సేయం తవ రఘుశ్రేష్ఠ నాజ్ఞాస్తి ప్రతివేద్మ్యహమ్
అదే విధంగా, రఘువంశంలో ఉత్తముడైన నీవు కూడా, నాకు ఆజ్ఞ లేదు, కానీ నేను నీకు చెప్పడానికి వచ్చాను.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా కోపసంరక్తలోచనః ౬.౯౯.
ఆ మాటలు విని, అతని కన్నులు కోపంతో ఎర్రగా మారాయి.
మమాత్ర సంనివిష్టస్య సహానేన ప్రజల్పతః స్వహస్తేన న సందేహః సూదయిష్యామి తం ద్రుతమ్
ఇక్కడ నేను ఉన్నప్పుడు, ఇతడితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు, నా చేతితోనే అతన్ని వెంటనే సంశయమే లేకుండా చంపేస్తాను.
న హన్మి యది తం ప్రాప్తమత్ర మే దృష్టిగోచరమ్
ఇక్కడ నా చూపులోకి వచ్చినప్పుడు అతన్ని చంపకపోతేనే తప్పు.
ఏవం జ్ఞాత్వా ప్రయత్నేన త్వయా భావ్యమసంశయమ్
ఇలా తెలుసుకుని, నీవు శ్రద్ధగా వ్యవహరించాలి, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తమోమిత్యేవ సంప్రోచ్య లక్ష్మణః శుభలక్షణః
అలా చెప్పి, శుభలక్షణాలున్న లక్ష్మణుడు 'అలా జరగాలి' అని అన్నాడు.
దేవదూతోఽపి రామేణ సమం చక్రే తతః పరమ్
అప్పుడు ఆ దేవదూతుడు కూడా రామునితో కలిసిపోయాడు.
స చ వ్యాపాదితో దుష్టః పాపస్త్రైలోక్యకంటకః
ఆ దుష్టుడు, మూడువెళ్లలకూ శత్రువైన వాడు, నశించిపోయాడు.
కృతం సర్వం మహాభాగ దేవ కృత్యం త్వయాఽధునా
మహాభాగ, దేవా! నీవు ఇప్పుడు అన్నీ పనులు పూర్తిచేశావు.
యది తే రోచతే చిత్తే నోపరోధేన సాంప్రతమ్ స్వర్గలోకం పరిత్యజ్య మర్త్యలోకం సునిందితమ్
నీ మనసుకు నచ్చితే, ఇప్పుడు నీకు ఎలాంటి అడ్డంకీ లేదు; స్వర్గాన్ని వదిలి, ప్రశంసించబడే మానవ లోకానికి రావచ్చు.
ప్రోవాచాథ క్షుధావిష్టః క్వాసౌ క్వాసౌ రఘూత్తమః
అప్పుడు ఆకలితో బాధపడుతూ, 'అతడు ఎక్కడ? అతడు ఎక్కడ, రఘువంశంలో ఉత్తముడా?' అని అన్నాడు.
తస్మాదత్రైవ విప్రేంద్ర ముహూర్తం పరిపాలయ ॥౬.౯౯.
అందుకే, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా! ఇక్కడ కొంతసేపు ఆగు.
యావత్సాంత్వయతే రామో దూతం శక్రసముద్భవమ్
రాముడు ఇంద్రుని వంశంలో పుట్టిన దూతుని సాంత్వనపరిచే వరకు.
శాపం దత్త్వా కులం సర్వం తద్ధక్ష్యామి న సంశయః
శాపం ఇచ్చి, ఆ వంశాన్ని మొత్తం తినేస్తాను — ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు.
మమాపి దర్శనాదన్యన్న కించిద్విద్యతే గురు
నా దర్శనం తప్ప ఇంకేమీ లేదు గురువుగారు.
తచ్ఛ్రుత్వా లక్ష్మణశ్చిత్తే చింతయామాస దుఃఖితః
ఆ మాటలు విని, లక్ష్మణుడు మనసులో దుఃఖంతో ఆలోచించసాగాడు.
