అజాపాలేన భూపేన తత్సర్వం విఫలీకృతమ్
ఆ మేకలను కాపాడే రాజు వలన అది అంతా ఫలితం లేకుండా పోయింది.
నాధయో వ్యాధయస్తత్ర న పాపాని మహీతలే
అక్కడ బాధలు లేవు, వ్యాధులు లేవు, భూమిపై పాపాలు లేవు.
తస్మాత్కురు సురశ్రేష్ఠ పునరేవ యథా పురా
కాబట్టి దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, మళ్లీ మునుపటిలా చేయుము.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా బ్రహ్మా లోకపితామహః
ఆ మాటలు విని, లోకాల పితామహుడైన బ్రహ్మ దేవుడు
అథాబ్రవీత్ప్రహస్యోచ్చైస్త్రినేత్రశ్చతురాననమ్
అప్పుడు మూడు కన్నులు కలవాడు, పెద్దగా నవ్వుతూ, నలుగురు ముఖాలవాడిని ఇలా అడిగాడు.
కథం నివారణం తత్ర క్రియతే కశ్చ నిగ్రహః
అక్కడ నియంత్రణ ఎలా జరుగుతుంది? దానికి ఏ నియమం ఉంది?
తస్మాత్తేన మహీపేన యస్మాన్మార్గః ప్రదర్శితః ౬.౯౫.
అందువల్ల ఆ రాజు చూపిన మార్గాన్ని అందరికీ తెలియజేశాడు.
తన్మయాపి యథా చాస్య ప్రసాదః సురసత్తమ
మరియు నేను కూడా, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, అతనికి అనుగ్రహం కలిగించాను.
ఏవముక్త్వా చతుర్వక్త్రం యమం ప్రాహ తతః శివః యేన తత్సమయే ప్రాప్తే తం నయామి నిజాలయమ్
ఇలా చెప్పిన అనంతరం పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మను, యమధర్మరాజును చూచి ఇలా అన్నాడు: 'ఆ సమయం వచ్చినప్పుడు నేను అతన్ని నా ఇంటికి తీసుకెళ్తాను.'
యమ ఉవాచ పఞ్చవర్షసహస్రాణి తస్యాతీతాని చాయుషః
యమధర్మరాజు ఇలా అన్నాడు: 'అతని ఆయుష్కాలంలో అయిదువేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.'
యావత్కాలం సురశ్రేష్ఠ శూన్యే జాతే స్వ ఆశ్రయే
దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, అతని స్వస్థలంలో శూన్యత కలిగినంత కాలం—
ఏవముక్తే యమేనాథ తం విసృజ్య గృహం ప్రతి
యముడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, అతన్ని విడిచిపెట్టి తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
యత్ర సంస్థో మహీపః స ప్రజాపాలనతత్పరః
అక్కడ ఆ రాజు ప్రజలను రక్షించడంలో నిమగ్నుడై ఉన్నాడు.
అజాస్తాస్తం చ సంవీక్ష్య వ్యాఘ్రం రౌద్రవపుర్ద్ధరమ్
ఆ మేకలు, పులి రూపంలో ఉన్న అతన్ని చూసి భయపడ్డాయి.
తస్య యత్నపరస్యాపి రక్షమాణస్య భూపతేః
ఆ రాజు ఎంత ప్రయత్నించినా, మేకలను రక్షించడానికి శ్రమించినా,
అజానాం కదనం దృష్ట్వా తతః స పృథివీపతిః
మేకలు నశించిపోతున్న దృశ్యాన్ని చూసి, ఆ భూమిపతి—
యత్తస్య తుష్టయా దత్తం చండం చండార్చిషా సమమ్ శనైఃశనైః ప్రజగ్రాహ స్వవక్త్రేణ మహేశ్వరః ౬.౯౫.
ఆమె సంతృప్తితో ఇచ్చినదాన్ని, భయంకరమైన అగ్నితో కూడినదాన్ని, మహేశ్వరుడు నెమ్మదిగా తన నోట్లో వేసుకున్నాడు.
అస్త్రాభావాత్తతస్తూర్ణం ధ్రియమాణేఽపి కాంతయా
ఆయుధాలు లేనందువల్ల, తన ప్రియురాలిని ఎంత వేగంగా అడ్డుకున్నా,
తతస్తస్యాంగసంస్పర్శాన్ముక్త్వా వ్యాఘ్రతనుం చ తామ్
ఆమె శరీరాన్ని తాకిన వెంటనే, అతడు పులి రూపాన్ని, ఆమెను విడిచిపెట్టాడు.
రుండమాలావరాం దివ్యాం సఖట్వాంగాం సపన్నగామ్
ఆమె తలమాలలతో, గొడ్డలి, పాములతో అలంకరించబడి ఉంది.
ప్రోవాచాథ స్తుతిం కృత్వా వినయావనతః స్థితః
తర్వాత, స్తోత్రం చేసి, వినయంగా తలవంచి నిలబడ్డాడు.
తిరస్కారస్తథా దత్తస్తత్సర్వం క్షమ్యతాం విభో
అలా అవమానం జరిగింది; ప్రభూ, దయచేసి ఆ అన్నిటిని క్షమించు.
పరితుష్టేన తే కర్మ దృష్ట్వా చైవాతిమానుషమ్
నీకు పరమ సంతృప్తి కలిగింది; మానవులకు అందని కార్యాన్ని చూచి,
యథా కృతం త్వయా రాజ్యం ప్రజాః సంరక్షితా నృప
రాజా, నీవు ఎలా పాలించావో, ప్రజలను ఎలా రక్షించావో—
తస్మాద్గచ్ఛ మయా సార్ధం పాతాలే పార్థివోత్తమ
అందువల్ల, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, నాతో కలిసి పాతాళంలోకి రా.
నాతః పరం త్వయా స్థేయం మర్త్యలోకే కథంచన
ఇప్పటి నుంచి నువ్వు మరల మానవ లోకంలో ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఉండకూడదు.
పుత్రం రాజ్యే ప్రతిష్ఠాప్య మంత్రిణాం సంనివేద్య చ ॥ ౬.౯౫.
నీ కుమారుడిని రాజ్యానికి ప్రతిష్టించి, మంత్రులకు కూడా తెలియజేయి.
తథాహం దేవ దేవ్యా చ ప్రోక్తః సంతుష్టయా పురా
అలాగే, ఒకసారి సంతోషించిన దేవీ నాకు ఇలా చెప్పింది.
యదా త్వం త్యజసి ప్రాజ్ఞ మర్త్యలోకం సుదుస్త్యజమ్
ప్రజ్ఞావంతుడా, నువ్వు ఈ మానవ లోకాన్ని, విడిచిపెట్టడానికి చాలా కష్టమైనదాన్ని, వదిలిపోతున్నప్పుడు,
తాని చార్పయ మే భూయో యేనానృణ్యం వ్రజామ్యహమ్
అప్పుడు నేను అప్పు తీరేలా చేయడానికి కావలసిన వాటిని మళ్లీ నాకు అప్పగించు.