరణీతలే ॥ । తద్వై బలాద్ధృతం సర్వం సర్వేషామిహ దేహినామ్
భూమిపై నేను చూసిన, చూడని ఏ రత్నమైనా, అది ఎవరిదైనా, బలవంతంగా తీసుకున్నాను.
తతః కాలేన దీర్ఘేణ జరాగ్రస్తస్య మే బలాత్
తర్వాత, చాలా కాలం గడిచిన తరువాత, నాకు వృద్ధాప్యం వచ్చి, బలహీనుడిని చేసింది.
తతోఽహం జరయా గ్రస్తో వైరాగ్యం పరమం గతః
ఆ తరువాత వృద్ధాప్యంతో బాధపడుతూ, నేను పరమమైన విరక్తిని పొందాను.
తతః క్షుత్క్షామకణ్ఠోఽహం స్నాత్వాఽత్ర సలిలే శుభే
తర్వాత ఆకలితో గొంతు ఎండిపోయి, ఈ పవిత్రమైన నీటిలో స్నానం చేశాను.
ప్రావిశ్యాఽత్ర జలే పుణ్యే పంచత్వం సముపాగతః
ఈ పవిత్ర జలంలోకి ప్రవేశించి, నేను మరణాన్ని పొందాను.
మామన్యేన శరీరేణ సమాదాయ చ కింకరాః
అప్పుడే సేవకులు నన్ను ఇంకొక శరీరంతో తీసుకెళ్లారు.
దివ్యమాల్యావరధరందివ్యగన్ధానులేపనమ్
వారు నన్ను దివ్యమాలలు వేసి, పరిమళభరితమైన గంధాన్ని పూశారు.
తతో బ్రహ్మసభామధ్యే హ్యహం తైర్దేవకింకరైః
ఆ తరువాత ఆ దేవతాసేవకులు నన్ను బ్రహ్మాసభ మధ్యలోకి తీసుకెళ్లారు.