ఏవం స నిశ్చయం కృత్వా తతో రామముపాద్రవత్
అలా నిర్ణయించుకుని, ఆయన రాముని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
దుర్వాసా మునిశార్దూలో దేవ తే ద్వారి తిష్ఠతి
దుర్వాసుడు, మునులలో శ్రేష్ఠుడు, ప్రభూ! నీ ద్వారంలో నిలబడి ఉన్నాడు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా తతో దూతమువాచ తమ్ అహం సంవత్సరస్యాంత ఆగమిష్యామి తేంఽతికే
ఆ మాటలు విని, ఆయన దూతతో ఇలా అన్నాడు: 'నేను సంవత్సరాంతంలో నీ వద్దకు వస్తాను.'
ఏవముక్త్వా విసృజ్యాథ తం దూతం ప్రాహ లక్ష్మణమ్
అలా చెప్పి, దూతను పంపి, తరువాత లక్ష్మణునితో మాట్లాడాడు.
తతశ్చార్ఘ్యం చ పాద్యం చ గృహీత్వా సమ్ముఖో యయౌ
తర్వాత అర్ఘ్యం, పాద్యం తీసుకుని, అతని ఎదురుగా వెళ్లాడు.
దత్త్వార్ఘ్యం విధివత్తస్య ప్రణిపత్య ముహుర్ముహుః ౬.౯౯.
విధిగా అర్ఘ్యం సమర్పించి, పదే పదే నమస్కరించాడు.
స్వాగతం తే మునిశ్రేష్ఠ భూయః సుస్వాగతం చ తే
మహామునీశ్వరా! నీకు స్వాగతం, మళ్లీ నీకు హృదయపూర్వక స్వాగతం.
కృత్వా మమ ప్రసాదం చ గృహాణ మునిసత్తమ పూజ్యో లోకత్రయస్యాపి నిఃశేషతపసాంనిధిః
నాకు అనుగ్రహం చూపి, మునిశ్రేష్ఠా! ఈ పూజను స్వీకరించు. మూడు లోకాలలోని అన్ని తపస్సుల సంపద నీవే.
అద్య తే భవనం ప్రాప్య ఆహారార్థం బుభుక్షితః
ఈ రోజు నీ ఇంటికి వచ్చి, నాకు ఆకలి వేసింది, భోజనం కావాలి.
తస్మాత్త్వం యచ్ఛ మే శీఘ్రం భోజనం రఘునందన
కాబట్టి, రఘునందనా! త్వరగా నాకు భోజనం ఇవ్వు.
తతస్తం భోజయామాస శ్రద్ధాపూతేన చేతసా
ఆ తరువాత, ఆయన భక్తిశుద్ధమైన మనసుతో భోజనం పెట్టాడు.
లేహ్యైశ్చోష్యైస్తథా చర్వ్యైః ఖాద్యైరేవ పృథగ్విధైః
అనేక రకాల లేహ్యాలు, చూర్ణాలు, చవ్వే పదార్థాలు, ఇతర భక్ష్యాలు అందించాడు.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే రామేశ్వరస్థాపనప్రస్తావే శ్రీరామంప్రతి దుర్వాసః సమాగమనవృత్తాంతవర్ణనంనామైకోనశతతమోఽ ధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒక్క వేల శ్లోకాల సంహితలో, ఆరవ భాగమైన నాగరఖండంలో, హాటకేశ్వర క్షేత్ర మహిమలో, రామేశ్వర స్థాపన విషయంలో, శ్రీరాముని దగ్గరకు దుర్వాసుడు వచ్చిన కథను వివరించే తొంభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం.
దత్తాశీర్నిర్గతః పశ్చాదామంత్ర్య రఘునందనమ్
ఆయన ఆశీర్వాదం ఇచ్చి, రఘునందనుడిని వీడుతూ బయలుదేరాడు.